Weer een mooi stukje oud Chinees speelgoed binnen voor mijn museum. Dit is de gweldige MF 164 Libaration Truck. Prachtig in het oranje-rood met een witte boofcabine.

De MF 164 is gebouwd naar de echte Liberation Truck, de Jiefang Kache, 解放卡车, gebouwd door First Auto Works in het barre noorden. Dit is een derde generatie, gemaakt van ongeveer 1975 tot begin jaren ‘80. Het stuk speelgoed is gebouwd door de Shanghai Toy Factory ergens eind jaren ‘70.

Vers binnen in mijn collectie, de MF 967 Heavy Crane. Een zeer fraaie kraanwagen geschikt voor het scheppen van zand. De kraan kan draaien, de kraanbek kan open en de laadklep kan omhoog om het zand te lossen. In de cabine zit een klein figuurtje van dik plastiek. De rest van d’auto is heelmaal van blik gemaakt. Een beste aanwinst, nu gadikme eens een plekje voor het ding zoeken in mijn kast.

Juist binnen bij mijn collectie. Een zeer fraaie hard top coupé naar Amerikaans model. De wagen meet een 25 centimeters en kreeg van haar makers het nummer MF830. Het is een zusje van mijn MF786 waar ik eerder een veel langer schrijven over schreef. De MF786 is zo goed als hetzelfde laak het hard top zwarte dak. De wagen is in perfecte conditie en de frictie aandrijving spint als een zonnetje.

Een nieuweling in mijn collectie, vorige week gevonden in een winkeltje op een rommelmarkt. Een zeer fraaie ruimteraket met de naam ‘Venus Boat’. Het nummer is PE-771 en daarmee is het slechts de derde PE in de verzameling. PE’s zijn vergeleken met de MF’s, ME’s en MS’ zeer zeldzaam. De Venus Boat is eind jaren ‘70 gebouwd door de Shanghai Toy Factory in Shanghai. De raket is elektriek, na aanzetten gaan de lampen branden en draait het apparaat razendsnelle rondjes over de vloer. Een schoon oud stuk speelgoed, niet naar Venus maar veilig in mijn kast.

Welkom Beste Lezer bij een grondige bespreking van een oud stuk Chinees speelgoed. Vandaag met een van de absolute pronkstukken van mijn collectie; een convertible versie van mijn CA770 sedan. ‘Convertible’ doet het schitterend apparaat te kort, het is eigenlijk een staats-inspectie voertuig, te zien aan de beugel midskoets waar de machthebber teeg kon leunen bij feestelijke inspectie van de legertroepen.

D’echte, door mij geplaat in het geweldige Dalian Car Museum in Dalian in de Dongbei provincie Heilongjiang. Speelgoedfabrikant maakte de mistlampen niet mee, dat zagen wij ook bij de sedan. Een begrijpelijk gemis, de mistlampen zouden veel te kwetsbaar zijn geweest voor spelende kinderen. Voor rest valt op dat de midskoetse beugel bij d’echte lager is.

Dit is geen misser van fabrikant, de Hongqi staatsinspecties werden op maat gemaakt, sommigen hadden een hogere beugel dan anderen, fabrikant heeft hier een keuze gemaakt. Op schaal moet zo’n beugel natuurlijk er uit springen, fabrikant’s keuze voor een hoge beugel is daarom begrijpelijk.

D’echte open versie kreeg een licht andere naam: CA770 J. De blikken-speelgoed auto meet 25 cm lang, 10 breed en 6.5 hoog van grond tot dakrand. De limosine is geheel van blik gemaakt, behalve  de rubberen banden en het rode plastiek vlaggetje op de neus.

De normáliter aanwezige doorzichtig plastieken voorruit ontbreekt, zoals bij eigenlijk alle convertible modellen uit periode in mijn collectie. De ruit heeft simpelweg de tijd, niet overleefd. Er is discussie, een eeuwige, onder verzamelaars. De centrale vraag: mag verzamelaar nu zo’n missende ruit vervangen door een nieuw stukje plastiek? Het is een koud kunstje, stukje dik plastiek op maat snijden, inklikken, en hop het ding staat weer als nieuw. Wel, van mij mag het, een zo kleine ingreep doet immers nix af aan de historische waarde van het model.

Ha, en daar het heilig MF-nummer, het is heel anders dan sedan: MF 135, het model van de sedan draagt MF 996.

Ik kocht dit model in China voor een beste 1200 yuan, to date het hoogste bedrag dat ik ooit voor een Chinees stuk blikken speelgoed betaalde. Waard toch, van de sedan maakte speelgoedfabrikant duizenden exemplaren, k heb er tien, maar van de convertible veel minder, ik heb er maar drie. Ook nog in het grijs en mintgroen.

