Bezoek aan de Tianning Temple in Beijing

Gepubliceerd op dinsdag 22 september 2009 door Tycho

tian_ting_temple_1

Die dag was het weer tijd voor een bezoek aan iets. Het was een duistere smerige en met mijn razendsnelle Giant Braver fietste ik naar mijn doel: het China Numismatic Museum. Het museum zou beogen een overzicht te geven van de muntslagkunst in China door de eeuwen heen. Het was echter gesloten en daar het pas 1400 was weigerde ik thuis te keren.

Gelukkig had ik een landkaart mee en zag dat ene Tianning Temple (天宁寺, tianning si) niet ver weg was, slecht een paar kilometer west aan de Tweede Ring.

Toch was het ding niet gemakkelijk te vinden daar de verkeerssituatie in het gebied chaotisch was en ik, een verkenner, niet de makkelijxte weg besloot. Na een kloeke anderhald uur was ik eindelijk bij de tempel en het bleek een van de mooiste plaatsen die ik in Beijing zag.

tian_ting_temple_2

De tempel, hier achter de eerste poort, is aan west, noord en zuid omsloten door een dichte woonwijk, noord-west door een buiten gebruik fabriek en aan de west  en aan de oostelijk door de tweede ring. Behalve een paar oude zielen was er geen mens te bekennen maar zo heb ik het graag, gedoe van anderen verstoort mijn gedachten en op zulke duistere dagen heb ik daar dood brood aan.

tian_ting_temple_3

De pagode in de tempel stamt oorspronkelijk uit de eeuwenoude Sui-Dynastie (581-618) en was in die tijden van hout. Tijdens de Liao-Dynastie (907-1125), die volgens velen geen Chinese dynastie was en ook nooit in de rijtjes voorkomt, werd een stenen fundament gelegd. In volgende tijden werd de pagode geheel verwoest, het is niet duidelijk wanneer, en in de Yuan Dynastie (1271-1368) in zijn huidige vorm opnieuw gebouwd.

De pagode is daardoor een van de oudste gebouwen van Peking, de tempelgebouwen rond de pagode zijn van een later datum maar de preciese tijden zijn onbekend. Helemaal rechts op de plaat enige van die oude zielen die rap de plaat poetsten toen ze mij zagen binnenwankelen.

tian_ting_temple_4

Geschiedenis nu genoeg, er was ook nog die dag daar. Op de achtergrond het enige centrale tempelgebouw van deze tempel en op de voorgrond en inscripte steen van het soort dat ik goed ken uit eerdere avonturen. Misschien wel was dit de steen waarop de keizer zijn opdracht tot het bouwen van de pagode uit liet hakken. Weinig verheldering van zaken in deze tempel, de feitjes boven heb ik later voor dit schrijven opgezocht, maar iedere weg, als ik ergens ben en het is leuk dondert mij het weten een weinig.

tian_ting_temple_5

De tempel zelf was zo’n ding dat een man even gezien moet hebben voor hij verder trekt naar zijn hogere bestemming. Mooi natuurlijk, maar vergeleken met wat er achter stond niet veel meer dan niets.

tian_ting_temple_6

Ik bleef veilig buiten en plaatte en plaat door de deur, dichter hoefde ik daar van mijn nterne vergadering niet bij te wezen. Toch een mooi beeldje, 13.8 meter hoog en gemaakt van rood sandalenhout.

tian_ting_temple_7

De pagode van de zuidoostkant bekeken. Het ding stak beangstigend af tegen de grijsgrauwe lucht. Regen hing dreigend in de lucht maar kwam uiteindelijk pas toen ik na uren de tempel verliet. Die dag had ik geen haast meer, de plaats maakte rustig, zo veel eeuwen oud, wat ben ik dan een mensje nog om snel te wezen om een biertje dat ik met een vreemde vriend moet drinken?

tian_ting_temple_8aa

Het monster recht van voren van de zuidkant. De Pagode is 57.8 meter hoog en telt 13 verdiepingen. De toren is gemaakt van massieve blokken steen en kent daardoor geen binnenste. Dit is zeer uizonderlijk, de meeste pagoda zijn immers te beklimmen en helden kunnen tot de top. Het steen die dag kwam mij niet slecht uit, anders had ik mij weer aan alleen mijzelf moeten bewijzen. De grauwe luchten leuk, het was nog altijd dik dertig graden.

tian_ting_temple_8a

Het dreigende zat niet slechts in mijn hoofd maar kwam ook van de Pagode zelf. Vervaarlijke strijders houden de Boze Geesten ver van het heiligdom en lijken na al die jaren nog steeds in staat direct een eindeloos gevecht aan te gaan. Moesten ze mij hebben soms?, die beesten, ik kan ze hebben hoor, met hun sub-historische zwaardjes van nix!

