Bezoek aan de ‘60 Jaar China’ Tentoonstelling in Peking Deel 5

Gepubliceerd op vrijdag 16 oktober 2009 door Tycho

china_60_jaar_peking_5_00

Meteen over Deel 4 nu direct Deel 5 van het verslag van Mijn Bezoek aan de ’60 Jaar China’ Tentoonstelling in Beijing want me toch ik heb er zin in zeg. De tentoonstelling beoogde een overzicht te geven van hetgeen China allemaal in een lange 60 jaren had weten te bereiken en dat was werkelijk indrukwekkend. Deel 1 hier, Deel 2 hier en Deel 3 hier. Na die gekke minderheden met hun boeken nu naar Wetenschap en daar hadden mijn geelvrienden weer geweldig uitgepakt met vooral heel veel, oh hoe ik hou van die dingen, maquettes!

Op de bovenste plaat een hunner die prachtig eenzaam in een hoekje stond, het beeldt een waterkrachtcentrale en stuk van het verzet is de traditioneel Chinese pagode helemaal in de rechterbovenhoek want nieuw en oud gaan immers samen naar de toekomst.

china_60_jaar_peking_5_01

Die planten in hun plastieken bakken zijn nep maar wel allemaal van hetzelfde formaat. Voor de weinig beoogde lezer, Iedereen is Hier Welkom, type ik de text eens lekker over: “Hold on to the Fundamental State Policy in the Endeavor for the Great Rejuvenation of the Chinese Nation”. Het scherm laat het Centrale Zaken District van Beijing zien maar indeed het zou net zo goed Shenzhen, Guangzhou of Shenzhen kunnen wezen, die centra zijn allemaal hetzelfde in gemeen. Die duiven ook weer van de wereldvrede, zag ik ook overal in de stad op 1 oktober terwijl de tanks op meters van mijn thuis voorbij rolden.

china_60_jaar_peking_5_02

Een maquette van een vruchtbaar landschap vol windmolens met op de achterwand een scherm met een gortdroge woestenij. Goed gezien van die conservator zeg, tegenstellingen vallen op en trekken aandacht van bezoeker. Maar conservator was weer wel aan het prutsen geweest met die molentjes, die draaiden in maquette namenlijk op eletriciteit en dat komt mekaar zo toch niet heelmaal in gezondheid tegen. Dit soort foutjes maakt men wel vaker, ik kwam dat eerder tegen ergens op een andere tentoonstellin en vergat welke, de lezer die de juiste link weet krijgt plaat boven op muurpapier formaat.

china_60_jaar_peking_5_03

Vooruitgang en Wetenschap zijn overal, voor op de vloer. Beet een smoes hoor lezer, ik had hier de grootste behoefte aan een overzicht van zaal en als ik die dan met mijn kop niet krijgen kan schiet ik gewoon een plaat. Men beeldde de visindustrie in een kuststad, die blauwe stipjes zijn fuiken waar men vis kweekt die volgens Chinese consumentenregels ‘wild’ mag heten in een restaurant. De zee is groen van het alggediertje en links de hoge bergen die met hun eeuwen en eeuwen minzaam over de kleine mensjes en hun bootjes kijken.

Was ik toch conservator gweest dan had ik die tegels wel een maatje groter gemaakt zeg, en dan allemaal in ongelijke delen met bochten er in, bezoeker immers, valt niet genoeg te warren, gaat hij denken dan is het: missie mislukt.

china_60_jaar_peking_5_04

Op wieltjes zeker voor als de pleuris breekt. Een mooie weer van een chemisch complex met veel boompjes rond want in dit land gaan chemie en natuur best samen met mekaar. Het millieu gelazer krijgt laatstelijk voet aan de grond in China, als dit zo door gaat moe’k maar weer eens wegwezen naar een ander land, Birma of zo, ik kwam hier juist omdat een mens mocht smerig maken wat hij wou.

china_60_jaar_peking_5_05

Boven de Wereld op gebeeld als een ouderwetsch blokjesscherm en beneden een bol die zuiver uit water bestond met tientallen schermen rond, ze zijn echt, waar bezoeker iets kon leren over de toestand van het water in de wereld. Gezien de gezichten van spelers viel het allemaal nog best mee want ik zag geen mens huilend van de buis vandaan komen.

Waren conservatoren, zeg, bij deze tentoonstelling wel helemaal eerlijk met bezoeker? Ik lees me toch een onheil iedere dag in de krant, als dat allemaal waar is zou er millioenen jaren al geen mensch meer leven op ons aardkloot. Stel doemdenkers bij mekaar, ga leven hop!

china_60_jaar_peking_5_06

Een meesterwerkje van een maquette. Beneden drie schermen die ieder hetzelfde lieten zien, het was een onduidelijke dvd over een onduidelijke stad. Dan daar meteen boven de nabouw zelf die de onduidelijke stad moest beelden met fijn veel lichtjes om bezoeker uit het duister de weg naar hemelse havenkranen te wijzen. Het mooiste was het scherm recht achter de maquette, het lijkt een plaat van een haven en dat is het ook maar om de drie seconden kwam er weer een ander beeld uit een andere hoek uit onzichtbare schijners die ergens in het plafond moeten hebben gezeten, knap hoor, ik dacht echt iedere tijd dat het een plaat was. Bleef even kijken, ze hadden zeventien (17) verschillende platen. Kan me er daar een vergist hebben hoor, zeventien (17) lijkt indeed een raar getaal voor zoiets.