Het model kwam per posterij uit het schone Shenyang in de Dongbei provincie Liaoning. De vorige eigenaar werkte bij de politie en had er twee.

Vergelijk met plaat 2, speelgoedfabrikant wist de vallende grille prachtig over te brengen. Het hele model is in beste staat. Het chroom glimt goed en alles zit op en aan.

Zie hoe schoon de mooie rode lak. D’echte Hongqi’s kwamen leen in het zwart, denkelijk te somber voor de speelgoedmarkt. Zeer opvallend verder de geile tijgerlerenbekleding. Tijgers hebben het nooit gemakkelijk gehad in China, nog steeds niet, maar voor zover bekend kwam geen auto ooit met dat leer op de stoelen bij. Denkelijk een vrije fantasie van ontwerper van speelgoedfabrikant.

Achter het stuur een chauffeur in Mao-pak en met Mao-pet. De chauffeur is gemaakt van schuimrubber plastiek. Hij zit een beet voorover. Het poppetje zit namenlijk vast, onder het blik, met een rubber slangetje, onder de middel. Geef tijd en het slangetje rekt een beetje uit.

Een fraaie blik op de beugel. De machthebber stond en hield zich met ene hand vast aan het staal, met de andere hand zwaaide hij naar zijn soldaten. Speelgoedfabrikant heeft zich er met bodem makkelijk vanaf gemaakt, die uiteinden liepen in echt natuurlijk door tot onder de bodemplaat. Het dashboard is daarentegen zeer fraai vorm gegeven, met correct een drietal meters in het midden  en de schaduw van die achteruitkijkspiegel daarboven.

D’onderkant van dit zeer beste model is gemaakt van een legering van hard platsiek, blik en gips, net als alle andere bodems van blikken modellen uit periode. Blikken modellen met een geheel blikken bodem verdienen enige extra inspectie want vaak zijn juist die van later datum.

De laatste is al even her, druk druk, nu, welkom Beste Lezer bij een nieuwe bespreking van een oud stuk Chinees speelgoed. Vandaag met een zeer bijzondere convertible, de tweede in de serie, een van de onbetwiste en absolute pronkstukken uit mijn maar groeiende collectie, de laaste telling telde 609 stux verspreid over depots in Cruiquius, jaja in Noord Holland, en hier in Beijing.

De schoonheid beeldt een jaren ‘70 Grote Americaan en is vermoedelijk in dezelfde tijd in China gemaakt. Zoals immer bij blikken Chineesjes ontbreekt iedere verwijzing naar merk of jaartal, in de zeventiggers was de Chinese economie nog puur staatsgeleid en was er dus geen nood voor zoiets kapitalistisch als een ‘merk’.

De voorkant is schitterend ontworpen met een grille die zich in het midden terug trekt naar achteren, dubbele gele koplampen en een bumper die zelfs de Americanen in die tijd niet wisten te ontwerpen. Oog ook voor detail, zie de inkepingen links en rechts naast het nummerbord, denkelijk dacht speelgoedontwerper aan luchtinlaten, die zouden in de echte wereld de remmen koelen!

Chinees blikken speelgoed is eiglijk alleen te waarmerken aan hand van de nummers, bestaan MF, ME en MS. Dit is de MF 786. Het nummer is, grappig genoeg, voor verzamelaars belangrijker dan het hele stuk speelgoed zelf. De convertible rust op de plaat op een fles nagellakverwijderaar van mijn vriendin.

De voorzichtige grijs-groene kleur is een bijzondere voor Chinees blikken speelgoed uit periode, rood moest het wezen!, of felblauw!, zwart misschien voor een politiewagen maar nooit eerder grijs. Over bijna de hele zijkant van de wagen loopt een zeer dikke chroomstrip, lijk de Americaanse voorbeelden doch naar goed Chinees gebruik flink aangedikt. Boven het achterwiel net te zien boven de het koetswerk het ‘convertible’ dak. Convertibles uit die tijd hadden eigenlijk altijd een linnen dak, echter niet alle! Een zusje van dit model, ook in mijn collectie, kwam met een hypermodern CC-dak, daarover later meer. Het lange achterdek van deze auto is wel aan dat model te danken… De wielen zijn kunststukjes op zich, in detail:

De velgen zijn handgeschilderd met een ovale rode naaf, zie ook de schitterd bedachte deurkreuk. De grote naden tussen deur en carosserie zijn geen toeval, zie later benee het geweldige geheim van deze auto.

