Nog drie nachtjes slapen en dan begint in China het Jaar van de Draak. Ook bedrijven laten zich tijdens de feestelijke dagen van hun beste kant zien. Mijn favoriete broodmerk Bimbo gaf gratis een kekke draken-sticker mee bij een halfje ‘Classic Plain Sliced Bread’.

De draken-sticker zat in een keurig plastieken zakje dat met een ijzerdraad-bindertje aan de broodzak vastzat. Zo hoeft koper de broodzak niet open te scheuren om zijn sticker te pakken te krijgen. Omgekeerd hoeft koper de sticker niet kapot te rukken als hij een snee’tje brood wil kanen.

Bij het openmaken van het plastieken zakje bleek een leuke verassing, er zat naalijk niet een draken-sticker in maar twee. Nu, dat is helemaal mooi. n de stickers is de merknaam Bimbo netjes verwerkt, niet te opvallend, maar toch goed zichtbaar. Het karakter schrijft 福, fu, geluk. Morgen plak ik de stickers ergens op een raam.

Today een eigaardig gratis ding uit de suupmercadoo in China. Ik vond in de fameuze Friendship Store in het Sanlitun hikdistrict in Beijing een speciale feestverpakking met twee Snickers-chocoladerepen een eén (1) gratis batterij voor 17 yuannen. Leuk. Snickers heet in het Chinees Shilijia, 士力架 (web), en da’s een betloze klankvertaling van Snickers.

De twee Snickers-chocoladerepen en de gratis batterij uit hun primaire verpakking. De secundaire verpakking was speciaal op de ene batterij ontworpen, zat in in cies passens vakje tussen de twee repen. Wa’n werk is da’llemaal geweest zeg, designen en zo, dan opsturen naar de verpakkingsbrikant, sampeltje, enzovoort heen en weer tot het goed is. En daar zit de blije klant dan met zijn ene batterij. Nou, fuk hoei.

De twee Snickers-chocoladerepen en de gratis batterij uit hun secundaire verpakking. De Snickers-chocoladerepen veronderstel ik bekend, keilen wij teen door naar het gratis ding.

De ene gratis batterij is een kind van fabrikant Nanfu, 南孚 (web), een der grootste batterijenfabrikanten van China. En dat nu is aardig, want de concurrentie op de Chinese batterijenmarkt is hevig, en meest komen de gratis dingen met de batterij mee en niet lijk nu cies andersom.

Bleek nog eens een extra, tertiaire, verpakking rond de batterij te zitten. Nou moe, eens, wel, hier is het ding dan, naakt in zijn eenzaam zijn.

De batterij bleek juist genoeg kracht te hebben om mijn fraaie ‘I Love You’-prieel aan te drijven. Het prieel beeldt twee geliefden in een schommelstoel. Na aanzetten gaan de lampjes branden, speel de muziek, schommelt de stoel, en geven de twee kleine meisjes rechts mekaar een zoen. Een zeer schoon machien, alweer zes jaar gelee gekocht in een buurtsuup, nu voor het eerst op ChinaBlog.nl. Laat doe ik nog eens een part verhaal over, see you for now.

Zo. Daar hebben wij me weer een mooi gratis ding uit de Chinese supermarkt. Today zijn het twee gratis dingen. Bij het magazijn Food & Wine (美食美酒, mooi voedsel, mooie drank) kwam een gratis blik 0.5 liter Duits Tucher Pilsener en een gratis kartonnen tasje waarmee koper het blik gemakkelijk van A naar B kan nemen.

D’achterkant van de verpakking met het kartonnen tasje.

Een blik van dichtbij op de verpakking. Het blik bier en het kartonnen tasje waren met keihard plastiek teep aan het magazijn vastgemaakt. Het magazijn zelf was nog eens verpakt in een plastieken.

Zaten echt goed vast. Kijkje achter de ChinaBlog schermen. Dit was toen ik haast wanhopig met al mijn kracht, hik, het blik bier van het magazijn probeerde af te pellen. Geen ei voor beginners godverdomme, ben blij da’k teegwoordig gewichten train, had al mijn krachten nodg voor dit grapje.

Uiteindelijko kreeg ik het hele zooitje los. Op de plaat: het magazij in zijn plastieken verpakking, rechts het gratis blik Tucher Pilsener en linksachter het kartonnen tasje.

