Bezoek aan de Temple Fair in Beijing Deel 1

Gepubliceerd op woensdag 17 februari 2010 door Tycho

temple_fair_beijing_1

Na het begin van het Chinees Nieuwjaar op 14 februari barst Beijing elk jaar uit zijn feestvoegen tijdens de Temple Fairs. Deze festivals zijn een mengeling van een (rommel)markt, een vraatfestijn en een kermis. De temple fairs bruisen een week in een aantal parken in de stad, meestal zijn in die parken ook tempels en daar komt de naam vandaan. In vroeger dagen, oh toch toen!, was de tempel gelijk de kerk in Europa het stalend middelpunt van het leven. Dit jaar toog ik naar een van de kleinere temple fairs in het Daguanyuan (大观园) park. Plaat boven een overzicht van de situatie voor de poort.

temple_fair_beijing_2

Daar was meteen veel te beleven, de wijkelijke fanfare gaf een voorstelling die gepaard ging met veel tromgeroffel en geschreeuw. De enthiousiaste fanfari deden hun uiterste best maar konden niet voorkomen dat het publiek lichtelijk verveeld al na luttele minuten het park in kroop.

temple_fair_beijing_3

Het Daguanyuan park is een replica van het Daguanyuan park uit de beroemde Chinese roman ‘Droom van de Rode Kamer’. De roman werd tussen 1749 en 1759 geschreven door Cao Xueqin en handelt over een stel bijhoeren die mekaar het licht in de ogen niet gunnen. Het park werd in 1984 tot 1988 gebouwd op verzoek van de staats-televisiezender CCTV die een soapserie op basis van de roman wilde maken. Na de opnames besloot de parkdirectie de vele pavillioens en tuinen te laten staan om toeristen naar het park te trekken, tot op de dag van vandaag blijven die komen. De ‘Droom van de Rode Kamer’ is in 1977 en 1978 verfilmd, er bestaat ook een Chinese oerversie uit 1944 en een een erotische Hong Kong versie weer uit 1978. De pilaar op de foto beeldt enige traditioneel Chinese prenten bedacht op hoofdpersonen uit het boek.

temple_fair_beijing_4

De westpoort van het park. Parken in China tellen immer vierpoorten op noord, zuid, oost en west. De poorten staan op wijsborden ook geduidt als poort ( 门, men) en niet als in of uitgang. Gezien de vrolijke snuiten van het volk naar buiten moest het binnen wel een feestje van het wezen. Wel, het was.

temple_fair_beijing_5

De pret begon meteen achter de poort waar het feestelijke volk met een grote gipsen tijger, het is zijn jaar, op de plaat kon. Chinezen doen dat graag en het was rond het dier een drukte van belang.

temple_fair_beijing_6

Deze borden staan bij de poorten van iedere toeristische attractie in China hoewel tegenwoordig niet meer zo nadrukkelijk. Het bord vertelt dat het Daguanyuan park een van de veertig beste attracties van het land is. In het Engels staat: ‘Forty Topping Tourist Attractions of China’. De Grote Muur is er ook zo een.

Vroeger was zo’n onderscheiding een hele eer en bovendien goed voor de kas, het betekende namenlijk dat de attractie buitenlanders mocht ontvangen. Vandaag de dag mogen de roodharige barbaren bijna overal kijken en mede daarom is de eer niet z’n belangrijke meer. De parkdirectie was kennelijk toch nog steeds trots op de verdienste want het bord stond frisgepoetst vlak naast de tijger van de vorige plaat. Het paardje is het logo van de CTA, de China Tourist Association.

temple_fair_beijing_7

Tijd voor feestvreugde, bij deze mevrouw konden waaghalzen ringgooien en mooie prijzen winnen…

temple_fair_beijing_8

…waaronder deze olijke echte konijntjes. Het jaar van het konijn is pas volgens jaar, eigenlijk hadden er tijgers in de kooitjes moeten zitten. De konijntjes werden wel gewonnen, ik zag tientallen gelukkige kinders en mooie jonge meisjes met zo’n diertje lopen.

temple_fair_beijing_9

Venters verkochten hun waar van fier rood geklede rode tafels. Op de plaat een trommelkraam met kleine traditionele Chinese trommels, rechts nog wat plastiek zwaarden.

temple_fair_beijing_91

Koper kon ook terecht voor gewone huisraad zoals pannen en potten. De gele staken op de voorgrond horen aan zwaarden, klant kon zelf een lemmet uitkiezet en de prijs was hoger als het lemmet groter.

temple_fair_beijing_92

Een oude man nam de schiettent heel serieus, enige toeschouwers kijken nieuwsgierig mee. Chinezen zijn een stel nieuwsgierige Aagjes bij mekaar, zodra een hunner iets gex doet kijken meteen tientallen volxgenoten mee, vaak met open monden en licht hijgend. Als een buitenlander iets gex doet staan er zo een honderd.

temple_fair_beijing_93

Hier gaat het echt om op de Temple Fair: vreten. Koks uit alle delen van het land serveren barbecue, noedles, dumplings, tofu, soep en nog veel meer. Mijn favoriet is inktvis van de barbecue opgedirkt met kruidige rode peper en een vettige bruine saus.

temple_fair_beijing_94

Een hond kwam eens kijken of ik mijn intvis wilde delen. Nix er van natuurlijk.

temple_fair_beijing_95

Deze vriendelijke kokkin serveerde een typisch Pekinees bonendrankje, het spul heet goed te zijn voor de stoelgang maar ik ben er geen vriend van. Het plattelandsmeisje op de achtergrond draagt een zachtroze bontkraagjas boven een blauwe spijkerrok boven zwarte sokken boven zwarte laarzen. Ze had duidelijk haar best gedaan voor de Temple Fair.

temple_fair_beijing_96

Een dumplingkooktoestel. In de pan kokend water dat blijft koken door een vuur onder de pan. De dumplings zitten in de ronde manden die een luchtdoorlatende bodem hebben. De stoom ui de pan kan zo tot tientallen manden dumplings stomen, de exacte hoeveelheid hangt af van de kracht van het vuur.

Om de laadsnelheid van dit verhaal te kleinen heb ik het opgedeeld in twee, zie hier het volgende deel voor meer uit het Daguanyuan Park.

Reageer op dit bericht