De achterkant kent bescheiden vinnen en twee rode achterlichten, ach toch, in die tijden waren oranje richtingaanwijzers nog niet verplicht, zoveel schoonheid zou vandaag in d’echte wereld toch nier meer gemaakt mogen. Vroeger indeed, was alles beter.

Meer dan genoeg ruimte voor vier, in de bagageruimte passen denkelijk nog wel eens vier man.

Fabriekant en ontwerper in onmin. De chroomranden van de achterlichten komen in aanraking met het chroom van de bumper, dat kan nooit de bedoeling van ontwerper zijn geweest. Het chroom van de bumper loopt op een schitterende manier ook rond het ‘nummerbord’ met daarop weer het heilige nummer: MF 786.

Plaat ziet het enorme achterdek nog eens duidelijk toe.

Op de hoedenplank staat ‘Made in China’. Een blik in het interieur met typische pastel periodekleuren. Groen-ig, geel en zwart-ig. Dashbord ziet een erg groot stuur met correcte toeter-spijl binnen de stuurrand.

Da’s zo bij alle auto’s uit die tijd, later verhuisde de toeter naar het midden van het stuur en in de luchtzaktijd naar kleine toetsen naast het midden. Het dashbord van het model telt twee meters, linksonder en rechtsonder het stuur, handgeschilderd dus hun mening is niet heel duidelijk, maar ik denk snelheid en toeren. In het midden van het dashbord, waar de lijnen iets naar benee gaan, een asbak!

Kom daar nog eens om vandaag, de asbakken zijn piepklein en komen standaard met een niet-roken stikker op het klepje, binnekort is roken in de wagen vermoedlijk verboden. In taxi’s hier in Beijing mag het al niet meer, dat is, tot de derde ring, daarbuiten hoewel nog steeds verboden geeft geen hond.

Over de pastel-groene stoelen een streepsmotief geschilderd, grijze strepen geflankeerd door zwarte lijnen. Heel wat werk in zo’n auto’tje! Zeer kunstig de zwarte lijn die over beide banken loopt, hij begint beneden de voorste bank en is indeed heelmaal doorgeschilderd tot de bodem van de auto, weer een bewijs voor de uitzinnige aandacht voor detail van ontwerper en de bouwer. Zie de vreemd geklapte voorraampjes, die hebben een reden, en die reden bergt meteen het Groot Geheim van dit uniek stuk speelgoed:

Yepyepyep, de deuren kunnen open. Dit is het enige stuk blikken speelgoed in mijn collectie waar dat kan, en bij mijn weten het enige stuk blikken speelgoed ooit gemaakt in China waar dat kan! Beste Lezer, weet U beter, laat het mij vooral weten.

De deuren zijn zeer dik en openen zwaar. De geklapte voorraampjes zijn geklapt zo zij bij openen onder de voorraamstijl langs kunnen komen.

Wel, Beste Lezer, MF 786 staat ondertussen weer veilig op de plank tussen haar blikken vriendjes en vriendinnetjes, voor de platen had ik haar een uurtje opgepoetst, het stof in deze woestijnstad is heus te overwinnen! Binnenkort weer een schoon stuk Chinees speelgoed, geve mij de tijd.

Welkom Beste Lezer bij weer een nieuwe en waarachtige bespreking van een stuk oud Chinees speelgoed. Vandaag een van de pronkstukken uit mijn collectie, deze buitengewoon schone Hongqi CA770 sedan. De echte Hongqi, waarover later meer, kwam alleen in stemmig zwart, de speelgoedfabrikant vond dat kennelijk te saai voor zijn veelal jonge klanten.

De auto meet 25 cm lang, 10 breed en 6.5 hoog van grond tot dakrand. De limosine is geheel van blik gemaakt, behalve de doorzichtig plastieken voorruit, de rubberen banden en het rode plastiek vlaggetje op de neus.

De echte Hongqi, 红旗, ‘Rode Vlag’, CA770 rolde in april 1966 van de band in de First Auto Works (FAW) fabriek in Changchun in de provincie Jilin. De CA770 bromde op een 5.6 liter V8 motor met 161kw waarmee de bijna zes meter lange en 2730 kilo zware limosine een topsnelheid van 160 kilometer per uur kon halen.

Het model bleef in verschillende varianten met verschillende motoren in produktie tot 1989, het koetswerk bleef op details na hetzelfde. In totaal bouwde FAW 847 exemplaren van de CA770, speciale modellen zoals extra-verlengden en convertibles niet meegerekend. De platen van d’echte Hongqi plaatte ik op een oudetijder festival in het Longtanhu park in Beijing.

