Bezoek aan de “The Decade of Achievements Exhibition for the 10th Anniversary of the Macao Special Administrative Region” Tentoonstelling in Beijing, China

Gepubliceerd op vrijdag 18 december 2009 door Tycho

macau_exhibition_0

Het was die dag een ijskoude zater en dus de hoogste tijd voor een bezoek aan de “The Decade of Achievements Exhibition for the 10th Anniversary of the Macao Special Administrative Region” tentoonstelling. De tentoonstelling beoogt een overzicht te geven van hetgeen Macao de laatste tijd onder Chinese bezielling bereikt heeft. In 1999 droegen die dexelse Portugese imperialisten de kolonie aan de Chinezen. Op de eerste plaat een indrukwekkende vitrine bij de ingang, de karakters stellen ‘澳门’, Aomen, de Chinese naam van Macao.

macau_exhibition_1

De tentoonstelling toonde in het Beijing Capital Museum, een relatief nieuwe kolos aan Fuxingmen Waidajie  in het verlengde van Xi Changan Jie die uiteindelijk langs Tiananmen loopt. Het museum huist een aantal permanente tentoonstellingen met potjes en pannetjes over het oude Beijing en een aantal zalen voor tijdelijke waaronder de “The Decade of Achievements Exhibition for the 10th Anniversary of the Macao Special Administrative Region” tentoonstelling.

macau_exhibition_2

Buiten het wufte blommetje dat het tot een van de symbolen van Macao geschopt heeft.

macau_exhibition_3

De helling was glad indeed maar er was ook gewoon een trap. Naar binnen!

macau_exhibition_4

Achter in de enorme welkomsthal een nagemaakte oude Pekinese poort die behoorlijk scheef stond, het hele gebouw stond trouwens scheef, gelukkig viel er niemand om. De toegang deed mij een vriendelijke niets maar ik moest wel mijn paspoortnummer op een viezig lijstje schrijven wat verder niet werd gecontroleerd dus ik schreef het telno van een exje in Nederland.

macau_exhibition_5

Het ding van de eerste plaat staat hier links van. Dit is Grote Leider Deng, zijn portret werd bewaakt door een zeer schone bewaaxter die lekker strak in haar pakje zat.

macau_exhibition_6

Een scherm liet toespraken over Macao zien van de presidenten Hu Jintao, Jiang Zemin en Deng Xiaoping, op de plaat staart een oude communist naar Hu, van voorzitter Mao op deze tentoonstelling geen spoor. De planten voor het scherm zijn nep, de bakken plastiek.

macau_exhibition_7

Twee schermen die wijsheden uitbraakten over het wel en wee van Macao de laatste tien jaar. Rond de schermen drie stafleden, de rechter in het strakke pak is een bewaaxter, de twee linker zijn uitleggers die vragen van bezoeker dienen te beantwoorden.

macau_exhibition_8

Op de vloer lei men een scherm in de vorm van een vijver waar goudvissen tussen de waterlelies zwommen, bezoeker werd van vijver gescheiden door een transparant hekwerk, kennelijk vreesde men verdronken kinderen.

macau_exhibition_9

Macao is de grootste gokstad ter wereld, volgens sommige de tweede, en de gokindustrie leefde juist de laatste tien jaar het grootste gedeelte van zijn groei. Maar niets over dat al op de tentoonstelling, gokken is verboden in China en de kwetsbare mainland-zieltjes mogen niet verward door zelfs maar een enkel plaatje van een casino. Postzegels van Deng zijn wel goed, hier een achtsetter ter ere van Deng’s honderdste geboortejaar in 2004. Links staat Deng in zijn werkpak met kekke witte handschoen, rechts spontaan als een mens in hemdsmouwen tijdens een bezoek aan Macao.

macau_exhibition_91

Ha, propaganda! Trotse bewoners tijdens de grote olympische fakkeltocht die overal ter wereld zoveel vreugde bracht en dus ook in Macao.

macau_exhibition_92

Studenten spelen met een vervaarlijk vuurwapen tijdens een open dag van het PLA garnizoen in Macao. De soldaten dragen ook al weer van die kekke witte handschoenen, doet men dat daar wellicht tegen de muggen? De studenten dragen ondertussen groezelige vormloze polo’tjes net als hun vriendjes en vriendinnetjes over de grens. Vooruitgang indeed, al dat gegeil op die campussen moet eens afgelopen zijn.

macau_exhibition_93

Blije bewoners juichen tijdens op optocht, de malle mensen zwaaien met Chinese en met Macaose vlaggetjes. Eén land, twee systemen. De Chinese doeken zijn wel groter.

macau_exhibition_94

Een overzicht van de situatie ter plaatste. Op de voorgrond de vijver en daar in het midden op een pilaar weer dat wufte waterplantje, moet een orchidee voorstellen denk ik.

macau_exhibition_95

Om de Pekinezen een idee te geven van de grootte van Macao had men een enorme maquette gebouwd, ik graaf die dingen dus binnenkort nog eens een apart verhaaltje over deze. Het scherm op de achtergrond blaatte beeld over de landmarken van de stad maar weer geen casino’n hoewel die toch tot de allermooiste gebouwen horen daar.

macau_exhibition_96

Een uitlegmeisje in actie, de Pekinezen wilden allemaal weten waar dan China nou lag. Ten noorden indeed, daar daar. De vrouw op de voorgrond had zich grondig op de tentoonstelling voorbereid, ze had een en ander geprint, gelezen en de belangrijxte passages gemarkeerd.

macau_exhibition_97

Toen het meisje zag dat ik haar plaatte ging ze stijf rechtop staan en lachte lief, dit heeft ze zo geleerd maar schattig nooit de minder.

macau_exhibition_98

Het grootste scherm van de zaal. Op het scherm weer allemaal kleine schermpjes die in razend tempo over ht grote scherm bewogen, van links naar rechts van boven naar beneden, horizontaal verticaal diagonaal, in tienen en in honderden tegelijk. Het scherm werd zwaar bewaakt door vier bewakers en geen lekker uitlegmeisje te bekennen. Nu zag ik in een flits een leuk plaatje op een van de schermen maar ze flitsten allemaal zo rap aan en uit en heen en weer dat ik bijna tien minuten bezig was om het kreng op de plaat te krijgen:

macau_exhibition_99

Peace man!

macau_exhibition_99a

Een ander symbool van Macao, stelt geen halve kwak voor hoor ik heb het zelf gezien, het is de gevel, let wel alleen de gevel, van een kerk die de Portugesen een eeuwigheid geleden in hun kolonie bouwden. Welk volk nu heeft een gevel als symbool?, een oppervlakkig volk het is.

macau_exhibition_99b

Bezoeker kon op het ei links gaan zitten, het werkte als een vreugdestok, bewoog bezoeker haar billen dan veranderde het scherm. Door de ongelukkig hoek kon bezoeker dat echter niet zelf zien, het scherm diende dus minimaal met zijn twee bespeeld.

macau_exhibition_99c

Achter de nagemaakte kerkegevel was nog een verdacht zaalte van zo’n tien breed en drie diep. Men speelde daar een hele verwarrende film met allerlei licht en geluidseffecten. Geen bezoeker bleef langer dan een minuut binnen maar ik ben geen homo en heb de hele drie minuten uitgekeken, toen begon ‘ie weer opnieuw.

macau_exhibition_99d

Naar de uitgang was er weer een schermenwand met onder andere dit leuke Macaose meisje, de plaatjes bewogen achter de lijnen, toevallig klikte ik net op het juiste moment.

Binnenkort weer een nieuw verslag van een bezoek aan iets.

Reageer op dit bericht