Een nieuwe rage in het Chinese; de lach gynmastiek. In steden en dorpen komen mensen bij mekander om hard te lachen, met hun buik te schudden en met hun armen te zwaaien. Een en ander zou goed wezen tegen stres en zorgen en boofdien het lichaam trainen.

De geinige therapie werd bedacht door ene Zhong Yunxiang, 73 jaar, uit de inmense stad Chongqing. Hij begon met de studie van de lach toen in 2007 zijn vrouw overleed, hij leerde zichzelf 20 verschillende soorten lachen en stichtte de eerste Chinese lachclub die vandaag 3000 leden telt.

Bijgeloof is buitgewoon hardnekkig in China. Veel Chinezen geloven oprecht dat het Jaar van de Draak meer geluk, geld en gezondheid zal brengen dan andere jaren. Een kind dat in het drakenjaar geboren wordt zal daarom later heel gelukkig wezen. Millioenen ouderparen hebben hun zwangenschap zo uitgekiend dat hun kleine in het drakenjaar ter wereld komt, en bij sommigen ging het letterlijk om de laatste uurtjes…

Meteen op de vroege morgen van 23 januari, de eerste dag van het Jaar van de Draak, poepten moeders door heel China letlijk aan de lopende band hun beebies uit. Op de platen de toestand in een ziekenhuis in Xiangyang, Hebei Province. Doktoren, normáliter toch nuchtere zielen, geloven net zo hard in de gekkigheid en hielpen moeders die op springen stonden om hun beebie precies lang genoeg in de buik te houden.

Grom, een echte Draak.

China heeft te kampen met een nieuw namaak produkt; het nep-ei. De nagemaakte eieren zijn gemaakt door nietsontziende bendes die een sla’tje hopen te slaan uit de populariteit van het echte ei. Een namaakei is veel goedkoper te maken dan een echt ei en kan voor dezelfde prijs worden verkocht. Tel uit, je winst.

Het nep-ei is gemaakt van chemicaliën, additieven vet en meel. Dat eieren werden nagemaakt en verkocht was al langer bekend, ongeveer sinds een jaar, maar pas nu komt de Chinese overheid in actie. De verantwoordelijke instantie heet, die ademhalen!, de ‘State Supervision and Inspection Center for environmentally-friendly products’. Yeah! De eieren op de platen werden in beslag genomen in de stad Yantai in de provincie Shandong.

Dit is Zou Hongbin, een vier maanden oude beebie uit het dorpje Dehua in de provincie Fujian. Hongbin heeft een hele dikke buik die steeds verder opzwelt, lijk een ballon. Hongbin’s ouders hebben de dorpsarts er al bij gehaald maar die weet niet wat het is, de ouders, van die arme boeren, hebben geen centjes om met hun kleine dikkert naar een ziekhuis in de stad te gaan.

Hongbin kwam ter wereld met een keizersnede en woog toen een flinke 4 kiloos. Twee dagen na de geboorte begon zijn buikje te zwellen. Vader Zhou toog naar de dorpsdokter die zijn onderzoekjes deed, een kwakje en een zalfje, maar geen oorzaak vond.

Neen, ik maakte geen jolijt met dat kwakje en dat zalfje. De doprsdokter namenlijk, hier op de plaat, schreef Chinese kruidenmedicijnen voor. Dat is troep die nog nooit bewezen heeft te werken. Toch, de Zou’tjes hadden geen keus en gingen met het spul aan de gang. Het buije natuurlijk bleeg gewoon groeien. In den beginne was het buije zacht en slonk het wat als kleine Hongbin scheten liet. De laatste weken echter werd het buikje steeds harder.

De ouders deden daarom het beste wat zij konden doen; zij belden de pers. Die kwam meteen, altijd verlegen om een verhaaltje, en zo stond Hongbin een paar dagen later in alle kranten. De familie Zou zamelt nu geld in voor een reisje naar een ziekenhuis in de provinciehoofdstad Fuzhou.

Wordt, misschien, vervolgd…

Onrust in de stad Luoyang in de provincie Henan. Daar bleek het normaal roestbruine water van de Jianhe Rver plots bloedrood gekleurd. Geschrokken lokalen belden de politie die meteen een onderzoek instelde.

Na inspectie bleek het rood afkomstig uit een afwaterkanaal. De politie zette zijn speurtocht voort!

Het afwateringskanaal leidde naar een illegale chemische fabriek waar illegaal opererende machines en arbeiders kleurstofpreparaten maakten. Het afval pleurden zij zonder enige schroom gewoon in het water.

