Bezoek aan de “Fast Progress of Inner Mongolia, Xinjiang, Guangxi, Ninxia and Tibet” Tentoonstelling in Beijing Deel 1

Gepubliceerd op zaterdag 5 september 2009 door Tycho

minderheden_china_1

Het was weer Tijd voor een Bezoek. Vandaag, op een warme zaterdagmiddag, fietste ik naar de “Fast Progress of Inner Mongolia, Xinjiang, Guangxi, Ninxia and Tibet” Tentoonstelling in het Culural Palace of Nationalities aan Chang’an Avenue in Beijing.

De tentoonstelling staat in het teken van de voorspoed in China’s vijf Autonome Regio’s waar officieel erkende minderheden een beperkte vorm van zelfbestuur genieten, de Vijf staan in de titel. De tentoonstelling is er een van vele van de festiviteiten voor de viering van 60 jaar China, op 1 oktober is het zo ver.

De lange naam en eerdere ervaring met dergelijke uitspattingen beloofde veel goed en er was. Nu het eerste deel: Xinjiang.

minderheden_china_2

Een lichtscherm met alle minderheden vrolijk lachend en gelukkig voor Tiananmen. Voor het scherm, dat scheef stond, plastieken plantjes in witte plastieken plantenbakken die scheef stonden. Langs het scherm een vrouw in een blauwe jurk, die scheef loopt, en een meisje, dat scheef loopt, die iets verloren lijkt.

minderheden_china_3

Nu echt in de Xinjiang zaal, de plaat hierboven plaatte ik in de Centrale Hal. Dit lichtscherm laat een doorsnee van de moslimbevolking zien, man en vrouw, jong en oud, traditioneel en modern. Uitschieter was het meisje links midden dat een badpak droeg.

minderheden_china_41

“Who is that guy?” “That is Chairman Mao”, zo was ontelbare keren een kort gesprek tussen mijn ex-vriendin en ik. Heel China hangt nog steeds vol met Mao-platen en ik deed dan altijd of ik Hem niet herkende. Het meisje heeft nooit geweten dat ik haar voor het lapje hield en is nu getrouwd met een vieze Chinees. Op de plaat de Grote Stoelhanger met een enge Xinjiangnees tijdens een bezoek in 1958.

minderheden_china_5

De huidige baas van de boevenbende Hu Jintao met precies dezelfde enge Xinjiangnees. Hu inspecteert een bolletjesveld en alles lijkt naar wens. De lakijen van de president dragen ook een kek zwart vrijetijdsjasje wan wie zou een inspectie toch werk durven noemen?

minderheden_china_6

Xinjiangnesen in traditionele bruidsjurken lopen van een trap. Ik dacht dat het echte waren maar het bleken goedkope etalagepoppen.

minderheden_china_7

Een stoppenkast. Die hangen altijd zo open en bloot in Chinese musea. Niemand keek en ik had toch zin in duisternis, maar neen, dit verhaal ging voor want dat is iets blijvends, een grap is zo vergeten.

minderheden_china_8

Een panorame van Urumqi. Links daarvan een bewaker met witte handschoenen. Hij bewaakte een deur waar bezoeker niet door mocht, het bordje naast de bewaker zegt het ook: “Verboden toegang”. Links naast de bewaker een platscherm met een film over Xinjiang, daar weer naast een aanraakscherm dat niet werkte.

minderheden_china_91

Midden in de Xinjiang-zaal had men een echt Xinjiangnees huis nagebouwd maar bezoeker mocht niet naar binnen. In het huis staan enige traditionele strijkers, wat potten en pannen en lijk een drol gedraaide manden.

minderheden_china_912

Zie de Davidsterren is het geel en ook gedraaid op de vorige plaat. Dat terzijde, men had enige Xinjiangnese produkten in kijkasten gezet. Op de voorgrond bonen en marmiet, op de achtergrond alcoholica.

minderheden_china_92

Gezondheidzorg toen en nu op vier panelen. Tegenwoordig heeft men veel meer ruimte nodig voor dezelfde behandeling. De oude foto links was erg aardig dus nog een keer groot:

minderheden_china_93a1

Met zulke naalden waren het nog eens tijden. Het paneel hing scheef.

minderheden_china_942

Telecommunicatie toen en nu. De telefoon linksonder is een leuke want de telefoon heeft een opklapscherm. Op het scherm staat meestal een foto van een mooie berg en bij moderne versies de tijd in rode digitale letters. Die dingen zijn ook nog steeds te koop in Peking, in rare winkeltjes waar voor 2 yuan, 20 eurocent, een spiegel te krijgen is. De laatste die ik zag had een animatie op het scherm, bij openklappen renden er een aantal mannetjes over het scherm maar een hele grote telefoonhoorn toe, in stijl van spelletjes onder de eerste dos met mooie groene vierkantjes.

minderheden_china_951

Xinjiangnese Jonge Pioniers van de Communistische Jeugd Liga salueren met gesloten ogen, zij dromen van De Voorzitter, onder een reusachtige Chinese vlag. Het baasje drie van rechts houdt zijn leerboeken op onder ste boven en dat zou het einde van zijn carriere zijn geweest had iemand het gezien. Zie, Chinezen zeuren weleens over de torenhoge salarissen, waaronder het mijne, die men aan buitenlanders betaalt. “Kunnen wij dat zelf dan niet?”, zo denken deze zure zielen. Neen, dat kunnen zij zelf niet want zij zien zulke dingen niet. Daar moet ik weer voor uit Nederland komen, een huisje zoeken en op een dag met de fiets naar zo’n museum. Was ik de curator geweest dan was deze plaat natuurlijk nooit door de selectie gekomen, of ik had hem uitvergroot.

Waarschuwing! Nu bloed:

minderheden_china_96

Ik viel werkelijk met mijn neus in de boter want naast al het Goeds was er nog een klein zaaltje met enige foto’s van de rellen van juni. China noemt die nu 7-5, naar 9-11, want op die dag sloegen die dexelse Uyguren bijna 200 nijvere Han-Chinezen aan gort. Op de plaat, die scheef hing, enige lijken en een man die het er gelukkig leven van bracht.

minderheden_china_99

Peking stuurde vervolgens duizenden dexelse soldaten die de Uyguren weer aan gort sloegen en zo was er vrede. Op de plaat een soldaat met een blije Hanbaby want haar leven was nog zo jong en weer veilig. De plaat trouwens, hing scheef.

minderheden_china_98

China is de Meester in Indoctrinatie. Rond deze pilaar vertelden zielige Han op twaalf schermen hoe de dexelse Uyguren hen bijna het leven uit het lijf hadden geslagen. Grappig keek er niemand, want de platen aan de muur waren kennelijk veel mooier. Bloed doet Goed! Bloed verkoopt!

minderheden_china_99a

Aan het einde van het zaaltje hing deze volksdansplaat met louter Uygurenen, meestal plaat men er nog enige Han tussen voor de harmonie maar kennelijk ligt dat nog te gevoelig. In het midden in het wit indeed een lekker wijf.

minderheden_china_99b5

Dit is nu het einde van Deel 1 over Xinjiang, de delen over de andere minderheden volgen hooplijk snel en als eerste komt titala Tibet!


Reageer op dit bericht