Bezoek aan de “Fast Progress of Inner Mongolia, Xinjiang, Guangxi, Ninxia and Tibet” Tentoonstelling in Beijing Deel 3

Gepubliceerd op vrijdag 11 september 2009 door Tycho

china_minderheden_4_1

Tijd voor Deel 3 van het verslag van Mijn Bezoek aan de “Fast Progress of Inner Mongolia, Xinjiang, Guangxi, Ninxia and Tibet” Tentoonstelling. Deel 1 staat hier en Deel 2 hier. Vandaag trekken wij naar de moslimprovincie’tjes Guangxi en Ninxia.

Die had men verwarrend in ene zaal gestopt met een overlopend gedeelte achterin waardoor bezoeker nooit wist of hij op een moment nu in Guangxi of Ninxia was. Voor het gemak noem ik de gebieden daarom samen Guangninx.

china_minderheden_4_2

Meer warrigheid bij dit boek met nepplantjes voor. Boven het boek hing een beamer die de plaat projecteerde. Voor ik kon kijken keek daar een oudere man die met zijn hand door de beamstraal waarde waardoor een nieuwe plaat op het boek kwam. Dat leek mij een aardige nieuwerwetsigheid en toen de man elders zwierf probeerde ik het ook maar bij mij werkte het niet. Er kwamen wel nieuwe platen maar niet door mijn handgebaar.

Twee museumbeakers lachten mij uit en toen snapte ik het plots: de plaat veranderde helemaal niet door mijn hand maar door een voorgeprogrammeerde powerpoint op een verborgen computer. Dat het bij de oude man wel werkte kwam gewoon omdat hij de sequentie onthouden had! Wijzer ging ik heen. Op de plaat op de plaat een toen en nu’tje, links een arme moslimvrouw uit de jaren vijftig en rechts een vet moslimkind uit de jaren 10 met een rood jasje van de Jonge Pioniers.

china_minderheden_4_3

Al die planten zijn vet nep. Op de lichtplaat een blije muzelman die een kopje Chinese thee drinkt. Een goede bak blad brengt culturen bij elkaar, dat weet men immers ook in Nederland. Op de achtergrond enige platen van de hightech in Guangninx met wegen, fabrieken en vol vruchtbare velden.

china_minderheden_4_4

Wat dit daar deed weet ik niet. Het viel volkomen uit de plaats en er was geen bordje bij. Het is een maquette van een keizerlijke tijds Guangninx’ huis, denkelijk van een rijke landeigenaar met eigen oprijlaan. Tijdens Tibettentoonstellingen wil men dergelijke dingen nog wel eens gebruiken om aan te tonen hoe het gewone volk zuchtte onder het juk van die vreselijke rijke mensen die gelukkig door de communisten om zeep waren geholpen. Bij zo’n Tibettentoonsteling zou men allemaal platen van uitgemergelde gewone volkers rond de maquette hangen en alles in een donker licht. Hier niet, de maquette stond daar gewoon.

china_minderheden_4_5

Een Guangninx’s huis. Het zijn moslims daar dus geen bier op tafel zoals bij die dexelse Tibetanen. De Guangninxiaan woont in een twee-kamer-appartement met een inheemse neppe palmboom op het balkon. De Guangninxiaan markeert zijn territorium met rode nep plantjes in plastiek plantenbakken die op stenen plantenbakken moeten lijken. De Guangninxiaan slaapt in een houten bed met een lege plantenbak er op en kijkt uit een moslimdesignraam naar Mekka.

china_minderheden_4_6

Een kijkje dichterbij en dit was het, bezoeker mocht anders dan in Tibet en Binnen Mongolië het huis niet binnen. Weinig gastvrij en het voedt toch weer de geest met wantrouwen, want wat spoken die moslims allemaal uit in hun huisje dat ik niet weten mag? Geen televisie of radio, enge korantexten aan de muur en enig schrijfgerij op een tafeltje.

china_minderheden_4_7

Dit Guangninxiaanse huis echter was vol vreugd, het beeldde een typische plattelandswoning aan een rivier compleet met neppe visjes die drogen aan het balkon en neppe pepers die drogen aan de buitenwand. De plattelandsGuangninxiaan heeft wel een prachtig uitzicht zeg, dat gaat nooit vervelen.