De vlag op de neus van het model is groot uitgevallen in vergelijking met het voorbeeld, maar indeed het is speelgoed en voor de kleinen kunnen details juist niet groot genoeg zijn. Vermoedelijk ook met die kleinen in gedachten besloot modelbouwer de mistlampen weg te laten. Omdat 99 procent van de Hongqi’s waren bestemd voor partijbonzen en regeringsbobo’s waren de flanken meestal voorzien van twee vaandeldragers.

Een vroeg model, latere exemplaren kregen modernere vierkante mistlampen. De typerende ‘vallende’ grille is bij het model goed overgenomen, zelfs de knik op ongeveer een vierde van boven is door speelgoedfabrikant niet vergeten.

Het model stamt vermoedelijk uit de eerste helft van de jaren ‘70. De techniek waarmee het chassis geklopt is, het ontbreken van zijramen, het ontbreken van delen die open kunnen en het licht verkleurde chroom wijzen allen in die richting. In China schreven fabrikanten nooit jaartallen op de speelgoederen, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Jappen, dus zonder fabriexbouwlijst blijft het een beetje giswerk. Ik heb geen fabriexbouwlijst.

De omlaag hangende bumper van het model komt haast vanzelfsprekend niet voor op d’echte. Het is echter ook geen beschadiging van mijn model, oh neen oh neen, bij alle modellen uit de serie die ik heb gezien zit de bumper zo.

Het is Deng!, (Deng Xiaoping, grote baas van1978 tot 1992) in een speciale CA770 TJ tijdens een militaire parade in Peking. Het middendeel van het dak kon open waardoor de geliefde leider kon wuiven naar zijn willige onderdanen. Deze versie is ook gepantserd en voorzien van luidsprekers. De bepantsering maakt verder geen zin voor hij die met zijn bovenlijf uit het dak gaat staan.

De auto heeft de jaren wel overleefd. De carosserie en het spierwitte dak zijn helemaal gaaf, geen vlokje roest en geen beschadiging te bekennen. Het chroom laat zoals eerder bleek wel wat vermoeidheid zien, maar ook hier geen roest maar alleen kleine slijtagespikkeltjes, die zitten ook op de eveneens chromen wieldoppen.

De wielen kennen een witte plastieken bies, die vergat ik boven, een chromen velg en hele dunne hard rubberen banden. Ook schuin van achteren heeft modelbouwer de oorspronkelijke lijn van de Hongqi mooi weten aan te houden.

Alle CA770’s kwamen standaard met gordijntjes voor de achterruit en achterste zijruiten. De hoge heren moeten immers ongehinderd door dat stinkende gewone volk met uitpuilende ogen van opwinding en immer lopende neuzen hun werk kunnen doen.

Speelgoedbouwer heeft goed zijn best gedaan op de achterkant, het chroom rond het raam en de bumperpartij kloppen. Enige minpuntje is de vorm van de achterlichten, bij het model maakt de carrosserie een knik op de grens tussen het bovenste en het onderste gedeelte van het achterlicht, bij d’echte zit de knik helemaal onder het achterlicht.

Kennelijk was die ruimte bij het model te klein om beide delen van het licht in te prutsen, modelbouwer koos daarom voor het bovendeel van het licht boven de knik en het onderdeel van de knik onder het licht. Gezien de beperkingen van modelbouw in die tijden een acceptabel compromis.

Aan de achterkant ook het MF-nummer, verstopt onder de achterruit. Het leest ‘551 MF996′, 996 het is. Het fabriexlogo is een zeer grote zeldzaamheid bij Chinese modellen, in bijna ieder geval blijft het bij ‘made in China’ en het nummer. Het logo is van de Shanghai Toy Factory, de fabriek verantwoordelijk voor vele, maar zeker niet alle, oude speelgoederen uit China.

Het dashbord kent een plastieken stuur met toeterring, onder het stuur nog twee wijzers, in het midden een toentijdse lintsnelheidsmeter, twee wijzers voor de passagier, een ehbo-kist en iets wat op een ouderwetsche telefoon lijkt. Het interieur van de auto bestaat uit een enkele gewelfde plaat blik, hier nog net te zien in het zijraampje. De stoelen hebben een gele rand en een rood-geel-wit ruitpatroon.

De onderkant van de Hongqi is smetteloos. Tussen de achterwielen, zoals het hoort, het aandrijfwiel van de frictieaandrijving. Frictie werkt als omgekeerde opwindaandrijving, in plaats van de auto een aantal keren naar achteren te trekken en dan los te laten duwt speler de auto een aantal keren naar voren en laat los. Deze constructie is veel minder belastend voor de aandrijving omdat de krachten maar een kant op werken.