tian_ting_temple_9

Eerst echer had ik langs de leeuwen moeten komen, aan ieder van de zes zijden van de pagode elf stux. Sommigen al stuk door eerdere knokpartijen maar de meerderheid was nog steeds in uitstekende conditie, bloeddorstig en razendsnel.

tian_ting_temple_95

De dieren staken hun koppen uit hun kooien als waakhonden op een boerenerf, goed volk hoor beesten, ik ben louter goed volk en ik kom voorzichtig achteraan ook eens kijken. Van mij geen gevaar, welnee, ik loop maar in de rondte met mijn kop.

tian_ting_temple_91

De tweede grote attractie van het gebied was deze net zo dreigende schoorsteenpijp. In communistische tijden bouwde men fabrieken middenin woonwijken. De arbeiders woonden in zwaar gecontroleerde gemeenschappen vlak rond de fabriek en hadden daar hun hele leven. Voedsel kwam via de kantine, de fabriek zorgde voor water om te wassen, voor de school voor het kind, voor pensioen en begravenis.

Voor iedere beslissing, zoals trouwen of het krijgen van dat kind, moest de arbeider toestemming vragen aan het almachtige Committee, een door het centrale stadsbestuur benoemd orgaan van fabriexoudsten en partijbonzen. Nu zijn er binnen de vierde ring, en tegenwoordig ook binnen de vijfde, weinig meer van deze fabrieken over. De meeste zijn al lang gesloopt hun schoorstenen neergehaald en verplaatst naar de buitengebieden zoals Tongzhou.

Rond de tweede ring weet ik er maar twee die nog bestaan: een vervallen complex vlakbij de populaire antiekmarkt Panjiayuan en deze, ook niet meer in gebruik. De geschiedenis van de schoorsteen misschien verwaarloosbaar vergeleken met de pagode maar toch hoor: geschiedenis.

tian_ting_temple_92

De pagode en de fabriek in een plaat gevangen. Aan de ene kant toch versterkten zij elkanders dreigende statementen, aan de andere kant maakten zij mekaar juist weerloos, twee monumenten uit lang vervlogen tijden die er niets meer toe doen.

tian_ting_temple_93

Ik liep een tiental keren langzaam rond de pagode en opeens was ik niet meer alleen. In de zuid-oost hoek stond een vrouw in het wit die over het hek geklommen was en uit een boek verhalen aan de toren vertelde. Ze sprak niet luid en niet zacht, alsof ze voorlas voor haar kleine bijna in dromenland. Ik bekeek haar van ver en liet haar zijn, ze zag mij langslopen, haar ogen bewogen, en zij liet mij verder ook.

tian_ting_temple_96

Het geval trok me weg van de omgang naar lager gelegen gebied waar ik deze prachtige combinatie van kleuren zag in drie kliko’s een emmer en een electriciteitskast. Het plaatje leek mij toen mooier dan de hele pagode met witte vrouwen bij mekaar.

tian_ting_temple_97

Ik sloop rond de pagode, doodsbang de enge vrouw bij de grote toren maar gelukkig bleven zij bijna een uur waar zij waren. Aan de linkerkant een vers gerestaureerde zijtempel waar niemand was en ik niet dorste binnen te gaan hoewel de deur open stond. Binnen was weer iets met een goudkleurige boeddha en die rommel ken ik nu wel. Ik vluchtte voor de zekerheid iets verder terug naar het voorterrein van plaat twee en drie waar ik op een bakje in een uur een half pak Honghe rookte. Toen kwamen de blipjes in mijn kop en kwam ik nog een keer weer want dat torentje en ik waren nog niet klaar met mekaar.

tian_ting_temple_98

Recht uit het zuiden en helemaal van mij. De bruine dingetjes zijn bidstoeltjes waar de gelovige zijn kont naar hoger keren kan en daardoor het zicht op de geweldenaar verliest. Gelovigen ook, kijk toch eens naar boven!

tian_ting_temple_99

Dit Beste Lezer, was het eind van mijn bezoek aan de Tianning Temple, na het geluk op plaat bven was ik snel weg en de brandbluskast op deze plaat zag ik nog net op tijd binnen de buitenmuur. De regen kwam en ik thuis, droom nu dagen later nog steeds van het ding, het was weer schitterend. Binnenkort, een nieuw bezoek.


2 Reacties op “Bezoek aan de Tianning Temple in Beijing”

  1. fietsbel:

    een mooi torentje!

  2. michel:

    leuke stukjes

Reageer op dit bericht