Een olijke buschauffeur in Wenzhou in de provincie Zhejiang vermaakt zijn passagiers tijdens het filerijden met fraaie muziek uit zijn dwarsfluit. De tonen geven rust waardoor de passagiers wat minder zeiken. De chauffeur speelt voor veiligheid alleen tijdens file en voor het stoplicht.

Een fraai hek in de woonwijk Fangzhuang in zuidoostelijk Beijing. De beeldingen beelden allerlei lieden sportieg bezig. Het hek werd neergezet voor de Asian Games die in 1990 in Beijing werden gehouden. Oud hekje indeed en juist die dag werden de beeldingen bijgeschilderd, de kleur is dus lekker vers.

Links een boxer, rechts denkelijk een gewichtsheffer. Op de eerste plaat nog links een wielrenner en rechts twee sierduikers. In hetzelfde gebied trouw-eens vond ik eerder het oude Media Centrum van de Asian Games terug, en daarbin een mooie maquette.

Links een estafetteloper, rechts een sprinter.

De schilderman aan het werk. Aan zijn riem had hij voor een aantal kleine potjes verf hangen, zo kon hij heel precies de sporters bijpunten, de wielrenner rechts van de schilderman was nog nat.

Een overzicht van de situatie. Links van het hek een stoep en dan een weg. Rechts van het hek eerst een platsoen en achter het tweede hek een parkeerplaats en daarweerachter het Fanzhuang Sports Park waar tijdens de Asian Games onder andere werd gebasketbalt. Midachter de schilderman aan zijn werk, grote pot op het blindenpad vatte witte verf voor de spijlen van het hek.

Oranje vogeltjes die mij aan Holland deden denken. Maar dit fraaie stukje kunst staat in Beijing op een muur met daarachter een middelduur appartementencomplex. De vogeltjes stellen denkelijk duiven voor en vliegen vrij boven de gebouwen waar de bewoners gevangen zitten in hun kleine huisjes en eindeloze dagelijxe sleur. Da’s indeed, hier verder nix anders.

Vogeltjes vrij van de gebouwen, onderweg naar zee misschien?

Verder langs de muur toch weer nieuwe gebouwen. De vogels vliegen de andere kant op, maar ook daar is dus de stad. Inspiratie vast naar leven in Beijing; eenmaal in, nooit meer er uit.

Mooi beeld gezien in een volxwijk in Beijing. Het beeld beeldt twee herten en twee, denkelijk, pelikanen. Zie emmer rechts, iemand had het beeld juist voor mijn plaat even schoongemaakt. Zie schoenen rechts, die lei iemand te drogen.

Een club van negen bejaarde heren uit Luoyang in de provincie Henan heeft saam een calligrafierol van 90 meters lang geschilderd. De kunstenaars, allen boven de 70, maakten hun werkje ter ere van het 90-jarig bestaan van de Communistische Partij van China op 1 juli aanstaande.

Een der oudjes bij zijn deel. De heren werkten meer dan drie weken aan hun meesterwerk. Op de rol onder andere landslievende texten en communistische symbolen.

Een fraai beeld in Dandong in de provincie Liaoning, het staat aan de boulevard langs de Yalu River, aan d’overkant ligt Noord Korea. Het beeld beeldt een drietal zwaar gespierde heren met roeispanen in een roeiboot, heelmaal achter op de boot staat een vrouw aan het roer. Het beeld symboliseert de strijd van de stad Dandong teeg het woeste water van de rivier, zeek eens per jaar stroomt ‘ie over. De boot lijkt rechtsreex naar de bodem te varen, niet zo’n goed teken, wel, vrouw aan het stuur is bloed aan de muur.

De Yalu River. Aan de Noord Koreaanse kant de stad Sinŭiju. Landen zijn verbonden door de China-Korea Friendschip Bridge, niet ver rechts van deze plaat. De brug draagt een spoor en wegverbinding en wordt meest gebruikt voor handel. Landen werken aan een tweede en grotere brug naast.

Een mooi beeld van de Grote Roerganger voor het Dandong-treinstation. Mao’s hand wijst naar het oosten. Dit soort grote Maobeelden zijn zo goed als verdwenen uit grote moderne steden als Beijing en Shanghai. In steden in het eindeloze Chinese achterland zijn de beelden nog steeds overal te vinden. Dank CvM voor de mooie platen.