Speelgoedfabrikant bouwde de Hongqi CA770 sedan in vier kleuren: rood, donkerblauw, lichtblauw en grijs. Ik heb vier rode maar nog geen enkel andere. Wie wil er ruilen?

Fabrikant bouwde ook een open versie van de CA770. Dit model is zeer zeldzaam en het exemplaar op deze plaat is van mij. Net gekocht op een Chinese veilingsite en als het goed is binnen drie dagen in mijn collectie. Het plastiek van de voorruit is verdwenen maar verder ziet zij er prachtig uit. Binnenkort een apart verhaal over de open auto met goed genomen platen, deze is van verkoper die kennelijk van het duister houdt. Zie nog de omlaag hangende voorbumper.

Welkom Beste Lezer bij weer een heel wakkere bespreking van een oud Chinees stuk speelgoed, met vandaag een prachtige, en een van de pronkstukken van mijn collectie, police car. De tweede politiewagen in de serie en een hele bijzondere door het nu populaire ‘GT-ontwerp’, denk een BMW 5 GT en dat ding van Audi. De Chinese speelgoedfabrikant dus, was zijn tijd ver vooruit, of zou hij soms naar de Rover 3500 SD1 hebben gekeken? Indeed hij deed, modellen stammen ongeveer uit dezelfde periode.

Een Britsche Rover 3500 politiewagen, de zwaailichten minus de rode lamp in het midden kloppen precies, het model is echter een tweedeurs maar misschien zag de speelgoedfabrikant meer in een coupémodel, wel, die gaan ook harder natuurlijk!

De auto is helemaal van blik gemaakt, behalve het opvallende achterdek waarover later meer, de koplampen en de zwaailichteenheid. Bij deze tweede plaat van deze schoonheid meteen het ’stop and go’ systeem in beeld, de auto werkt op batterijen en de twee voorwielen raken de grond niet.

Voorstuwing komt van twee kleine wieltjes aan weerszijden van een draaischijf onder de auto. Bij aanzetten rijdt de wagen weg, bij een botsing met iets draait de draaischijf automatisch een andere richting op zodat de police car zijn achtervolging kan vervolgen. Later in dit verhaal een heel heldere plaat van het systeem.

De auto is van bumper tot bumper 26 centimeters lang, op zijn breedste punt (de motorkap) nehen centimeter breed en van grond tot bovenkant zwaailicht 9 centimeter hoog. Schaal zp ongeveer 1:18.

D’echte, nog steeds een wonderschoon automobiel. Toch was het niet de enige voortrekker van de huidige rage, vergeet ook de Renault 25 niet en iets later de eerste Saab 9000.

De bumper en grille zijn van blik, de twee vierkante lampjes zijn van geel gekleurd hard plastiek. Het zwarte gat in het midden van de lampjes is het bevestgingspunt. De grille is met veel zorg vormgegeven en telt, geteld, 4×16=64 kleine vierkantjes, een werkje kunst het is, de man die die mal maakte had een zeer vaste hand.

Aan de achterkant weer zo’n grille, dat kan natuurlijk niet dus ik noem het een luchtuitlaat. Telt, geteld, 4×8=64 kleine vierkantje. De achterlichten vallen binnen het chroomkleurige blikken achterwerk, er zijn geen aparte stukjes plastiek voor bedacht. De rode knop onder de auto is de aan/uit functie, met de blauwe knop maakt speler het batterijvak open en dicht. De banden, best bijzonder, zijn niet gemaat van rubber maar van zacht plastiek, van binnen zijn zij hol.

De auto is bijna helemaal gaaf, slechts op een paar puntjes blijkt lichte speelbeschadeging. Geen roest, oh nee geen enkele, deze auto heb ik in Peking gekocht en da’s een van de droogste steden ter wereld. Bracht men het water niet van elders dan was de tent hier al lang een woestijn geweest. Nadeel echter is het stop, zelfs met driedubbel glas en twee agzuigkappen in je modellenkast komt het er nog doorheen, maar nu, ik vind het nix erg om deze schone oudjes keer op keer weer op te poetsen.

Tijd voor de verklap: het nummer is ME 861 en als ik mij niet vergis, de gretige lezer mag het controleren, is dit de eerste ‘ME’ in de serie, tot nu toe waren het allen ‘MF’. Veel wijzer kan ik U Lezer overigens niet maken over deze materie, ik weet niet want ‘MF’ betekent en ook niet wat ‘ME’. Met ouderdom lijkt het niets te maken, de nummers komen door mekaar voor, dus ik vermoed een andere fabriek.

Het rode gedeelte met de woorden  ‘police’, ‘Made in China’ en ‘ME 861′ is een sticker, dezelfde aan de rechterzijde.