Kijken wij eerst even naar de drager, het magazijn. Food & Wine handelt vooral over recepten voor kookzaken en eiglijk heel wening over drank. Een teleurstelling indeed.

Het magazijn Food & Wine uit zijn verpakking.

Een paginaplaat uit het magazijn. Over mooie dingen met groenten. Nu zeg, doe mij maar lekker worst hoor.

Ha!, toch een beetje bier. Mooi, want nu kunnen wij weer verder.

De gratis dingen bij mekaar op de plaat. Tasje lijkt stevig maar is niet. Het viel alle kanten op. Voor het platen van de plaat gebruikte ik dan ook een contragwicht aan de achterkant. D’as verder niet te zien op de platen, een bewijs van mijn genialiteit op dit gebied, niet?

Het kartonnen tasje vatte een genoegen: een waardebon voor een gratis o.5 Tucher in een bar in Beijing en in een bar in Tianjin. Nou, daar moe’k dan maar beide heen.

Het 500ml blik Tucher Bier in het kartonnen tasje.

Een deel Tucher bier gegoten in mijn tradtionele Chinese drakenbeker. Ik had veel dorst gekregen na al dit schrijven.

Ah la!, geen bier voor mij vandaag. De roze bus was mij voor.

Een nieuwe trend in het supermarktland van Beijing: kleine schermpjes bij producten van een bepaald merk met een reclamefilm of instructiefilm voor die producten, met het volume op honderd. Erg leuk. Op de eerste plaat een schermpje bij kakkerlakbestrijdingsmiddelen. In de film onder andere een introductie van de fabriekant, een uitleg over het gebruik van produkten en een gladde verkoper in een lichtblauw jasje.

Een schermpje bij een typesoort wasmiddel. Geen gewoon wasmiddel maar iets specifiex. Op het filmpje uitleg over het gebruik. Geen beste uitleg, na drie keer kijken was het mij nog steeds niet duidelijk wat het produkt nu precies deed. De vrouw in het filmpje leek het ook niet te weten, op bijna alle beelden keek zij wanhopig en vol twijfel naar een stuk onduidelijk kledij.

Een schermpje bij plasttiek-doorzichtig vershoudfolie. Op het filmpje uitleg over het gebruik. Een goed filmpje, het zag een bord met drie kersen waar twee handen een stuk plastiek-doorzichtig verhoudfolie over spanden. Klip en klaar. Dan begon het fimlpje opnieuw.

Een iets groter scherm bij een kraam met gezondheidsproducten zoals noten, zaden, pinda’s en biologisch geteelde sla. Op het filmpje een uitleg over het gebruik, ic hoe de gezondheidsproducten in het gewone koken kunnen gebracht. Geen rijst met rundvlees meer maar rijs met rundvlees en zaden.

Een mooi gratis ding bij een uitgave van de Xi Yangyang yu Huitai Lang, 喜羊羊与灰太狼, een magazijn naar de populaire Chinese tekenfilmserie Xi Yangyang yu Huitai Lang, 喜羊羊与灰太狼, in het Engels vertaald als Pleasant Goat and BigBig Wolf. De serie handelt over vijf schapen en twee wolven, de wolven proberen steeds de schapen te vangen en op te eten maar dat lukt dus niet.

De achterkant van het magazijn, nog in zijn verpakking. Het blad deed 8 yuannen en dat is voor Chinese magazijnen een goede gemiddelde prijs. Linksboven op de achterkant een der schapen met een kerstmuts op zijn hoofd in een arrenslee. Het magazijn loopt niet achter de zaken aan, neen, ik doe. Ik kocht dit magazijn in november 2009 en het verdween in een kast, vandaag dreef het toevallig boven. Gelukkig maar.

Het magazijn uit zijn verpakking, het gratis ding uit zijn secundaire verpakking. Het magazijn is net zo groot als vergelijkbare magazijnen in oud Eurpa, iets groter dan A4, in de publicatiewereld ook wel geduid and ‘A4-plus’.

Beneden kijken wij verder naar het gratis ding, nu eerst naar het dragend artikel, ic het magazijn, met een paar blikken in het binnen. Op de plaat een gedeelte van een verhaal over de wolven en de schapen die mekaar bestrijden in een oerwoud met Inca-achtige tempels. De wolven krijgen superkrachten in een der tempels en weten daarmee de schapen bijna te vangen. De schapen echter krijgen in een andere tempel nog supere krachten en dan ist weer afgelopen met de wolven.

