Ha!, het is Haibao. Hij stond op het Expo 2010-terrein in Pudong in Shanghai. Het terrein is doods en verlaten, de meeste pavillioens zijn afgebroken. Doch niet allemaal, enkelen houden stand teeg de Chinese sloopzin waaronder het olijk Neerlandse. Later plaat.

Ha, het is Haibao, het was de mascotte van de wereldtentoonstelling ‘Expo Shanghai 2010′. In de loop naar en tijdens de expo werd enorm veel murtjandais verkocht meest met Haibao in de hoofdrol. Teeg, net iets meer dan een jaar na het einde van de Expo, is er nog steeds van over. Om de rommel weg te krijgen zijn de prijzen omlaag met meer dan vijftig percent. Verkopers richten zich op de toeristenboertjes van het eindeloze Chinese platteland en op de verdwaalde buitenlanders. Ik deed me een rondje door de zaak. Op de eerste plaat een een meter hoge Haibao-beer.

Nog een, op de achtergrond de winkel.

Het bord met de kortingen beschreven.

Baby Haibao’s.

Kleine Haibao-beren.

Haibao-baby-beren, nog maar 30 yuannen het beest.

Grote Haibao-beren wachten op een nieuwe Baas.

Haibao-beer chiechelt achter haar instrumenten.

Midchrote Haibao’s op de plank, 38 yuannen het stuk.

Haibao op de buitkant van een Haibao-postzegelverzamelboek. Later meer Haibao!

Ha!, het is Haibao. Haibao was de mascotte van de reuzenspannende Expo 2010 wereldtentoonstelling in Shanghai. Het rare blauwe diertje was vorig jaar uit geen ooghoek weg te slaan. Teeg is het allemaal alweer wat minder. Deze Haibao’s kwam ik tegen op een roze handdoek in het Fengtai woonwijkgebied in Beijing. Er staat een blauwe en een roze Haibao, de roze heeft een broek aan, de blauwe een zwemband om. In de circeltjes staat het Anglais woord ‘Love’.

Heet beeld staat in een nieuwerwetse nieuwbouwwijk in het Hongqiao district in Shanghai niet ver van Hongqiao Airport en beeldt, denkelijk ik zat in een rijdende taxi, twee vrouwen. De vrouwen houden ieder een bos bloemen vast, achter de vrouwen een lint dat hen verbindt. Op het bruine marmet staat in het Anglais ‘Welcome’ en in het Expo 2010 Shanghai, de ‘2010′ als het logo van de Expo en natuurlijk in het groen, want de expo was de millieu voor en de millieu na.

Een buitgewoon smerige Haibao aan een straat in Chongqing. Haibao was de mascotte van de Expo 2010 in Shanghai. Dat te gekke feestje is ondertussen afgelopen, maar de vele honderduizenden Haibao’s die in de aanloop naar de Expo door het hele land werden verspreid houden gelukkig stand.

De World Expo 2010 is voorbij. Niet veel van gemerkt hier in Beijing, het was meer een Shanghai-dingetje. De Chinese lego-fabrikant Banbao heeft ter herinnering een mooie doos uitgebracht met het China-Pavillion van de expo. Doos telt 588 blokken, twee popjes en kost 88 yuan.

Bouwer kan ook andere mooie dingen maken; een pennebak voor op buro, een televisietoren en een iets. De logo van Banbao is geen illegale kopie, zolang het merk maar geen hele Lego-sets kopieert mag het zijn gang gaan, op de blokjes zelf rust geen copyright.

Het echte pavillioen in Shanghai. Banbao maakte de zwarte balken geel. Dat is niet correct, de balken zijn immers zwart. ’s Nachts echter zijn de balken wel geel, maar da’s door het licht. Moet de kleine Wang nu soms zijn pavillioentje in het duister bouwen? Slordig.

Bruce Lee is nog steeds een van de populairste filmsterren van China. Over het hele land bestaan duizenden fanclubs en millioenen websites. De echte doodhart fans kwamen bij elkaar op het World Expo terrein in Shanghai voor een nationale Bruce Lee Fanclub Dag.

De fans droegen voor de gelegenheid Bruce Lee’s handelsmerk gele springpak, de ster ging zo gekleed in veel van zijn films. Bruce Lee is vooral bekend door zijn vertolking van ‘martial art’ helden. Bruce Lee werd op 27 november 1940 geboren in San Francisco in America maar leefde tijdens zijn tienerjaren in Hong Kong dat toen nog een Britse kolonie was.

Toch doet dat aan het ‘Chinees-zijn’ van Bruce Lee niets af. Lee’s ouders waren geboren in Hong Kong maar stammen uit de Chinese provincie Guangdong. Daarom is Bruce Lee in de ogen van iedere Chinees gewoon een Chinees. Bruce Lee overleed op 20 juli in 1973 in Hong Kong, zijn resten liggen in Seattle in de staat Washington in America.

Lee speelde in 7 films en 7 televisieseries, daarnaast was hij regiseur en producent voor diverse andere films. Zijn invloed rijkt echter verder dan alleen films, zo zien velen Lee ook als een ‘martial art’-filosoof en gaf hij jarenlang les aan een nieuwe generatie martial arters.

