Bezoek aan het China National Post and Postage Stamp Museum Deel 1

Gepubliceerd op zaterdag 13 juni 2009 door Tycho

beijing_post_museum_1

Welkom Beste Lezer bij een Nieuw Bezoek. Vandaad trapte ik mijn nieuwe fiets, de oude heb ik opgereden, naar het China National Post and Postage Stamp Museum. Een hele zin vol maar er was ook veel te zien. Het museum beoogt een overzicht te geven van de geschiedenis van de posterijen in China. Daarnaast heeft men ook een zo’n 10.000 oude postzegels van historisch groot belang. Dit Deel 1 handelt vooral die, in het Deel 2 meer gekheid want er was de neuk weer genoeg. Op de eerste plaat de scene voor het museum, enige rommelhalers slapen lekker in de zon. Zonnig het was, 36 graden en een redelijk blauwe lucht. Welnu, mijn eerste Valentins Weiβbier is open,  rap naar binnen!

beijing_post_museum_2

Niet te rap natuurlijk want er is reden voor overzicht. Het museum huist in dit gebouw aan de Gongyuan Xiejie, een straat niet ver van de ader Jianguomen die ook langs Tiananmen loopt. Adres met karaktertjes volgt onderaan een keer. Waarschuwing: op toeristenkaarten, te koop op iedere hoek, staat het museum op de verkeerde plek. Zuid van Jiangguomen in plaats van net noord. Ik heb vier toeristenkaarten gecontroleerd en allen hadden het mis. Gelukkig had mijn Geheime Boekje het goed en binnen twintig minuten vond ik de plek.

beijing_post_museum_3

De ingang was indrukwekkend met standbeelden van paarden met ruiters die hun posttas droegen, naast enige inheemse palmbomen en een hele berg bordjes achter de deur waar stond wat er allemaal weer niet mocht in het museum. Leuk hoor, dank zeg, weet ik dat tenminste meteen.

beijing_post_museum_4

Da’s nog eens binnenkomen wip la! Een en al schoonheid maar een mens mag niet zelf de trap oplopen, er was een blokkade van bloemen. De roltrap ba is de weg te gaan. Ik moest door een poortje voor de bomcheck en een lekker meisje vertelde dat ik niet mocht platen in de zegelzaal maar wel in de andere zalen. Dank hoor schat voor de tip, dacht je toch echt dat ik luisteren zou

beijing_post_museum_5

De zegelzaal voor Uw overzicht. Veel zegels indeed, een paar hoogtepunten:

beijing_post_museum_6

Er was een aparte sexie over ruimtevaart met ruimtevaartzegels uit alle landen. Die van Costa Rica waren mij worst dus ik concentreerde op het Chinese spul. Hier Mao die de weg wijst naar de sterren, treurig setje van drie zegels en twee schilderijtjes. Maar de man heeft gelijk gekregen, de Chinezen nemen de ruimte over!

De belichting van de artefacts was weer bagger, het is niet mijn schuld, ik ben een beste plater. Chinese musea hebben dit vaker, dan mag de bezoeker niet platen omdat zijn flits de kwetsbare zaakjes zou kunnen beschadigen en ondertussen toch mikken die Chinezen overal een schijnwerper op. Ik voelde mij, niet schuldig.

beijing_post_museum_7

Herinneringszegel aan baas Mao ter ere van zijn honderste geboortejaar. Zegel stamt uit ’88, zie die peuk in z’n klauw, in ’88 kon dat nog allemaal, nu zou hij een komkommer dragen. De tijden veranderen la, niets meer over dan nette treurigheid. Zuip schrans dans neuk! Leef allemaal! Weg daar en ergens anders heen, er is zo en zo veel te zien Beste Lezer, zelfs dit verhaal is weer een drie-deler.

beijing_post_museum_8

Van Geschienis. Hier ex-baas Deng Xiaoping geplaat op of rond de overdracht van Hong Kong aan het Moederland.

Vuurwerk en helverlichte gebouwen want iedereen vond dat toen zo leuk. Hoewel het netjes in een contractje met de Britten stond zagen de Chinezen de overdracht, De Overdracht, toch als een echte overwinning op het westen. Op Tiananmen dansten duizenden in een echt spontaan volksfeest bij de beelden die live doorkwamen op reusachtige schermen op het plein. Die Britten ook, het einde van hun wereldrijk. China voelde voor eerst dat haar tijd was gekomen, leer toch gekke spleetjes, geen wereldrijk blijft langer dan een eeuw. Naar Africa eerst!