Een gedeelte van een verhaal over de wolven en de schapen die mekaar bestrijden in een magische dierentuin. De wolven weten een krokodil te betoveren om mee op de schapen te jagen. De krokodil krijgt echter berouw bij het zien van de kleine schaapjes en dat doorbreekt de betovering, vervolgens krijgt de krokodil een babykrokodil. De wolven komen in verhaal dal al niet meer voor.

Een spelletje voor de heel kleinen, zij moeten de artikelen in de winkel raden. Uitbater van de winkel is een grote wolf, in de winkel werkt een vosje. Onder andere te koop: bananen, appels, een hamburger en divers snoepgoed.

De gratis bokshandschoenschaar in zijn primaire verpakking.

De gratis bokshandschoenschaar uit zijn pimaire verpakking.

De bokshandschoenschaar van dichtbij. De bokshandschoenschaar is gemaakt van plastiek en bestaat uit drie delen: het schaargedeelte, het uitklapgedeelte en de grote gele handschoen. Het plastiek voelde niet erg stevig en de handschoen zat vrij los op het uitklapgedeelte.

De bokshandschoenschaar uitgeklapt. Onuitgeklapt meet de schaar tien centimeters, uitgeklapt 25 centimeters. Voor uitklappen is enige kracht vereist, de heel kleine kinderen zijn vermodelijk niet tot uitklappen in staat. Dat echter is misschien maar goed, die kleine bengels zouden mekaar de ogen nog uitboksen!

Ik teste de bokshandschoenschaar op een van mijn plastieken Jaar van het Konijn-konijnen. Het dier huppelde vrolijk over de vloer van mijn plaatstudio en had nix in de gaten. Ha!, dom konijntje, wij zullen jou eens krijgen.

De klap had een devasterend effect op het konijn, zonder zelfs maar op zijn zij te komen landde het dier direct op zijn ruggetje met de pootjes in doodhouding in de lucht.

Gelukkig viel het allemaal mee, het konijn was vooral heel erg geschokken. Even later waren het konijn en de bokshanddschoenschaar samen fijn aan het spelen.

Gevonden in een supermarkt in Weihai, een bijzonder Gratis Ding. Het is een schaapbeer, kwam gratis bij een worst van 230 gram van het merk 双汇，Shuanghui, naam zonder bet, set kostte me 16.5 yuan. Weten wij nog de worstensoort, 蒜蓉考场, suanrong kaochang, letlijk: knoflook (fijn) gemalen geroosterde worst, beter te vertalen als: fijn gemalen geroosterde knoflook worst. Hmm, ik krijg nu al honger, en di’s pas de eerste plaat.

D’achterkant van de verpakking. De schaapbeer is met enige stroken plakbank aan de fijn gemalen geroosterde knoflook worst vastgemaakt, ik durf dus niet te spreken van primaire en secundaire verpakkingen, hou het liever op twee primaire verpakkingen in leven verbonden door wat teep.

De gratis schaapbeer en de fijn gemalen geroosterde knoflook worst los van mekaar. Het losmaken was nog geen ij, een schaar faalde, ik had een mes nodig om het hardnekkig teep kapot te krijgen. Enig werk, maar goed, gelukt.

Kijken wij eerst even naar het draagartikel. De fijn gemalen geroosterde knoflook worst uit zijn verpakking. De worst meet krom 24 centimeter, voorzichtig recht getrokken 27.2. De worst was buitgewoon vet, ik lei haar op een stuk Aishin Tianshi wc-papier, anders zou de fijn gemalen knoflook worst mijn plaatstudio nodeloos beschadigen.

De fijn gemalen geroosterde knoflook worst heeft een wat eigenaardige vorm, van links naar rechts van heel vet naar toch echt iets minder, met een tuitje heelmaal rechts.

De fijn gemalen geroosterde knoflook worst in mijn proefglaasje, ondersteunt door mijn MF781 24hr service blikken brandweerwagen, ha, de brandweer staat hier immer paraat. De worst smaakte best, zij het iets aan de vette kant, maar da’k al verwacht.

Tijd nu voor een blik op de schaapbeer, hier nog in zijn verpakking.