Een blik op de achterlijke machinerij. De politie heeft de fabriek stante pede op slot gedaan en de manager opgepakt, de arbeiders zijn naar huis gestuurd.

In heel China staan millioenen van dit soort fabriekjes die hopen in een paar jaar, of soms zelfs maanden, een flinke duit te verdienen. Vervolgens verdwijnen de fabriekjes als sneeuw voor de zon en duiken elders weer op. De lokale overheid heeft bijna altijd weet van de fabriekjes en krijgt onder tafel de nodige poen toegestopt. De politie laat de fabriekjes dan met rust, tot het echt niet anders kan, zoals in dit gevalletje in Luoyang.

Zien wij daar een leuk Chinameisje met een mooi kontje? Wij zien, indeed. Nu flux verder voor een blik op de andere kant!

Hoppa!, een dikke zeven maanden, da’s nog eens stijlvol zwanger wezen.

Tieten ook al flink gegroeid. Wel, ChinaBlog.nl wenst deze cheile moeder het beste bij de geboorte. Zou zij lekker persen?

Nog even, het mooie kontje.

Deze grappige Chinaman bedelt bij het Longtouse metrostation in Chongqing. Hij heeft een ziekte met de inwikkelde naam neurofibromatosis, geen grapje, die naam. De man heeft 3 millioen yuannen nodig voor een beetje behandeling, da’s een dikke 3 eurotonnen. Wel, laten wij hopen dat hij dit bedrag bij mekaar kan krijgen zeg, want toch, wat een kop!

Chinese media hebben lucht gekregen van een nieuwe groeimarkt; eicellen van studentes, zwart verkocht tijdens bijeenkomsten in restaurants of hotels. Kopers zijn Chinese paartjes die geen kinders kunnen krijgen. Verkopers zijn jonge studentes tussen de 18 en 22 jaar.

Een goede set eicellen doet tussen de 40.000 en 60.000 yuannen, 4600 euro tot 6900 euro. Kopers en verkopers worden bij elkaar gebracht door speciale eicellen-makelaar-bureautjes die adverteren op het internet.

Koper koopt niet zomaar wat eicellen. De studente moet eerst een medisch onderzoek ondergaan. Eenmaal goedgekeurd krijgt studente een week lang injecties die de aanmaak van eicellen moet stimuleren. Daarna worden de eicellen operatief verwijderd. De medewerking van ziekenhuizen is niet illegaal, zij krijgen gewoon betaald voor hun diensten.

Gezondheidsexperts waarschuwen in Chinese media voor de gevaren van dergelijke operaties. Het risico bestaat dat verkoopster zelf geen kinderen meer kan krijgen of ernstig ziek wordt, in het ergste geval kan verkoopster zelfs overlijden. Studentes trekken zich vermoedelijk weinig aan van deze waarschuwing, 40.000 yuan is voor veel jongeren nog steeds een fortuin dat zij moeilijk kunnen weigeren.

Platen komen van een eicel-markt in een cafe in Beijing.

Via: ChinaDaily.

Pijnlijke vergissing in een ziekenhuis in Foshan in de provincie Guangdong. Een 8-maand drachtige vrouw kreeg een spoedbevalling en verpleegkundigen verklaarden de baby dood. Een hunner deed de ‘dode’ baby is een plastiek tas en bracht het lichaampje naar de WC met de bedoeling het daar door te spoelen maar dat vergat ze, achteraf gezien gelukkig maar….

Stomtoevallig vond een familielid van de kersverse moeder de baby in de plastiek tas op de WC en ontdekte dat de kleine nog leefde. Op de boofste plaat de directeur van het ziekenhuis die zijn excuses aanbied aan moeders, op de ontste plaat de baby, zwakjes maar verder in goede gezondheid. De ziekenhuisinspectie in Foshan heeft een onderzoek ingesteld naar het bijna-drama, de verpleegkundigen zijn vast op non-actief gesteld.

Zie ChinaDaily voor het hele verhaal en meer platen.

Bij een grote voedselvergfiftiging in Yichun in de provincie Jiangxi zijn 35 Chinamensen ernstig ziek geworden. Allen bleken te hebben gegeten in hetzelfde hotel. De Chinese autoriteiten hebben het hotel gesloten. De zieken zijn opgenomen in lokale ziekenhuizen (plaat) en zijn buiten leefgevaar.