Bezoek aan de ’60 Jaar China’ Tentoonstelling in Peking

Gepubliceerd op zaterdag 26 september 2009 door Tycho

china_60_jaar_peking_1

Warm Welkom Beste Lezer bij een splinternieuw verslag van een bezoek aan iets. Vandaag een buitenspeciaal bezoek aan de China 60 Jaar Tentoonstelling in Peking. Op 1 oktober is de verjaardag en om het goed te vieren organiseert men verschillende grootste festijnen, een hunner is deze tentoonstelling die beoogd een overzicht te geven van China’s fonemale groei tijdens de laatste 60 jaar.

De rest van de 500 millioen jaar geschiedenis vergeet men weer, dat waren allemaal brute landeigenaren en geen betrouwbare communisten. De tentoonstelling was in het Beijing International Exhibition Centre op een kloek uur fietsen van mijn thuis aan de westelijke Tweede Ring. Het werd indeed een reusachtig feest, op deze zaterdag zag het geel van de mensen en omdat ik mij buitengewoon vermaakte wordt dit verslag een vierdeler. Nu, vlug naar binnen.

china_60_jaar_peking_2

Bijna, een plaatje van de prachtig gedecoreerde voorgevel is verplichte tofu. Men had het centrum voor het feest een flinke opknapbeur gegeven en die betaalde uit, het zag er allemaal keurig uit van buiten. Eerder was het ding door het kolenzwart slechts door een geoefend oog nog waar te nemen. Tot mijn verrassing had men de deur een midden-oosters tintje meegegeven, dacht aan Ali Baba en zijn grot met grote schatten, gelukkig stond de deur al open en met mijn gratis kaart mocht ik meteen binnen, nu echt.

china_60_jaar_peking_3

Op de voorgrond een Jonge Pionier in het groen. Zaterdag is een schooldag en China en deze dag was net die dat bijna iedere school in Peking zijn kleinen naar de tentoonstelling nam. Ze waren met duizenden tegelijk aanwezig en anders dan in bijvoorbeeld Thailand (hoi), dragenChinese schoolkinderen een vormloos trainingspak.

Op de achtergrond de vier partijleiders, van links naar rechts: Mao, Deng, Jiang en Hu. Deng was vreemd genoeg niet plaatbaar door een spot precies op zijn gezicht gericht. Wat nu, zou dat weer beteken? Is Deng soms uit? Verdwijnt zijn naam binnenkort uit de officiële geschiedenis? Maandag lig ik in mijn slaapzak voor de krantenkiosk om als eerste de China Daily te kopen, dan zal ik het weten ook.

china_60_jaar_peking_4

Aan de achterkant een plaat van al China’s minderheden die dolgelukkig lachen voor een paar bergen waar de zon op of onder gaat. Enige Jonge Pioniers lieten hun plaat platen door een Gastvrouw in een kek strak jurkje. Aan die gastvrouwen kan bezoeker daarnaast bijvoorbeeld de weg naar de plee vragen of uitleg over iets en dat geven ze dan via een microfoontje voor hun bek een een speaker in hun achterzak. Dat is hier niet zo goed te zien indeed, weet niet waar zij het ding verstopt had.

china_60_jaar_peking_5

Tentoonstelingen kennen tegenwoordig nog maar een enkel toverwoord: interactief. Bezoeker moet Deel Kunnen Nemen want dat is Educatief. Overal stonden schermen waar bezoeker meer kon leren over het Chinese Mirakel. Deze Jonge Pionier was kennelijk goed thuis in computerkunde want hij wist binnen een minuut het Windows bureaublad op het scherm te toveren, later zag ik hem aan de gang met Messenger. Met zulke jeugd blijft China wel groeien.

china_60_jaar_peking_6

Een groeigrafiek van enorme schaal. De kolommen bewogen heen en weer van bijna nix naar alles, de pijl maakt nog eens extra duidelijk hoe het zit: omhoog ging het, jaja omhoog, hoger en hoger zeg tot in de hemel toe. Geen idee waar het allemaal om ging hoor, deze tentoonstelling was een zeer Chinees feestje met werkelijk geen enkel woord Engels bij geen enkele uitleg. Handig toch als je je landje wil promoten. Wat een apen weer, ik kan nu wel de karaktertjes gaan opzoeken maar kijk, zij willen het zo, dus kunnen ze het zo krijgen. Het bord stond ook nog eens scheef.