De schaapbeer uit zijn verpakking. De schaapbier beeldt een der dieren uit de populairste tekenfilmserie van het moment, heet Xi Yangyang yu Huitai Lang, 喜羊羊与灰太狼, in het Engels vertaald als Pleasent Goat and BigBig Wolf. De serie handelt over vijf schapen, ‘yang’, geen geiten, en twee wolven. De twee wolven zijn man en vrouw, de vrouw stuurt de man steeds op pad om de schapen te gaan vangen.

Lijk bij Midas Wolf en de Biggetjes mislukt dat altijd. De schapen hebben allen een verschillende leeftijd en karakter, het hoofdrolschaap heet Xiyangyang, als in de titel, een betere vertaling is Pleasant Little Sheep, vriendelijk klein schaapje. Filmjes kijken hier, wie last heeft van de zenuwen niet klikken.

Bovenstaande twee alinea’s gedeeltelijk geleend uit een eerder verhaal over een gratis puzzel bij Lebaishi melk, dank wie de dank toekomt.

De schaapbeer ziet schattig maar wilde desondanks alleen in deze wat vreemde houding poseren voor de alleen-plaat, nu, he’s goed hoor, ik kan natuurlijk niet verwachten dat zo’n gratis precies alles doe hoe ik het wil, ik met m’n buien ook.

D’achterkant van de schaapbeer.

Ze lag lekker klaar maar de fijn gemalen geroosterde knoflook worst was mij voor, het verhaal van mijn leven, immer net te laat. Vannacht moet ik hen nog uren horen!

Binnenkort, weer een gratis Ding uit de Chinese Supermarkt.

Vandaag weer een mooi gratis ding uit de Chinese supermarkt; een gratis beker bij een 900ml fles Weiquanmeiri wortelsap. Deed me 12 yuan in een Beijing-filiaal van de Franse supermarktketen Carrefour. De fles en beker, in een kartonnen doosje, waren saamgemaakt in een plastieken zak.

De achterkant van de primaire verpakking, de zak was van boven dichtgemaakt met een rood plastieken lint.

De doos met de beker en de fles Weiquanmeiri wortelsap uit hun primaire verpakking.

Normáliter kijk ik niet naar zakken maar dit was een speciaal geval. Doorzichtig met paarse vleksterretjes geprint, aan de bovenrand stond in het Engels ‘Happy Birthday’, iemand zou de set dus als een cadeautje kunnen kopen.

Het draagproduct, doen wij even wat karaktertjes. De merknaam in het groot in het groen: 味全每日, Weiquanmeiri, ‘vol smaak iedere dag’. Heelmaal linksboven, op de plaat naulijx uit te maken staat de naam van fabrikant: 味全, Weiquan indeed. Onder de merknaam in het rood, bovenste regel: 100 (procent) 胡萝卜果蔬 混合子, eig drie woorden, ik trek ze uit mekaar.  胡萝卜, hulubo, wortel. 果蔬, guosho, fruit (en) groenten. 混合子, hunheze, gemengde sap. Nu iets verder naar benee, naast de ‘32′ staat: 种果蔬, 32 zhong guoshu, 32 soorten fruit (en) groenten. Het is naamlijk niet alleen wortel in de sap, oh neen. Wortel is het hoofdgerecht, op de plaat op de fles verder: druiven, sla, kool, sinasappel, pompoen, tomaat en aardbei. Gaan wij nog iets verder naar benee, en wel naar het groene rondje linksonder met de V van OK. Boven de linkerpoot van de V van OK staat 不添加, bu tianjia, geen adjectieven. Nu vlug verder met het verhaal.

Dit plaatje hing om de hals van de fles. Het beeldt een schone vrouw van middelbare leeftijd met kek kortgeknip haar, zo denken zulke vrouwen jonger te lijken, maar dat lijken ze nou juist niet. De vrouw houdt een fles van Weiquanmeiri tegen haar zachte wang. Het is echter niet de besproken wortel-variant maar de sinasappel. Slordig van fabrikant, het geld was zeker te kort om bij voor ieder product even een apart plaatje te platen. Links naast de vrouw zien wij drie nieuwe karakters: 坚持100%纯, best vertaald als: altijd 100% puur.

De achterkant van de fles met enige instructies voor de dronk en het behoud. De wortelsap is 21 dagen houdbaar bij een temperatuur tussen nullos en zevos graad.

De achterkant van het plaatje dat om de hals van de fles hing. Opnieuw het verkeerde product, het is de sinasappel-variant. Links weer instructies, vergelijkbaar met die van op de achterkant van de fles en nog enige bu’s (不’s), dingen die niet in de wortelsap zitten, naast geen adjectieven ook geen kleurstoffen en geen andere chemicaliën. Wel, nu weten wij wat er niet in zit en wat er allemaal wel in zit.

