Bezoek aan de “The History and Culture of Taiwan Ethnic Minorities” Tentoonstelling in Beijing Deel 2

Gepubliceerd op dinsdag 29 december 2009 door Tycho

taiwan_2_0

Vandaag tijd voor Deel 2 van het verslag van mijn bezoek aan de “The History and Culture of Taiwan Ethnic Minorities” tentoonstelling in het Cultural Palace of Nationalities aan Chang’an Avenue in Beijing. Deel 1 zie hier. De tentoonstelling beoogt een overzicht te geven van de geschiedenis en cultuur van imheemse Taiwanese indianenvolken die al eeuwen op het eiland woonden voor den dexelse Hollanders vanaf 1624 begonnen met het importeren van vastelandchinezen die toen bleven.

Dit Deel 2 komt met een oranje tintje want het handelt onder andere over de Hollandse tijd, toen WIJ die apen daar een lesje leerden. Op de eerste plaat een plaat van een Chinees schilderij van een Nederlandse driemaster.

taiwan_2_1

Nu eerst verder waar wij bleven, bij de laatste plaat van het vorige deel en bij de ingang van de tweede zal. Men had daar een autentieke hus van de Bunun nagebouwd compleet met een dierenvel aan de muur, oeh oeh.

taiwan_2_2

De hut was karig ingericht met slechts een bedje, net veel te makken zeker, die Buhun. En nu maar piepen over hun geesten en visgronden en vroeger dit en zus en zo, zo leuk was het dus niet allemaal.

taiwan_2_3

De curatoren hadden, om er nog iets van te maken, een nepvuurje in de hut gelegd. Deze zijn vaker present op tentoonstellingen en bestaan uit een kleine ventilator die horizontaal van de grond naar boven blaast. In het midden van de ventilator zit een rode lamp die enige papieren repen beschijnt die iets boven de ventilator aan een ring hangen.

taiwan_2_4

De planten rond de hut stonden er iets beter bij dan de planten in de eerste zaal en daaromtrent.

taiwan_2_5

De Buhun waren ook beruchte koppensnellers, om dat te duiden lagen er enige doodshoofden keurig in een open kastje tegenover de ingang van de hut. Zie ook weer de planten, staan prima, goed gewaterd.

taiwan_2_6

Het scherm aan de achterkant van de zaal, zalen waren een spiegelbeeld, braakte beelden uit van een ingewikkeld gezelschapsspel van de Sakizaya. Het ging met lange stokken en touwen waar mensen aan hingen die de lucht in zwiepten en dan een bal moesten vangen en weer ergens in gooien. Behoorlijk ingewikkeld voor een zondagmiddag, ik keek liever naar de planten.

taiwan_2_7

Het was weer niet best, nog wel iets beter dan in de eerste zaal maar toch duidelijk te weinig water. Schandalig.

taiwan_2_8

Enige artefacten; een zwaard van de Puyuma, ook beruchte koppensnellers, al die stammen waren koppensnellers en neen het was geen rust en vrede voor de kolonisatoren uit Neerland kwamen, al eeuwen en eeuwen hakte men mekaar daar de harses in en vrat men mekaar op met huid en haar.

taiwan_2_9

Een koppensnelnet van de Truku. Nu Hollands Glorie!

taiwan_2_91

De Portugezen, die dexelse imperialisten, waren eerst in 1544, zij noemden het eiland in hun taaltje Ilha Formosa, ‘mooi eiland’. In 1624 kwamen den Hollanders aan land en schopten de paar Portugezen die nog over waren de zee in. De plaat, van een schilderij, toont die gebeurtenis. De onderschriften op tentoonstelling meldden jammer niet de makers van de prentjes, wie het weet mag het zeggen.

taiwan_2_92

Onze Jongens bouwden hun basis in Tainan, aan de zuidwestelijke kust, en noemden het ‘Fort Zeelandia’, te zien op deze plaat van een schilderij. De huidige naam ‘Taiwan’ is afgeleid van ‘Tainan’.

Daar de eilanders te lui waren om zelfs maar hun reet buiten de deur te steken en als ze eens van hun kont kwamen alleen mekaars koppen snelden haalden de Hollanders arbeidskrachten van het Chinese vasteland, met name uit de provincie Fujian.

Deze gastarbeiders gingen vervolgens nooit meer weg fokten als konijnen en dreven de indianen steeds verder de wouden in en bergen op. In latere geschiedschrijving werd dit de eerste grote immigratiegolf van vastelandchinezen naar Taiwan, de tweede kwam in 1949 onder leiding van burgeroorlog verliezer Chang Kai-shek. Net als in in Mauritius, de Dodo, verlosten de Hollanders het eiland van een nutteloze diersoort, in dit geval van het Formosan Sika deer (Cervus nippon taioanus).

taiwan_2_93

De Hollanders en de Inlanders hadden verder weinig problemen met mekaar, zolang de witneuzen maar aan de kust bleven en de primitieven in hun bergen bleef het vrede. Soms ging het mis, zoals op deze plaat van een schilderij te zien, en kwam er plots een stam in opstand. De inboorling houdt hier een Neerlands hoofd.

taiwan_2_94

In 1662 was het Oranjefeest voorbij. De vastelandpiraat Koxinga, verhollands voor Zhèng Chénggōng, joeg de Nederheersers van het eiland af. In 1883 versloeg admiraal Li Shang Koxinga en nam Taiwan in voor de Qing Dynastie.

In 1895 veroverden de Japanners, die dexelse imperialisten, het eiland en bleven daar baas tot 1945 toen troepen van de Republic of China (ROC) de macht overnamen. Toen de ROC, onder leiding van Chiang Kai-shek, in 1949 de burgeroorlog op het vaste land van China verloor van de communisten vluchtte het leger met een grote volksaanhang naar Taiwan waar men tot op de dag van vandaag is gebleven.

taiwan_2_95

De Hollanders komen er in Chinese geschiedschrijving redelijk goed vanaf, ze bleven ook niet lang. De Jappen daarentegen schilderen die kinderachtige Chinezen, zeg, oorlog is oorlog hoor, zoals wel vaker af als duivels, zo snelden zij bijvoorbeeld net als de Taiwanese indianen graag een kopje, waarvan diezelfde indianen het voornaamste slachtoffer waren.

taiwan_2_95a

Volgens het Cultural Palace of Nationalities houdt de Taiwanse geschiedenis in 1945 op. Indeed.

taiwan_2_96

Daarmee was het ook in de tweede zaal wel afgelopen, grappig hing nog deze plaat van een plaat zonder datering van een Taiwanese studenten sportclub met geile wijven die ergens na ’49 het vasteland bezocht, haha, geen datering, dus het Cultural Palace of Nationalities heeft het niet gezegd.

taiwan_2_97

De laatste plek was voor president Hu Jintao die hier volgens het onderschrift afgevaardigden van de Taiwanese minderheden ontving in Peking. Daar liegt men een beetje want feitelijk ging het om afgevaardigden van Taiwanese minderheden die door loop van geschiedenis op het vasteland waren komen wonen. Een grote boevenbende weer in het paleis! Binnenkort nog Deel 3.

Zhèng Chénggōng

Reageer op dit bericht