China is druk in Africa met allerlei foute landen en het westen heeft kritiek, bijvoorbeeld op China’s dingetjes in Soedan. In de landelijke pers, niet in China’s  internationale spreekbuizen, stelt men simpelweg dat Europa zijn kans heeft gehad in die negorijen en dat het dus nu China’s tijd is. Kleine negertjes maak die hangtieten maar nat, de gelen komen…

beijing_post_museum_9

Het Engels is wat krom maar men wil hier eigenlijk zeggen dat enige gedachten van baas Mao op de zegels staan. De datum is significant want toen had Hij net de Culturele Revolutie gelanceerd. Dat ging met de beroemde Rode Boekjes en gekheid en bergen doden. Dat boekje kwam uit op 20 april 1967 en dit setje van tien geeft enige wijheid aan hen die toen nog dachten post te kunnen sturen naar bijvoorbeeld vrienden. Eigenlijk lag in die tijd het hele land plat, inclusief de post.

beijing_post_museum_91

Deze kan ik niet helemaal duiden, de wip la ik weet ook niet alles, Mao ging dood in 1975 en toevallig werd ik toen juist geboren. Dat maakt ons Vrienden! Maarrr en U Beste Lezer maakt het live mee, ik weet het alweer, eBay hielp! Die ‘Laatste Gedachten’ slaan niet op het sterfbed maar simpelweg op een laatste versie van het Rode Boekje. Hop, wist ik niet, weet nu wel, weer wat geleerd, en zo zie ik iedere dag weer iets meer!

beijing_post_museum_92

We blijven nog even midden in de Culturele Revolutie met deze acht-setter over het Volksbevrijdingsleger. Op 1 augustus 1965 werden de rangen afgeschaft en had Wang soldaat in theorie net zoveel te zeggen als Wang generaal. Mao maakte dit grapje om het leger onder controle te krijgen, Wangsoldaten waren vrij om Wanggeneraals te onderwerpen aan de beruchte ‘Zelf-kriteik’ waar die arme met een witte hoed op zijn kop gedwongen werd toe te geven dat hij alles helemaal fout zag. Tijdens deze Grote Zuivering kwamen duizenden hoge rangers om het leven en werden vervangen door Mao-getrouwen. De zegels memoreren dat feit, hoera!

beijing_post_museum_93

Weet niet wie deze twee brilliante vrouwen zijn, ik zal dat morgen vragen aan mijn vriendin en tegten die tijd een op-datum doen. Het heeft denkelijk te maken met het Production Responsibility System. Onder dat systeem konden landelijke families voor het eerst naar de Centrale Werkgroep stappen om hun eigen produktie voor te stellen. Daarvoor bepaalde de Werkgroep de produktie-quota en daar had een familie dan maar aan te voldoen, in leven of dood! Daar de mannen allemaal van huis waren door de Culturele Revolutie kwam dit alles vooral op de vrouwen neer, en hebben zij toch gewerkt zeg in die tijd!

beijing_post_museum_95

Een raar geval. Mao ging toch echt dood in ’75 maar hier viert men zijn een-jarig heengaan in ’77. Ik ruik een complot, Mao leeft gewoon nog. Hij is ergens in de stad, denkelijk rustig in een hutong met zijn cigaretten en zijn wijven. Wij zien het gewoon niet!

beijing_post_museum_94

Een stje van vier over hoede post gaat. Hallo MP!, lees je mee? Zo dus: per boot, per bus, per trein of per vliegtuig. Met deze zegeltjes komen wij, ik en U Beste Lzer, dichterbij het eigenliijke doel van dit museum.

beijing_post_museum_96

Op het hoekje en bijna verloren: de doorzichtige brievenbus die voorkwam tijdens de openingsceremonie van de olympische spelen, rechts zie U het momen live. Mevrouw heeft een pet op, hoogst onbeleefd bij zo’n gelegenheid maar toch klapte iedereen. Vee!

beijing_post_museum_97

Tijd toen voor boven, de geschiedenis van de Chinese Posterijen. Hier vast een voorproef. Binnen enige Dagen Door.

Reageer op dit bericht