china_minderheden_4_8

Reuzemaquette van een nieuwe haven ergens in Guangninx. Het kreng mat vier bij twee en op de televisie een beroemde Guangninxiaande zangeres die voor haar liedjes van twee minuten steeds een staande ovatie van vijf minuten kreeg. Ja nu, zo zing ik ook mijn uurtje wel vol.

china_minderheden_4_99

Een dichtbij-op van de maquete. De haven was minstens drie keer Shanghai en de kranen kwamen in alle vrolijke kleuren van de regenboog. De schepen stonden bol van de containers en in het achterland vriendelijk ogende kantoorgebouwen en een groen veld.

china_minderheden_4_9

Een cigarettenfabrikant uit Guangninx had zich denkelijk een plekje in de tentoonstelling gekocht. De vitrine stond eenzaam en alleen tegen een muurtje dat scheef stond waardoor de vitrine ook scheef kwam te staan. Jammerlijk gaf men geen gratis rookwaar weg wat op promotiemomenten toch de gewoonte is. De cigaretten trouwens zijn beroemd door een een of ander kruid uit  Guangninx dat door de tabak gedraaid is.

china_minderheden_4_91

Een doorsnee uit de Guangninxiaanse bevolking op een groot banier hoog aan de museummuur. Daar ook wat karakters van hun eigen taaltje, het Guangninxiaans.  Het stelt: “Gefeliciteerd oh Moederland China met je 60 jaar”, ik ben die taal niet machtig hoor maar gelukkig stond het naast ook in Chinees.

Binnen Guangninx wonen weer tientallen verschillende stammen die ieder op zondag hun eigen apenpakjes uit de kast halen om naar de kerk te gaan, meest opvallend de rare hoedjes die denkelijk behoorlijk in de weg zitten als de kont omhoog moet tijdens het gebed.

china_minderheden_4_92

Een lekker Guangninxiaans wijf. Ze heeft haar halsband al om, kinky la, baasje-hondje spelen met dit meisje. Kettingen van haar halsband naar haar hoed, heel kinky, kopje hard naar achter trekken als baasje hondje van achteren te grazen neemt.

china_minderheden_4_93

De oude man, hij wist ook de sequentie van dat boek, heeft weer iets moois gevonden. Een lekker kontje van een echt Guangninxiaans meisje dat in een plastic Guangninxiaans jurkje uitleg gaf over Guangninx aan hen die daarom vroegen. Hier vertelt ze over enige dozen die op een plankje lagen. Alle planten in dit plaatje zijn nep. Op de achtergrond enige platen van de voorspoed in Guangninx, ze beelden vooral agricultuur en wat leek op een theekopjesfabriek.

china_minderheden_4_95

Een detailshot van zo’n lichtplaat. Deze beeldt een melkfabriek, de man in zijn smetteloos witte hemd en hoed heeft geen oog voor de machine die achter hem de pakken melk met duizenden tegelijk uit de produktie blaast. Rechts enige verpakkingsvarianten van de melk, veel Chinezen drinken hun melk graag uit die platte kartonnen waar in de bovenkant een rietje past. Het melkpak zoals het westen dat kent, helemaal rechts, is een relatieve nieuwiteit in China.

china_minderheden_4_96

Ha betrapt! Al die mooie moslimverhaaltjes over Mekka dit en dat. Alcohol stond in verschillende flessen open en bloot voor het grijpen. Wees dan eerlijk zeg en zet zo’n flesje in dat huis. Het zijn natuurlijk luxeflessen die het hoofd der familie alleen open trekt bij een groot feest als een huwelijk of een besnijdenis. Jaja, aars dat, ik geloof er niets meer van. Die moslims in hun stille huisjes zuipen zich de ziekte ’s nachts. En dat, gelukkig, maakt hen mensen.

china_minderheden_4_97

Oude Guangninxiaanse muzelman met wijze baard op weg naar de fietsenmaker draagt een koddig blauw bowlingjasje met de Chinese vlag er in genaaid. Achter de oude de niewe tijd, een duidelijk Han-Chinese op haar snelle rode scooter. Maar geen getoeter of een ander probleem, neen, men leeft vreedzaam samen met mekaar.

china_minderheden_4_98

De laatste plaat uit dit laatste deel van mijn bezoek beeldt premier Wen Jiabao tijdens een bezoek aan Guangninx met een Guangninxiaans kindje dat in zijn broek schijt. Wen, de goede, kan er wel om lachen.

Binnenkort weer een nieuw verslag van een bezoek aan iets.


Reageer op dit bericht