Een werpkliniek in Haikou op het altijd zonnige eiland Hainan, lekker vis eten!, organiseerde een lijfverf competitie voor drachtige vrouwen. Het thema was ‘Haibao‘, de vreselijk stomme mascotte van de Expo 2010 in Shanghai.

De kliniek hoopte met de actie op reclame, wel gefeliciteerd het is gelukt, werpklinieken zijn in China teeg voor 99 procent privaat. De drachtige vrouwen kregen van de lijfsverver verschillende Haibao’s op de buik geschilderd. D’echte Haibao is naakt, als een ‘klodder tandpasta’ zeggen de Chinezen, maar da’s te saai voor een echte lijfverfkunstenaar.

De winnares, bijna zeven maanden drachtig, zij won een gratis behandeltraject in de kliniek ter waarde van 8000 yuan en een waardebon voor kinderkleren met een waarde van 500 yuan.

Het dorp Funing in de provincie Jiangsu heeft een 1:5 kopie van het China Pavillion op de World Expo gebouwd voor 350.000 euro. Volgens vele dorpelingen een verspilling van gemeenschapsgeld, volgens het lokale bestuur een eerbetoon aan de expo. Bovendien, zo stelt men, komt er een kindercréche in het gebouw.

Gezien de constructie lijkt het niet erg geschikt voor het beoogde doel. Voor en tijdens de olympische spelen bouwden dorpjes overal kopie’tjes van het Bird’s Nest, toen vond iedereen dat wel aardig maar de expo-organisatie is een veel hardere rijstkorrel dan de olympische. De expo waakt als een zwangere teef over haar mandje en een woordvoerder heeft gezegd stappen te gaan ondernemen tegen de gemeente Funing; de kopie moet weg.

Het bestuur vecht strax dus tegen twee legers: de eigen bevolking en het machtige expo-apparaat uit Shanghai.  De ambtenaren echter, hebben een geheim wapen:

Deze fraai geschreven oude karakters zijn volgens de ambtenaren kunst, en daarmee het hele gebouw. Zelfs in China gelden voor kunst andere regels, het is dan immers een idee van een kunstenaar en niet meteen een kopie. De ambtenaren hebben vervolgens een kunstenaar uit de hoge hoed getrokken, ene Wang Jiuxiang. Niemand in het dorp had ooit van hem gehoord maar dat kon volgens het bestuur wel kloppen, de artiest woont namenlijk in het verre Yunnan en heeft daar in de bergen verder geen contact met de buitenwereld.

Afloop, nog onbekend.

Het echte China Pavillioen in Shanghai.

De kleine Franse kaasboertjes, ze bouwen ook Renaults, hadden de buitengewoon beroemde Chinese actrice Gong Li weten te strikken voor de opening van hun maison op de Expo 2010 in Shanghai. Gong Li knipt op de plaat het lintje door, bonne. De Fransen hopen zo meer aandacht te krijgen voor hun pavillioentje waar godbetert ook weer une modelle du eiffeltoren staat.

Gong Li in The Curse of the Golden Flower, 2006. In het zelfde jaar speelde ze ook in Miami Vice. Gong Li werd op 31 december 1965 geboren in Shenyang in de provincie Heilongjiang. Da’s de Dongbei.

Gelukkig trokken de Gongetjes, vader professor en moeder leraar, al snel na Li’s geboorte naar het zonnige Jinan in de provincie Shandong. In 1985 zocht Gong Li een plek op de beroemde China Music School in Beijing maar werd niet toegelaten. Aan het eind van datzelfde jaar kreeg ze plots wel een plaats op de nog beroemdere Central Academy of Drama, ook in Beijing. Jaja, Gong Li’tje had ontdekt hoe het werkt in de wereld van d’entertainment.

Tijdens haar ’studie’ aan de acedemie werd Gon Li ontdekt door de nu buitengewoon beroemde Chinese regisseur Zhang Yimou die haar een rol gaf in zijn eerste speelfilm Red Sorghum in 1987. Daarna ging het rap en speelde ze in wel 30 films waarvan de bekendste, als niet reeds genoemd: God of Gamblers III: Back to Shanghai, Raise the Red Lantern, The Banquet, Farewell my Concubine, Chinese Box, The Emperor and the Assassin, Memoirs of a Geisha en Hanibal Rising.

Begin jaren ‘90 kreeg Gong Li een ‘relatie’ met de toen getrouwde Zhang Yimou, hoei, wie nu had dat verwacht. Door het schandaal, breed uitgemeten in de Chinese en Hongkongnese pers, verbraken de regiseur en zijn liefje hun samenwerking. Pas met The Curse of the Golden Flower kwamen ze weer samen.

In 1996 trouwde Gong Li met de Singaporese tabaks tycoon Ooi Hoe Soeng, alternatief gespeld als Ooi Hoe Seong. In 2008 vroeg Gong Li het Singaporese staatsburgerschap aan en na enig gedonder, ze kwam niet opdagen voor haar staatsburger-ceremonie, kreeg ze haar papieren in november 2008.

Voor Chinezen echter zijn Chinezen Chinees wat voor paspoort ze ook hebben en waar zij ook wonen, Gong Li dus blijft immer een Chinese.