Op dit plaatje ook duidelijk te zien het unieke velgontwerp, niet geteld, maar het lijken wel 100 spaakjes. Meer bijzonder dan het aantal is het ontwerp: de velg zit namenlijk verstopt achter een bolronde doorzichtig plastieken bedekking, en dat scheelt mij een hoop poets! In mijn collectie ook nog een brandweerversie en een personenwagenversie van dit model en alledrie hebben de velgen zo, en verder geen enkel model. Het moet dus wel een andere fabriek wezen.

Hier ook scherp in beeld het linkerwieltje van het ’stop and go’ systeem, die wieltjes zijn wel van rubber met een zacht plastieken witte velg. De zijruiten zijn trouwens ook van plastiek, die vergat ik eerder te noemen. Op de platen is het niet te zien maar met genoeg licht blijkt het mechaniek voor de zwaailichten door de ramen heen, bij aanzetten knipperen die.

Zeer ingenieus de twee ‘H.P’-schilden. Ze zijn gemaakt van blik en liggen in de carosserie. Fabrikant had hier dus veel werk van gemaakt met de mallen, hij had immers ook gewoon stickers kunnen gebruiken. De schilden liggen ongeveer twee millimeter in de varosserie en steken er ook weer twee millimeter boven uit. Zeer zeer bijzonder, zo’n constructie zag ik nog bij geen enkel Chinees blikken model. Zelfs de brandweerversie van deze zelfde auto moet het zonder stellen, daar zijn stickers gebruikt.

Het kunstwerkje voorruit is gemaakt van beschilderd blik, het beeldt een agent in een smetteloos wit uniform met pet achter het stuur. Gezien de weerspiegeling zal het wel nacht wezen, de eenzame misdaadvechter op weg naar weer een opgeloste zaak. De schuine witte strepen over de ruit suggereren snelheid door verlichting van lantarenpalen, of reed agent misschien in een tunnel? Heel fraai ook de binnen spiegel, het halve stuurwiel en de twee ruitenwissers.

Op het dak nog, ik blaatte daar al eerder over, de zaailicht eenheid. De houder is gemaakt van zacht wit plastiek, de drie lampen van hard doorzichtig blauw-rood-blauw plastiek. Bij aanzetten lichten de blauwe lampen op, de rode niet, en zij is al zo eenzaam.

Bij de brandweervariant zit deze constructie ook op het achterdek en daar begrijp ik het zo’n beetje, het zal wel een ladder voorstellen, niet? Wat het ding bij de politiewagen doet is niet duidelijk, wel de la, ook aganten moeten af en toe een dak opklimmen om een inbreker te vangen, dat zal het wel wezen.

De ‘ladder’ is gemaakt van doorzichtig bruin plastiek en werd door fabrikant vastgelijmd op het blik. Na alle jaren is de lijm op bevestigingspunten gaan uitlopen en dar oorzaakt dit ietwat ranzige beeld. De brandweerversie heeft precies hetzelfde probleem maar door diens rode kleur valt het veel minden op.

De onderkant en daarmee een blik op het prachtige ’stop and go’ systeem, zo mooi dat zelfs de a-technischen onder U Lezers het in ene blik moeten kunnen begrijpen, niet? De draaischijf, eigenlijk ovaalvormig, is gemaakt van blik. Het batterijvak rechts slikt twee dikken, de auto werkt daar een dik uur op en dan is het feest weer over. Alles werkt nog perfect alsof het ding net gisteren van de speelgoedfabricageband rolde.

Wel Beste Lezer, dit is al weer het einde van dit verhaal, en geloof mij, ik vind het net zo vervelend. De politiewagen giert met loeiende sirenen terug naar zijn plek op een van mijn planken en ik ga op weg naar ergens een ijskoud bier.

Binnenkort weer een oud stuk Chinees speelgoed besproken.

Welkom Beste Lezer, bij weer een Gedegen Bespreking van een oud stuk Chinees speelgoed. Vandaag een van de pronkstukken van mijn collectie, deze schitterende Oil Tanker met doos. In China zijn dozen zeer zeldzaam, deze set was dan ook een exportmodelletje, gevonden via eBay in de Verenigde Staten van Amerika. Op de doos staat: 石油车, shi you che, letterlijk: tank olie auto.

Leeftijd is zoals vaker een lastige, dit lijkt mij geen hele oude, ik geef haar een begin jaren tachtig. De Oil Tanker is 18.5 centimeter lang, 7.5 centimeter breed en van de grond tot bovenkant tankdop 7 centimeter hoog.