Pasweereens in de buitenwijken van Beijing geweest voor een paar dingen doen. Bij een bedrijfspoort deze massieve bronzen leeuw van anderhalve meters diep en zeek een meters hoog. Aan d’andere kant van de poort stond er nog een. Leeuwen zijn in  klassiek Chinese traditie verantwoordelijk voor het beschermen van vesting, huis en haard. Tot de dag nu zetten met name bedrijven waaronder veel restaurants nog steeds leeuwenbeesten voor hun poort, bij gewone huishoudens komt het teeg niet zo vaak meer voor.

Tijd een lange wandeling, lalala, door mijn buurt vond ik op een buurthuis schone schilderingen van zeer sterke mannen. Het staaltje kunt was me in al die vijf lange jaren nog niet eerder opgevallen. In het buurthuis kunnen buurtbewoners wat sport doen, een cursusje volgen, de krant lezen of gewoon gezellig even bijpraten met mekaar over de dingen van’t leven en de buurt.

De schilderingen waren licht verstopt achter een fietsenstalling op de muur van het buurthuis. De kunstenaar tekende vijf lichaamsbouwers in wel erg kleine zwarte onderbroeken.

Het buurthuis. Op het tijd van bezoek geen zichtbare activiteit, de deur stond wel open.

Twee mooie beelden in de Xibahe Nanli woonwijk in oostelijk Beijing. Op de eerste plaat het eerste, het beeldt een stenen hand die twee harten houdt. De karakters schrijven ‘Fengxian’, ‘presenteer (met) respect’. Het beeld wil bekijker een lesje leren indeed. Dergelijke beelden zijn nimmer van de hand van zuipende kunstenaars die eens iets gex willen doen. Neen, de beelden zijn meest gemaakt in opdracht van het buurtcommitee dat de text en vorm van voren vastlei. Toch leuk, beelden stonden in een parkje aan een rivier, geeft sfeervol.

Het tweede beeld op een klik van het eerste. Het beeldt een stenen hand die twee harten houdt. De karakters schrijven ‘Aixin’, ‘(met een) liefdevol hart’ want zo moeten wij naar de wereld kijken, met een hart vol lief en vree, voor mekaar en me eige. Fijn, zulke beeldjes op straat, kom ik me toch weer een stukje blijer thuis bij de vrouw.

Het buurtcommitee had nog meer noten op zijn zag, nu, lees zelf maar. Het bord stond juist achter het eerste beeld, zie linksonder het blijde gezin met het ene kind want meer mag niet.

Aan d’andere kant van de vaagtexten deze handige landkaart van de woonwijk, door de Chinezen in sjiek Anglais vertaald als ‘community’, hijg hijg, een gemeenschap. Trouwens geen kleine jongen deze Xibahe Nanli, een kleine ton gele mensjes bewonen grote flatgebouwen tot 25 verdiep hoog. De woonwijk heeft verder een eigen hospitaal, eigen supermarkten, eigen bibliotheek en eigen lagere scholen. Buitenstaanders mogen daar allemaal ook wel gebruik van maken maar eigen volk komt eerst.

Een zeer mooi beeld aan de oostelijke Tweede Ringweg in het Doncheng District in Beijing. Het beeld beeldt de olympische vlam en meet een kleine vier meter hoog. Het beeld werd neergezet in 2004 om te vieren dat China in 2008 de olympische spelen mocht organiseren. Het beeld is gemaakt van staal met een laag bladgoud over.

Op de stenen ring rond het beeld alle vroegere olympische steden met iets bijzonders uit dat land er bij. Neerland had de spelen in 1928 en daar hoort natuurlijk een molentje bij.

Op de achtergrond de Tweede Ringweg. Het beeld was goed onderhouden en blonk in de zon. Net links naast het beeld nog op de stoep mijn Giant Braver fiets.

Het beeld staat in het Dongsi Olympic Community Park, eeveens aangelegd in 2004. Het park strekt een paar honderd meter langs de ring en bij de ingang stond een bord met informatie die ik nu met U ga delen.

Het park heeft een oppervlakte van 10251 vierkante meter waarvan 71% (7251 vierkante meter) groen. De rest van de oppervlakte bestaat uit paden en het pleintje op de plaat. Het park was ontworpen door het gemeentebedrijf Beijing Topsense Landscape Garden Designing en gebouwd door het gemeentebedrijf Beijing Centary Classical Landscape Gardening.

Opdrachtgevers waren: Communist Party of China Commission of Dongcheng District, the People’s Government of Dongcheng District en het Beijing Organizing Commitee for the 2008 Olympic Games.

Bij de opening waren onder andere de volgende Chinese olympische helden aanwezig: Teng Haibin, Wang Xu en Xian Dongmei. Het thema van het park is: “Vriendschap, eenheid, vrede, sneller, hoger, sterker”.

Voorwaar en hoe ook, een fraai beeld in een fraai park.