De fles wortelsap ontdaan van zijn dexel, maar de klus is nog niet geklaard.

Zo, nu wel. De fles wortelsap ontdaan van zijn dexel en zijn mondafdekfolie.

De wortelsap in mijn proefglaasje, het spul smaakte niet best, zoveel gezondheid deed mijn maag krimpen en ploffen, wat een dappere mensen toch, die dit drinken.

De gratis beker in zijn secundaire verpakking. Ik staarde een half uurtje naar de vrouw van middelbare leeftijd en kreeg geen stijve piemelmans, dat gebeurt mij bijnimmer. Ook op het kartonnen doosje weer de verkeerde Weiquanmeiri, het is de sinasappel-variant.

De gratis beker uit zijn secundaire verpakking.

Een kloeke beker, fraai vormgegeven, mooie kleur, sterk steen. Ik zou echter niet snel wortelsap uit deze beker drinken, eerder een melk of een koffie, misschien stiekum een bier.

Een gegeven paard kijkt mens niet in de bek, maar nu, de beker was wel erg stoffig van binnen.

De gratis beker in het reservoir (losgekoppeld) van mijn Onondo bonenmixer samen met een ‘Grote Oogst’ theebloem. Chinese bloementhee ziet schoon en is buitengewoon best te drinken.

Volgende keer weer een mooi gratis ding uit de Chinese supermarkt.

Vandaag weer een mooi gratis ding uit de supermarkt in China: een transformer bij de Chinese Donald Duck. Eigenlijk speel ik een beetje vals, ik kocht de Donald Duck namenlijk niet bij de supermarkt maar bij een tijdschriftenkraampje een hondervijftig meter van een supermarkt. Wel, licht aan, hoop dat U, beste lezer, mij dit valsspelen vergeeft. Nu eerst wat karaktertjes, U en ik moeten beiden immers ook iets leren.

Beginnen bovenaan, de drie rode sterren van de plastieken verpakking. Eerst links: 看杂志, kan zazhi, ‘lees magazijn’. Midden: 中大奖, zhong dajiang, ‘win [een] grote prijs’. Rechts: 游乐园, you leyuan, ‘geniet van het pretpark’. Het blad kent namenlijk een prijsvraag, wie wint mag naar Disney World in Hong Kong.

Nu de grote oranje titel, en daar meteen een verrassing, Donald Duck heet geen ‘Donald Duck’ in China, maar ‘Mickey’, naar Mickey Mouse. Er staat: 米老鼠, Mi Laoshu, ‘Mi Muis’. ‘Mi’ betekent letterlijk ‘rijst’ maar is hier slechts gebruikt als klankvertaling.

Rechtboven de titel staat nog de titel van het hoofdverhaal: 暗影骑士, Anjing Qishe, ‘Shaduw Ridder’. Op de plaat een bange Donald voor zijn eigen schaduw, oh nee, waar zou hij nu weer terecht gekomen zijn?

D’achterkant van de verpakking, ik kom later nog op dit plaatje terug.

De Mickey uit zijn verpakking, de transformer uit zijn secundaire verpakking.

De gratis transformer op het plaatje op de voorkant lijkt niet op de gratis transformer die bij het blad zat, een onhandige fout van de Chinese Disney Corporation, zo schept men immers verwachtingen die men niet waar kan maken.

Voor mij is dat allemaal niet zo erg, hek, een transformer is een transformer, maar voor een kind van een jaar of negen een verschil tussen lach of traan, kinderen immers geloven alles geschreven of geplaat.

De kleine karakters in het zwart schrijven: 赠送礼物, ‘ge[ven]ef weg een gift’. De karakters in het oranje schrijven: 变形坦克, bianxing tanke, ‘transformerende tank.

Eerst een blik in het dragende ding, de Donald Duck. Ik blijf het blad zo noemen, ben niet erg gelukkig met de Chinese Mickey-naam, heb Mickey altijd een beetje homo gevonden met zijn vriendje Paardepoot.