De koplampeenheid vormt een geheel met de grille, het esemble blikt ietwat sombertjes de wereld in. Kom nu toch, nix dan vrolijkheid op dit planeet! De bumper is ook al weinig gelukkig en blikt lichtjes naar beneden.

De Oil Tanker is geheel van blik gemaakt op de tankdoppen en de besvestigingspunten voor de leidingen na, die zijn van plastiek. De witte lijnen van de deur en rond de ramen zijn zeer fraai geschilderd, net als het trapje naar de top van de tank rechts. De wielen zijn weer ware kunstwerkjes met een plastieken witte bies en een buitengewoon complex velgontwerp dat wij eerder zagen bij de Fire Truck.

Het kettinkje hangt tot de weg en dient bij een echte om van gevaarlijke statische electriciteit af te komen; een schoon detail. Hier ook het MF nummer: MF 963, behoorlijk hoog, een extra aanwijzing voor de niet heel wijze leeftijd.

中国制造, zhong guo zhi zao, gemaakt in China en ‘Made in China’. Onder de ‘in’ de tanktuit, links daaronder een kastje, denkelijk bedoeld voor enige gereedschappen om slangen op te tuit te sluiten. Aardig nog de tekening achter ‘Oil Tanker’ waar een olieveld te zien lijkt.

Helemaal rechts op het dak staat nog eens 中国制造, zhong guo zhi zao, gemaakt in China en ‘Made in China’. De twee gele ovalen zijn vermoedelijk luchtinlaten bedoeld, in die tijd was airconditioning nog ongewoon. De functie van het geel-zwarte ding onder een zwartgelijnd dakje is mij niet heelmaal duidelijk, het zou een extra lamp kunnen wezen of een merklogo op een ongewone plaats.

De Oil Tanker is raamloos, het stuur is gemaakt van zacht doorzichtig plastiek. Chauffeur heeft links een rooster voor zijn neus, rechts drie bedieningspanelen. Bijrijder heeft drie knoppen en drie wijzers, de wijzers denkelijk voor het in de smiezen houden van de hoeveelheid olie in de tank. De stoelen zijn gelukkig vrolijk in het blauw wit geverfd.

Fraai de twee plastieken tankdoppen in hun rode bies over de hele lengterichting van de tank.

D’onderkant, een tandje lichter gemaakt voor beter zicht. Iets onder het ‘bovenste’ voorwiel uitstulpsel van de frictie aandrijving. Vaste lezers weten het al lang maar voor de groentjes leg ik het graag nog eens uit: “Frictieaandrijving is een omgekeerde opwindaandrijving, speler duwt de auto een aantal keer naar voor en laat hem rijden waar bij opwindaandrijving speler naar achteren moet trekken. Chinese speelgoedfabrikanten maakten die dagen altijd gebruik van frictieaandrijving en in bijna ieder geval was die rond de vooras ingebouwd. Bij opwindauto’s zit het drijfwiel meestal tussen de achteras. Het systeem werk nog als nieuw en maakt met kenmerkende bijna zoet zoemende geluid. “Rrrrrgggg!”” (kopie-plak uit Fire Truck, zie link boven).

Een blik op de doos, een zeer fraaie tekening van de Oil Tanker met op de achtergrond reusachtige olietanks. Linksonder staat 惯性, guan xing, ‘frictie’. De doos is op twee punten lichtelijk uitgedeukt en dat zijn indeed precies waar de twee toppen van de tankdoppen omhoogsteken. Doos dus iets te klein ontworpen, iets wat wij eerder meer extreem zagen bij de Supersonic Jetplane.

Op de zijkant van de doos, aan beide zijden dezelfde, even zo mooie tekening van de Oil Truck voor een hek bij een nog groter olieveld, onder een bijna helderblauwe lucht.

Beste Lezer, dit is weer het einde van deze beschrijving, de truck is volbeladen onderweg terug naar zijn plek op zijn plank zodat hij de volgende vast bij kan vullen voor binnenkort een nieuw verhaal.

Welkom Beste Lezer bij een nieuwe en grondige bespreking van een oud stuk Chinees speelgoed, vandaag aan beurt deze prachtige, en een van de pronkstukken van mijn collectie, wijnrode convertible van blik.

Het front bestaat uit vier delen, helemaal boven een gerasterde luchtinlaat, daaronder een blank stuk waar de nummerplaat moet huizen, daaronder een iets naar voor uitstekende stang en helemaal onder nog eens een gestreepte luchtinlaat. Op de motorkap een krachtuitpuiling voor de turbo of compressor. De carosserie is boven de koplampen verhoogd tot aan de raamomlijsting, de lijn van de verhoging trekt helemaal door tot aan de achtersteven.