china_60_jaar_peking_71

Deze reusachtige vitrine gaf China’s vooruitgang weer aan de hand van enige voorbeelden. Nu naai ik U hier, Beste Lezer, een beetje. De plaat plaatte ik niet op dat moment maar een twee uur later toen het iets rustiger was. Bij mijn eerste doorgang was er door het geel geen te schieten. De voorbeelden zijn: televisies, speelgoed, fietsen en telefoons.

china_60_jaar_peking_8

Hier de set televisies die eigenaardig met een radio begon. Steeds hoger steeds moderner, helemaal rechtsboven de nieuwste flatscreen. Links op de voorgrond, het is weer terug in de drukke tijd want ik wil U, Beste Lezer, niet blijven naaien, twee Jonge Pioniers. De schermen werkten allemaal en braakten video’s van eigentijdse televisieprogramma’s uit. Ha nu!, die videospelers had ik ook wel eens willen zien. Geen idee wat die kruisboot daar doet, daarboven een trein en daaronder enige gelukkige mensen.

china_60_jaar_peking_9

Voor een mooi stuk speelgoed kan U mij dag en nacht wakkermaken. Links het hele oude, midden het spul wat ik soms bespreek in een andere categorie en rechts bijna het nieuwste: een Transformer en een Barbiepop en een horloge met een spelletje. Nou hoor, gefeliciteerd er mee!

china_60_jaar_peking_91

China’s allernieuwste speelgoed, een radiografisch bestuurbare Ferrari Enzo en een helikopter met drie sets wieken boven mekaar. Het slot zorgt dat niemand de kostbare Enzo steelt. Zeg weer eens, had een Shuanghuan genomen voor deze vitrine, of een vette Roewe, of zo’n razendsnelle Geely maar toch niet dit symbool van het Westers Kapitalisme.

china_60_jaar_peking_92

Ik fiets graag, de derde fiets rechts maar niet te zien was eigenlijk geen fiets want electrich en daarom laat ik het ding uit de plaat. Links China’s oude Vliegende Duif en rechts een modernere Voor Altijd met het klapschuim nog onder de achterdelen van de carosserie. Luie donders weer, dachten zeker dat niemand dat zou zien.

china_60_jaar_peking_92aa

Even bellen. Telefoons door de eeuwen heen. Ik ken zo’n vitrine nog van eerdere avonturen want daar ging het net zo aardig toe. Men week hier af van de beneden-naar-boven methode en kwam met een hippere variant, van boven naar beneden en dan weer naar boven. De bouwer smokkelt hier wel een beetje want bijna alle telefoons rechtsboven zijn mobiel.

china_60_jaar_peking_92a

Aan de andere kant van dat al deze stellage: vooruitgang aan de hand van potten en pannen en kleding. Ik naai U, Beste Lezer, hier weer want deze plaat plaatte ik tijdens mijn rustige moment. Voor een eerlijk vergelijk de eerdere plaat hier onder:

china_60_jaar_peking_93

U, Beste Lezer, ziet het;  zo is het bijna niet te doen. Toch komende de volgende platen weer wel van het drukmoment, na wat beuken door de massa kwam ik heus wel op mijn plaats. Wip, ik woon hier al zes lange jaren en leerde de kracht van een scherpe elleboog.

china_60_jaar_peking_94

Een gezin uit de Oud-Communistische tijd. In die dagen trouwens, bestond het ene-kind-beleid nog niet dus had er wel eentje bijgepast. Dat dan, doet men weer niet want vandaag geldt het nog wel en voor regels van nu kan men beter het verleden grijpen, als alles al zo lang was is immers de kudde beter bereid te luisteren. De man, slordig, heeft het bovenste knoopje ban zij Maopak niet gesloten, de vrouw lijkt ongewoon sexy in haar groene hippie-bloemenhemd maar gelukkig klopt het plaatje van het kind helemaal en dat is, geschiedenis hoor, toch beter dan zij vandaag de dag dragen.

china_60_jaar_peking_95

Het gezin links stamt uit de jaren zestig en dat boven moet vandaag voorstellen. Zo’n trekover draagt in Nederland alleen mijn vader nog maar in China is het kennelijk hipper dan hip en supermodern.