Op de plaat de eerste twee bladzijden van het titelverhaal, ik vertel het kort na: de Duckstadters zijn niet gelukkig want een enorme berg neemt al het zonlicht weg. DD en zijn neefjes gaan met vakantie naar d’achterkant van die berg om wat zon te pakken, daar ontmoeten zij twee wetenschappers die geschrokken op de vlucht zijn voor iets, DD en zijn neefjes gaan op zoek naar voor wat, ze vallen in een grot en vinden een Inca-schat met veel goud, de Inca-goden doen uit wraak een overstroming waardoor de berg breekt en Duckstad weer zon heeft. DD is een held en de Inca-schatten gaan naar het Duckstad-museum. Grijperig.

Gek genoeg treedt DD niet aan als Schaduwridder, ook in de rest van de verhalen niet, weer een leugentje zeker, net als die verkeerde tank.

Fragment uit het titelverhaal.

Wauw, doe mij haar maar. Fragment uit een ingewikkeld verhaal over de Zware Jongens, met een gravin in een kasteel die eerst met de Zware Jongens samenspant voor een heist maar hen uiteindelijk gemeen in het ootje neemt. Ach vrouwen, al eender.

De Chinese Doland Duck kende heel weinig advertenties, veel minder dan de Donald Duck in Neerland. Een van de twee (!) advertenties was deze twee-paginaëer voor QQ生, QQsheng, ‘QQleven’, schoolmelk. De melk heet goed voor de gezonheid te zijn. Op de linkerpagina een kind met een rood shirt dat uit een pakje QQ生 melk drinkt.

Op zijn shirt staat ‘captain 18′, zijn vader, in een roze pullover gotbetert, en zijn moeder kijken tevree toe. Rechtsboven het Chinese pavillioen op de World Expo in Shanghai, rechts onder het midden Haibao, de mascotte van de expo. QQ生 mag dit doen, het merk is een sponsor van de expo. De rechterpagina beeldt voor wie QQ生 allemaal goed is; voor werkers, creatievelingen en artsen, voor iedereen dus eigenlijk, en dan geloof ik het nooit zo meer.

De Chinese Donald Duck heeft ook dwars geschreven verhalen, dat heeft de Neerlandse niet. Onhandig, lezer moet zijn blad een kwartslag draaien.

D’achterkant zoals beloofd. Linksonder het kado bij een abbonnement, het is een codeermachine. Het staat er in het Duits op: ‘Codieren’ en ‘Decodieren’, overgenomen misschien van een Duitse speelgoedboer die zijn Chinese leverancier niet meer kon betalen. De crisis toch.

De codeermachine is volgens Donald Duck 18 yuan waard, 1.50 euro. Een losse Donald Duck kost 12.80 yuan, zo’n kleine 1.1 euro. De codeermachine komt voor nop bij een halfjaar abbonnement, de deal van je leven.

Nu tijd voor het gratis ding!

De transformer in zijn primaire verpakking. De karakters boven schrijven weer 米老鼠, Mi Laoshu.

De transformer uit zijn primaire verpakking. Boven de verpakking. Beneden van links naar rechts: de vuurlijradar, het kanon en de transformer zelf.

Eenmaal opgetuigd zag het geheel vervaarlijk, oranje kleur toevallig goed getroffen gezien de hysterietijden rond het Neerlands voetbal elftal. Ja, ook in het Chinese kijken wij daar graag naar.

De transformer van achteren gezien. De voorste wieldoppen zijn oranje-plastiek, d’achterste zilver-ijzer. Dit lijkt misschien een slordigheid maar neen, dit verschil heeft te maken met het transformatieproces, daar gaan we:

Het uittrekken van de voorwielen.

Het naar benee draaien van de zijpantserschermen.

De transformer getransformeerd. Lijkt aardig net of de robot een enorme penis heeft, da’s echter niet zo, robotten hebben geen penis, het is gewoon het kanon dat zo denkelijk onbedoeld meetransformeert.

Heel mooi. Toch had ik een vaag gevoel van herkenning. Een zoektocht door mijn plaatarchief leerde mij recht, ik had een dergelijke robot al eerder gezien, als onderdeel van een kunstwerk van mijn goede vriend, bier!, Fangdihao, mij dunkt een der grote talenten uit de jonge Beijing art scene, yeah, op naar 798, beste man!

De plaat die ik vond. Het kunstwerk heet, vertaald, ‘Schiet ze nu!’, en beeldt vier kleine transformers van hetzelfde model als de gratis transformer op vier hoeken van een spiegel rond twee geile wijven die samen een ruimtegeweer vasthouden. Hoe artistiek.