china_60_jaar_peking_5_07

Het meisje in de achtergrond, een Jonge Pionier, kijkt naar de waterbol die ook al op Plaat 6 te zien was, zij het ook in het verre. Op de voorgrond het zakendistrict Pudong in Shanghai, prachtig te platen van de historische Bund hoerenbuurt aan de overkant maar nog net geen Hong Kong. Het hoge gebouw in het midden is nog niet af, met bouwt daar nog aan.

china_60_jaar_peking_5_08

Nu goed, dan stock ik een keertje niet, zeg.

china_60_jaar_peking_5_09

De treinen waren ook weer uitgerold, op de plaat China’s nieuwste HSL die tot 350 haalt en al op Beijing-Tianjin rijdt. Vroeger deed dat stukje een uur en veertig minuten, nu een dik half uur. Ach toch die snelheid van het licht, waar is het allemaal voor nodig. Gelukkig zijn er nog genoeg boerengebieden in het land waar de trein 24 uur doet over van dorp tot een ander dorp vlak naasr, kijk nu dat zijn de ware avonturen. Beste Lezer, als ik met Peking klaar ben komt nog eens de rest.

china_60_jaar_peking_5_10

De Maquette van de Dag, dacht ik toen. Deze beeldde een stuwdamcomplex en had echt stromend water en dat was voor het allereerst da’k dat zag. Het hele kreng mat vier bij vier meter rond een pilaar die daar eigenlijk beter niet had kunnen wezen want zo verloor bezoeker het overzicht. De huisjes rechts zijn op schaal, wel een beetje makkelijk natuurljk, had men daar die gekheid uit Pudong neergepleurd dan had alles er behoorlijk anders uitgezien. Het effect echter, is waar het om gaat en da’s met die boerenschuurtjes het best gediend. Meesterwerk, werkte als een fontein, het water werd steeds weer rondgepompt en om ongelukken te voorkomen kwam er geen druppel bij. De prijs voor de De Maquette van de Dag gaat echter naar deze:

china_60_jaar_peking_5_11

Grrrrrrrroen, het was grrrrrroen, beeldde een stad in supersonische ontwikkeling. Voor de kust, die steden benne altijd bij zee, boorplatformen, aan land windmolens die op kunstmatig elektriek hun rondjes draaiden. Maar het mooiste, en ik vergat te filmen want ik kwijlde, waren de verschillen met het groen. Soms lichtte het heel fel op (plaat) en dan donkerde het weer alsof het nacht was en bewoonders droomden. Het ding maakte ook geluid, siste en heeg, en bij duister was het volume lager.

china_60_jaar_peking_5_13

Wat nu kan het groen nog overtreffen? Niets natuurlijk maar dit aapje komt in de buurt. Een maquette van de nieuwe Terminal 3 van het Beijing vliegveld, ging open vlak voor de spelen en is al weer te klein. En in ‘wist U dat?’, de enige Burger King in hoofdland China: yep, in Terminal 3. Ik woon op zestien kilometer van T3 en ging daar al vaak eten en het gelul over het nieuwe sneltreintje daar en gelaten, met mijn Beijing Jeep Cherokee was ik sneller bij mijn Whopper.

china_60_jaar_peking_5_14

De capsule op de plaat is echt in de ruimte geweest en weer op aarde terug gekomen. Het is niet die van de ruimtewandeling maar van die daarvoor: toen drie geeltjes wat rondvlogen door het eeuwig zwart en netjes in de Inner Moncholistaanse Woestenij werden neergezet. Toch indrukwekkend, zo’n capsule ziet bezoeker denkelijk nooit weer. De belangstelling van het Chinese publiek viel mij echter tegen, ik kon deze plaat makkelijk platen maar had duizenden volk verwacht.

Plots daagde het: conservator vergat een scherm te plaatsen en de lokale bezoeker liet bij gebrek aan referentiekader de marsman voor wat hij was. Jaja, het benne immers altijd die boer en wat hij vreet. Beste Lezer, al dat gelul over Ruimte doet mij denken aan de ontsnapping die ik mijzelf beloofde , een keer, misschien morgen.

china_60_jaar_peking_5_14a

Niets weerhoudt een man te vertellen wat hij zag! Hier China’s prototype maaanlander. Deze trieste driewieler zeg komt nog niet eens voorbij de Tycho Krater in dat donkere deel van ons bijplaneet.

china_60_jaar_peking_5_15

Die planten zijn nep en uitermate slordig neergezet, conservator had denkelijk zijn dag uit de dag zeg en liet details over aan ondergeschikten. Neen neen, fout. In dit leven moet mens alles zelf doen anders gaat het helemaal mis. Op de plaat enige jonge Jonge Pioniers die hun respect aan de vlag tonen.

china_60_jaar_peking_5_16

Na was er niets meer te zien en ik was klaar om terug te gaan naar de die dag grauwe luchten van Beijing. Dit, Beste Lezer, was de deur naar buiten. Een afscheid van zo’n verhaal is als een afscheid van een grote liefde in een vreemd land waar schrijver weet nooit meer terug wezen.

Het is voorbij, gedaan en er zijn nog zo veel Bezoeken te verhalen.

Toch niet, er is nog een klein staartje over, ik kreeg nog wat te maken met die Jonge Pioniers van het soort van de vorige plaat, probeer ‘m nu meteen door. Anders, Beste Lezer, het Beste.

Reageer op dit bericht