Bezoek aan het China Nationalities Museum in Peking Deel 3

Gepubliceerd op zaterdag 30 mei 2009 door Tycho

china_nationalities_museum_3_1

Niet stiekum vissen anders krijg jij bezoeker ruzie met deze twee! Ik vis alleen in vijvers waar de goudvissen in m’n haak springen dus geen zorgen hoor beesten, mocht daar ook niet zwemmen en gezien de kennelijke monsters in dat water was dat ook het beste. Vlug verder!

china_nationalities_museum_3_2

Wop la een eenzaam pad, wie toch was daar liever met mij? Vecht het maar lekker met mekaar uit meisjes, ik beloof aandacht van de zijlijn en en eeuwige lach voor de winnares, misschien nog wel een bootje ook op een meer bij zonsondergang met een aanzoek. Geen roeiboot hoor, een elektrieke.

china_nationalities_museum_3_3

Een toren van de Shui-minderheid en da’s wel een aardige. De vrouwtjes gaan namenlijk in ploegen van vier naakt in een open bad in hun dorp en dan wassen ze mekaar terwijl iedereen het gewoon kan zien. De platen van dit ritueeltje halen zelfs de China Daily want het is antropologie en geen sex dus het mag. Ik zal nog eens zo’n plaat opzoeken en bij doen maar nu niet want ik ben druk.

china_nationalities_museum_3_4

Op de achtergrond bouwvakkers aan het werk aan nog een minderheid, het werk is immers nooit gedaan. 56 indeed, nog niet allen kregen hun hut maar de Chinezen werken daar aan. Volgens het bord bij de ingang zijn er nu 29 nationaliteiten vertegenwoordigd, da’s nog 27 te gaan, als dat allemaal weer zo groot moet kan er beter nog een oostelijk en een westelijk deel bij anders past het nooit. Of anders moeten andere minderheden gebied inleveren en dat leidt geheid tot gedonder, zou wel weer leuk zijn als ze hun stammenstrijdjes in een park in Peking gingen uitknokken, Naxi tegen de Pumi, tot de laatste valt!

china_nationalities_museum_3_5

Hier vervaagde de grens tussen museum en realiteit want er woonden mensen in dat huisje. Die werkten daar aan de nieuwe minderheidsgebouwen en hadden hun thuis gemakt in een paar huizen van de Mulam. De Mulam leken geen dansgroep te hebben afgevaardigd anders hadden ze vast geprotesteerd tegen die Hanlui op hun erf.

china_nationalities_museum_3_6

Mijn Nieuwe Vriend, hij werkte ook in de bouw en liep gezellig een stuk met mij over deze verder lege buitenweg. Hij floot een vrolijk lied en na een paar minuten spurtte hij opeens als een razende pleitte met zijn kar, rook zeker thuis.

china_nationalities_museum_3_7

Hier een centrale borden opslagplaats en nog beter: het was ook de centrale bordmaak plaats. Dit en dat mag niet, daar en hier is zus en zo en wat nog meer verder men op een bord kan kladden. De centrale bordmaker was die dag niet aanwezig maar eerder had hij een nette voorraad aangemaakt voor eventuele noodgevallen zoals een bord dat opeens ergens desintegreerd of door ruimtewezens met groene ogen gestolen.

“Die boeven!, zij weer, van Mars zeker!” Die rovertjes op de rode planeet gaan nog eens wat ontdekken zeg, een hele Marsgrot vol bordjes uit parken in Peking. Hoe gaat NASA dat uileggen aan het nieuwsgierig wereldwijd publiek? Gaat me toch een persco wezen. “Beste mensen, onze rover heeft een vage ontdekking gedaan op Mars, er is daar trouwens dan ook leven.” Maar dat boeit dan niemand meer, hoe het zit met die bordjes willen ze weten!

china_nationalities_museum_3_8

Dit de werkplaats van de centrale bordjesmaker, daar zijn toch flink wat kleuren te kijken die ik niet in de bordjes zag. Die boef, klust hij soms bij in de tijd van de baas?

china_nationalities_museum_3_9

Het woei wat en ik kwam op een plein waar ook wel eens dansgroepjes optraden maar die dag niet. De prullenbakken stonden klaar voor het vuil van velen maar niemand goeide zijn lege blik bier in zo’n bak want er was dus, niemand. Dat ding op de stellage is een drakenlichaam die zijn kop in dat tempeltje stak, sommige draken doen dat, men noemt dergelijke draken Tempelkoppers, het heeft ook nog ergens een symbolische betekenis die niet op een bordje stond beschreven en die ik kennelijk dus moest raden. Ik kreeg trek in bier en liet het beest met zijn symbolen.

china_nationalities_museum_3_91

Voor het Chinees gezin met ene kleine, drie stoelen zijn altijd genoeg.

china_nationalities_museum_3_92

Dit is een toren van de Yao minderheid uit de hoge bergen rond Anhui, niet in Anhui, niemand woont in Anhui, altijd net er buiten. De toren werd gebruikt als observatiepost om de vijand bijtijds in de smiezen te hebben met zijn snode plannen. Maar men neukte daar denkelijk ook flink op warme zomer avonden. Is het eigenlijk ooit zomer in Anhui? In Anhui niet, wel er net buiten.

china_nationalities_museum_3_93

Deze fraaie waterval was een van de hoofd attracties van het park, een plaat van stond op de toegangskaart en ook alle billboards buiten zagen het. Een ander bord niet ver van de ingang vertelde dat de waterval er om 10 uur avond mee nokte, dan kon je daar rekening mee houden in je planning. Op moment van mijn komst waren er drie heren met strohoeden aan het werk in de waterval, ze waren zeiknat en druk met de plantjes en dingen schoonmaken.

china_nationalities_museum_3_94

Blij da’k deze zag! Een mooi machien, ik hou van machines. Dit is een manuele cementmolen, zie die karretjes in de achtergrond, daar was mijn fluitende vriend zeker naar op weg. Ik herkende zijn kar niet maar voelde zijn geschiedenis op die plek. Het ga je goed, broer!

china_nationalities_museum_3_95

Indeed, wegwezen! Met zoveel gevaar heeft zelfs ik de Grote Held geen kans. Ik droomde bier, en Beste Lezer, verliet het park.


Reageer op dit bericht