Bezoek aan het Museum of Beijing Stone Inscription Art Deel 3
Gepubliceerd op zaterdag 5 september 2009 door Tycho
Het is al weer een week geleden maar nu Deel 3 van mijn Verslag van Mijn Bezoek aan het Museum of Beijing Stone Inscription Art. Op de eerste plaat een oude grafbewaakleeuw naast een hypermoderne ventilator van het merk Midea. Het Midea-logo in het midden van de fan zat op zijn kop. De index-pagina van Midea’s website heet www.midea.com.cn/midea2008/index.html en dat zijn toch twee slordigheden op een rij.
Ik liet U in Deel 2 alleen bij een stel zerken aan een zijde van de tempel. Daar uitgekeken kwam ik achter de tempel en daar een wierookaanteekplaats die was dichtgemaakt met glazen platen van een duim dik, kennelijk mag de gelovige hier wel bidden maar niet stoken.
Dit soort tempels huizen ook altijd musea in de achtervertieren, daar waar vroeger de monikken woonden. Er waren drie musemzalen, de hoogtepunteen op een rij:
Uit 1136, een grafsteentje.
Leeuw, van een graf.
Huilende leeuw, ook van een graf.
Mythische draak vecht mytische leeuw, van een graf.
Deze opvoedingsplaat dateert uit de jaren ‘60 en laat zien hoe zeldzame stone inscripted stenen werden gemaakt en wat een burger die eeuwen later toevallig zo’n steen vindt moet doen: aan de regering geven die de steen dan komt halen met een FAW-truck en in een museum hangt.
Hier hoe het niet moet: links heel vroeger hoe de stenen to stand kwamen. Twee van rechts twee boertjes die toevallig de stenen vinden en helemaal rechts de gemene landeigenaar die de werkjes aan zijn eigen muur hangt.
Het museum gaf ook enig inzicht in het leven van de steen-incripte-zoeker/schoonmaker. In deze display zijn emmer en enige busjes met vreemde vloeistoffen. Rechtsboven enige zoekers aan het werk met een juist gevonden steen.
Het is feest! Bij de opening van een steen-inscriptie-museum in Tanshan, zo’n 200 kilometer noord van Peking. Ben ik hier uitgekeken dan ga ik daar, dat zal echter nog wel even duren want Peking benne groot.
In deze display oude raportagematerialen van de steen-incripte-zoeker/schoonmaker. Linksonder een dia-album met ontwikkelde foto’tjes er naast. Daar boven een klipmap en rechtsonder de boeken voor de fianciële verantwoording.
Kaderleden in dienst van het Steen-Inscriptie-sub-Commitee (SIsC) groeten de partij tijdens een onderwijs bijeenkomst. Gezien de warme kleren van de leden was het die dag winter.
Maquettes in Chinese musea zijn altijd geweldig en deze was geen zonderling. De beelden waren levensgroot en pogen te blijken dat men al sinds de holbewonerstijd stenen inscripte. Mij dunkt dat de heren proberen een vuurtje te maken omdat zij het koud hadden in hun lapjes maar hun Plek in dit Geheel duidt wellicht anders.
Rechts de nu zeer zeldzame eerste druk van de ‘China Steen Inscriptie Vinder Handleiding’. Klinkt een beetje krom maar letterlijk vertaald. Naast liggen diplomaboekjes, de onderzoeker met het mooitste boekje en de meeste stempels had de meeste rechten, zo had hij bijvoorbeeld het recht de datum van een gevonden inscripte steen te bepalen.
Hier had een zeldzaam hoofd van een grafsteen moeten staan maar op moment van platen was het weg. Het boekje rechts op de bank heb ik gestolen, het is een inkleurboek voor kinderen van 7 tot 10, ligt nu op een van mijn tafels en na het einde van dit schrijven pak ik mijn kleurdoos bij.
Tijd voor de tempel zelf en na veel zoeken vond ik eindelijk een plek waar ik alle vijf de torens in een plaat platen kon. De vijfde is net te zien achter de derde toren van links.
Juist, Beste Lezer. Ik moet U hier iets uitleggen. Daar op de plaat was de deur naar het binnenste van de tempel. Maar!, ik mocht niet naar binnen. Men was aan het verbouwen en de dame wiens schoenen zichtbaar zijn was keihard. Ik probeerde het nog met een vertelling hoe ik helemaal uit Nederland naar China was gelopen alleen om deze tempel te zien, ze geloofde er niks van, ik kwam niet verder en gaf op.
Wel even met de superzoon op boedha die een fraai geel kleedje droeg en verder in verouderde toestand leek. De verbouwing leek inderdaad noodzakelijk hoewel er niemand aan het werk was. Maar Chinezen zijn bang dat een dakdeel op een onschuldige toerist valt die dan zo’n tempeltje helemaal kapot gaat klagen bij de rechtbank. Neemt men toch de boel op de schop dan krijgt het beeld hopelijk knipperende lampjes rond zijn kop.
Als laatste een grijze olfiant uit de tempelmuur.
Binnenkort weer een bezoek aan Een Iets.
: 