china_60_jaar_peking_96

Het kookgerei. Links een ouderwetste kolenstoof, nog veel in gebruik bij de weg en zelfs in de buitenwijken van Peking, men liegt hier dus, en daarnaast de ‘ontwikkeling’ door zestig jaren heen. Naast de kolenstoof en gasgestookt toestel, daarnaast een electrisch en daarnaast een hogedrukpan die zijn energie kennelijk van de wind kreeg. Helemaal rechts en nog net te zien, dat wonder van techniek in America van de jaren ’70: een magnetron, nu ook in China.

china_60_jaar_peking_97

Meisje keek naar van links naar rechts: Mao, Deng, Jiang en Hu, allen tijdens sessies van het Volkscongres waar de leden eens per jaar hun macht mogen tonen door op afroep hun hand op te steken. Ja daar, is men na zesig jaar nog niet veel verder mee gekomen, een onderwerp natuurlijk dat verder zorgvuldig vermeden werd.

china_60_jaar_peking_98

Waarlijk overal waren schermen, soms zoals hier met vier tegelijk met dezelde video. Hier toond men de kunsten van een Pekinese anti-terreur-eenheid die het de moslims ook vanuit de lucht moeilijk maakt. Sniekjepiekje: de schermen hier waren geen platten maar ouderwetsche bollen, die boegjes, maar men had wel weer een plat raamglas over het geheel gehangen zodat het nog wat leek. Luie donders weer, dachten zeker dat niemand dat zou zien.

china_60_jaar_peking_99

Ha! Domme Negertjes, ze komen in later delen nog een aantal keren terug, hier in de klas om Chinees te leren want wie wil er nou Walebaba spreken? De negerin links heeft nog niets geschreven op de lege pagina van haar tekenboek, de rest van de bladen lijkt eveneens verdacht ongebruikt.

china_60_jaar_peking_99a

Arbeiders, 700 yuan (70 euro) per maand, geven met duizenden de hondertjes voor slachtoffers van de aardbeving in Sichuan vorig jaar. De plichtsgetrouwe heren houden zelfs bij het doneren hun helem op. Die aardbeving van ze, komt altijd weer en overal terug. Het lijkt wel een trauma’tje in een maatschappij die toch gezien de tentoonstelling in geheel zonder leeft.

china_60_jaar_peking_99b

Van een eerdere ramp in 2007: de rivieren in zuid-China overstroomden. Dat nu gebeurt ieder jaar maar toen was het wel heel erg bar en boos. Op de bovenste plaat Jonge Pioniers uit droge delen van het land die ieder 1000 yuan voor slechtoffers verzamelden, op de onderste test een vrouw het gehoorapparaat van een meisje dat een druppel water teveel in haar oren kreeg.

china_60_jaar_peking_99c

De Jonge Pioniers ook verheerlijkt op een reusachtig scherm met trapreden voor waar bezoeker echter niet op lopen mocht. De film, op een platscherm, toonde de opmars van een jonge pionier door de rangen van de Chinese samenleving. Hij/zij zat op school, studeerde, deed iets in het leger, studeerde verder, was wat op kantoor en kreeg zijn/haar enig kind. Daar nu, stopte de film en begon weer opnieuw. Hoe het doodging weet ik dus niet, denkelijk hoor gewoon onder een bus gekomen.

china_60_jaar_peking_99d

Jonge Pioniers en een Oude op een interactieve dansvloer met fotoherkenning via camera’s die het licht waren verborgen. De mensen op vloer keken allemaal naar beneden waar dus slechts hun eigen stomme kop te bekijken was, en een stukje van hun schoenen als ze snel waren. Ik probeerde het maar niet, zulke dingen duizelen mij en ik was vandaag al wankel genoeg.

Tijd Beste Lezer, om U iets te verklappen: dit hele schrijven gaat nog slechts over de allereerste zaal die ‘Overzicht’ heette. De verschillende thema’s werder vervolgens uitgewerkt in net zo grote secundaire zalen met namen als ‘Technologie”, “Leger”, “Milieu” en zo nog een tiental meer. U krijgt Alles te zien maar geef mij een week of twee…

Binnenkort meer.


Reageer op dit bericht