Hier goed te zien. De deur, heel bijzonder voor een stuk blikken speelgoed, ligt iets, het is maar een minnimeter, dieper in het plaatwerk. De dorpel begint net onder de voorlamp, gaat door rechts van de voorste wielkast, doorsnijdt de deur en trekt vlak voor de achterste wielkast schuin omhoog, recht boven de wielkast en vervolgens eigenwijs rechtdoor naar achteren.

Het groene lampje en de twee nagels op het kofferdexel hebben bij deze auto gen functie, maar er bestaat ook nog een draadbestuurbare variant van dit model met een dicht dak waar de batterijen in de kofferbak zitten, het lampje brandt bij kracht en de nagels zijn van de voorste batterijaansluiting.

Nu heb ik toevallig zo’n variant in de collectie staan, die komt later nog eens een keer aan bod. De bolling boven de voorlampen in aan de achterkant overgegaan in staartvinnen, het ontwerp van het achterlichtcluster is met al zijn vierkanten zeer bijzonder, de drie tussen de lampen lijken wel uitlaatpoorten van een jetaandrijvingsysteem.

Geen batterijvak maar een keurig lege kofferbak, helemaal van blik gemaakt, zelfs de scharnieren zijn van blik.

Het MF-nummer staat zoals wel vaker bij convertibles uit periode op de achterkant van de voorbank: MF 191. Het dashboard telt een kleine meter helemaal links, twee grote in het midden en een radio voor de passagier. Het stuurwiel is gemaakt van zacht doorzichtig plastiek en kent een halve middenrim voor de biediening van de hoorn.

Een prachtig detail in het zijstuk van de achterbumper, om snelheid te suggereren heeft fabrikant daar enige strepen in bedacht die licht schuin naar beneden wijzen. Aan het zijstuk van de voorpumper zitten zij ook, maar veel minder diep en wijzen bovendien recht naar achteren.

De velgen zijn ware aerodynamische schoonstukken, spiegelglad blik met een iets hogere rand langs de band, het vlak loopt omlaag tot een kleine schroef in het midden. De banden zijn gemaakt van hard rubber.

Voor de voorruit de luchtinlaat van de interieurkoeling. Nu lijkt dat overdreven maar bij een echte convertible kan het dak natuurlijk ook dicht. De deurgreep is van verchroomd blik gemaakt en voelt daardoor anders dan al het andere blik, meer solide, iets zwaarder. De bestuurder lijkt mij een vrouw, heur haar hangt lang in haar nek en ze is steviger bebouwd dan het figuurtje naast dat dan de man wel moet wezen.

De kleurstelling van het interieur is erg hip voor een auto uit periode, da’s eind jaren ‘70, daar schonken fabrikanten normaliter zo veel aandacht niet aan. Het raam is gemaakt van doorzichtig hard plastiek, het materiaal waar de mensjes uit zijn gemaakt is mij een mysterie. Bij tikken klinken zij als blik maar dan net iets doffer, toch zag ik nooit eerder zulke kleine vormpjes van blik, denkelijk is het een mengvorm met plastiek.

De convertible is 31 centimeter lang, 12 breed en van vloer tot bovenkant raamomlijsting 9 centimeter hoog. Van boven ook goed te zien het enorme verschil in postuur tussen het vrouwtje onder en het mannetje boven. Zij de dixte en aan het wiel, denkelijk de broek aan thuis.

Tussen de voorielen het vliegwiel van de frictie aandrijving. Frictie werkt als omgekeerde opwind, in plaats van de auto een aantal keren naar achter te trekken en dan los te laten dust speler de auto een aantal keer naar voren en laat los. De voordelen zijn duidelijk, doordat de assen niet van draairichting hoeven te veranderen is het vermogen bij loslaten direct volledig beschikbaar. De aandrijving van de convertible werk nog perfect, net nog voor het schrijven van dit verhaal reed zij gillen van vreugde over de vloer.

Frictie-aangedreven auto’s uit China uit periode waren namenlijk voorzien van een extra vliegwieltje dat een zeer kenmerkend duister huilend geluid produceerde, zo ook deze. Aan het geluid is meteen te horen hoe de aandrijving de tand des tijds heeft overleefd, na jaren verzamelen heb ik nog maar ene draai aan het wiel nodig voor een oordeel.

Wel Beste Lezer dit is weer het einde van dit verhaal, in mijn dromen scheurt de auto op topsnelheid over uitdagende wegen aan de kust bij Sanya bij zonsondergang, maar wel met mij aan het roer en een piepdun vrouwtje gewillig op de passagiers.

Binnenkort weer een stuk oud Chinees speelgoed besproken.