Bezoek aan de Randengfo Pagode in Tongzhou, Beijing, Deel 3

Gepubliceerd op woensdag 9 februari 2011 door Tycho

tz-3-1

Vlug verder!, het was alweer bijna een week her da’k daar was. Delen 1 ende 2 zie hier ende daar. Dichtbij de pagode nu met deze schone buddha op mijn weg. Het kleine tempeltje stond naast de pagode. Gelovigen moeten hier eerst een wierookstokje stoken voor zij naar de pagode mogen om daar wierookstokjes op te steken. Het tempeltje was in actief gebruik, ik moest me bijna vijf minutos wachten voor ik deze plaat kon platen, stond steeds weer een gelovige in weg.

tz-3-2

Het tempeltje op afstand geplaat door een binnentempelmuur met een olijk ronde opening. De gelovigen steken hun wierookstokjes in de bak midscheeps, knielen op het oranje kussen en steken hun kont omhoog. De rode staketsels links en rechts zijn voor het branden van grote hoeveelheden wierrookstokjes tijdens festiviteiten.

tz-3-3

Eindelijk een rechtstreexe blik op mijn doel zonder muren voor. Een gezinnetje keek in vree naar de toren. Man met grijige jas, vrouw in rolstoel en het ene kind. Ze dachten misschien wel dat de vrouw uit de rolstoel zou kunnen komen door een wondertje daar in het zonnetje. Wel, ik zag het niet gebeuren maar wie weet was het later nog gelukt.

tz-3-4

De zuidzijde van de pagode teeg de prachtblauwe winterlucht. De tempel waar de pagode binnen staat stamt uit de Qing Dynastie, 1115-1235. De pagode zelf is echter jonger en werd gebouwd van 1661 tot 1679. De pagode is 49 meter hoog en telt dertien verdiepingen.

De pagode heeft een geschiedenis vol ellende! Ha, zij ook! Vlak nadat de bouw in 1679 was klaargekomen verwoestte een aardbeving de funderingen van de pagode, in 1691 werd zij herbouwd. In 1900 was het weer raak, tijdens de Boxer Oorlog werd de toren zwaar beschadigd door de gevechten tussen Chinese Yihetuan en de Eight-Nation Alliance.

Tijdens de Culturele Revolutie van 1966 to 1976 kreeg de pagode er van langs van de Rode Gardisten, in 1976 kreeg de pagode ook nog eens een schok van de Tangshan-aardbeving bij. De pagode lag daarna op apengapen tot zij in 1985 opnieuw werd gerestaureerd. Sindsdien heeft de toren in ruste gestaan.

Nu eef wat karaktertjes, dat hoort bij een ChinaBlog. De pagode heet voluit: 燃灯佛 舍利塔, Rendengfo Shilita. Rendeng, 燃灯, betekent lantaren. Fo, 佛, beteknt Buddha. Saam Lantaren Buddha. Sheli, 舍利, betekent Buddistisch relikwie.  Ta, 塔, betekent ‘toren’, Shilita saam vertaald als ‘pagode’. Heelmaal saam: Lantaren Buddha Pagode.

tz-3-5

Detail der daken. Nog eens verder:

bells-1

Langs alle daken hangen in totaal 2248 buddhistische bellen, tijdens de bouw geschonken door gelovigen die zich zo een ereplaatsje op de toren verzekerd wisten. Bij wind maken de bellen een zacht tingelend geluid dat zelf weer opgaat in die wind, da’s de idee, de wind neemt het geluid mee naar hoger oorden.

49 meter en 1679 maakt de Randengfo de op een na hoogste en op een na oudste pagode in Beijing. De hoogste en de oudste is de Tianning Si met 57.8 meter en 1271-1368. Ook een zeer fraaie, ik was daar al eens, toen onder een heel andere hemel.

tz-3-6

De hoofdbidplaats aan de zuidzijde van de pagode. Een pagode heeft zes hoeken, op ieder windrichting staat weer een bidplaats. De rode doos is voor de collecte, gelovigen kunnen daar hun zuurverdiende centen kwijt. De wierrookstokjes kunnen in het rode staketsel. Het buddabeeld staat binnen het omhekte terrein rond de pagode.

tz-3-7

Een veel schraler bidplekje aan de westkant. Geen gelazer met wierrookstokjes hier, dat mag alleen op zuid. Zie de zeer fraaie stenen lotusbladen aan de boofkant van de fundering.

tz-3-8

De toren gezien van noord.

tz-3-9

Een voorstelling van twee draken gehakt uit steen. Vergelijkbare prenten hingen rond de hele toren op zo’n drie meter hoog, hun doel is de pagode te beschermen tegen aards en hemels gespuis.

tz-3-91

Daar ook de leeuwen, een op iedere hoek, vervaarlijk met grote open neusgaten en de tanden ontbloot.

tz-3-92

De pagode ligt aan het Grand Canal maar niet vlak naast, d’afstand is een kleine honderd meter west. De brug op plaat liep her naar het kanaal maar nu niet, aan de westzijde bleek de brug afgesloten met een zwaar nieuwbouwhek. Jammer indeed maar het was wel een mooi plekje voor een vlugge peuk en een plaat.

tz-3-94

Onderweg terug naar de uitgang was bij het hoofdtempelgebouw een Temple Fair show begonnen. Een paar honderd vrolijke Chinezen klapten in hun handen voor deze twee acrobaten die heel handig waren met rode waaiers. Tussen het waaieren door maakten zij leuke grapjes. Het meisje was een knappe maar met zo’n eng hoog stemmetje.

tz-3-95

Met helium gevulde balonnen van het Japanse tekenfilmfiguur Doraemon (links) en het Chinese tekenfilmfiguur Xiyangyang (rechts).

tz-3-96

Een uit brons gegoten leeuw eenzaam bij de tempelmuur, daar had d’organisatie ook wel een paar slingers aan mogen hangen voor de Temple Fair, of wat lampionnen aan. Toen was het tijd de tempel te verlaten en ik verliet. Dag tempel.

tz-3-97

Via de tempel bleek juist het Grand Canal niet bereikbaar. Via de buitenwereld wel, hier vanaf een brug. Het stuk bij Beijing is al opgelapt, binnen enkele jaren moeten hier weer schepen varen, met vracht maar teeg de tijd ook met toeristen.

tz-3-98

De Chang’an-Suzuki Swift van vriending, mijn ’98 Beijing-Jeep Cherokee was juist die dag in reparatie. Wel Beste Lezer, dit is het einde van het verslag van mijn Bezoek aan de Randengfo Pagode. Binnenkort weer een nieuw verhaal. Hou U haax.

Reageer op dit bericht