Ik belde Fangdihao meteen met het nieuws: ik had een gelijkende transformer gevonden als in zijn kunstwerk maar dan een maat groter en in een andere kleur! Of ik zijn kunstwerk even mocht lenen voor een verhaal.

Fangdihao vertelde mij dat het werkje helaas verloren was gegaan in een dolle bui, de transformers had hij nog wel en die kwamen per koerier direct naar mij toe. Fangdihao, een vriend waar ik op kan bouwen. En indeed, ze kwamen meteen:

Een hunner in voorkant van de gratis transformer. Afgezien de maat en kleur zijn zij indentiek.

Het hele team, eerst in hoge kunst en nu in mijn nederig stulp. Ze moeten zich toch niet heel gelukkig voelen. Dan ook muisstil schoot ik mijn plaat. Respect.

Toch; een heel leger tot mijn beschikking. De beste Fangdihao, bier!, had zijn objecten opgedragen alles te doen wat ik hen vroeg, voor die avond alleen. En wat nu, kunnen transformers met al hun kracht beter dan iets slopen? Het daagde mij plots, dit was een kans. Gelukkig wist ik precies wat er kapot moest.

Mijn ex-ex gaf mij ooit een Yakult mobiele telefoonhanger, omdat ik iedere morgen een flesje Yakult dronk om het bier uit mijn darmen te kunnen schijten. Dat leek haar zo een leuk kado. Alsof ik iedere morgen met een hoop lol het bier uit mijn darmen schijt. Neen, ik heb geen enkele lol als ik iedere morgen het bier uit mijn darmen schijt. Mijn ex-ex had mijn wezen dus verkeerd begrepen.

De werking van een telefoonhanger: hang het flesje aan een mobiele telefoon, als iemand belt licht het flesje op, binnen zit namenlijk een lampje. Wel, na dit kado maakte ik het ras uit, dacht twee dagen na de geef. Drie jaar lag het ding op een plank, de hoogste tijd om het kapot te maken, herinneringen immers dienen nooit te lang te blijven, ze zitten in de weg.

Op mijn commando vielen alle vijf transformers aan, gretig en vol vuur, ik kreeg bijna het idee dat de kleine vier zich met de kunst verveeld hadden, ze vochten zo buitengewoon fanatiek. Kan me dat wel voorstellen, op die spiegel moesten ze eindeloos in een zelfde houding staan, in mijn thuis mochten ze tenminste, in mijn thuis mag alles. Dit natuurlijk niet ten nadele van Fangdihao, die gekke grootkunstenaar, hersen, hij heeft zijn eigen weg.

Na twee minuut was het gedaan met deYakult mobiele telefoonhanger, verpakking en hanger aan flarden getrokken. Gek genoeg transformeerden de kleine vier zich direct terug naar tank, een schrikreactie, Fangdihao was kennelijk geen makkelijke voor ze geweest, ach kunstenaars. Mijn eigen robot, die van gratis, bleef natuurlijk fier overeind.

Vandaag weer een mooi gratis ding uit de Chinese supermarkt. Het is een gratis puzzel bij vijf flesjes Lebaishi melkdrank. De puzzel is naar de populairste tekenfilmserie van het moment, heet Xi Yangyang yu Huitai Lang, 喜羊羊与灰太狼, in het Engels vertaald als Pleasent Goat and BigBig Wolf. De serie handelt over vijf schapen, ‘yang’, geen geiten, en twee wolven. De twee wolven zijn man en vrouw, de vrouw stuurt de man steeds op pad om de schapen te gaan vangen.

Lijk bij Midas Wolf en de Biggetjes mislukt dat altijd. De schapen hebben allen een verschillende leeftijd en karakter, het hoofdrolschaap heet Xiyangyang, als in de titel, een betere vertaling is Pleasant Little Sheep, vriendelijk klein schaapje. Filmjes kijken hier, wie last heeft van de zenuwen niet klikken.

D’achterkant van de verpakking.

De flesjes melkdrank uit hun plastieken verpakking, de puzzel is nu uit zijn secundaire maar nog niet uit zijn primaire verpakking.

Kijken wij eerst even naar het draagartikel. Het merk staat bovenaan in het rood, het schrijft 乐百氏, Lebaishi, ‘Vrolijke Honderd Personen’, personen dient uitgelegd als ‘iedereen’, het zijn dus  niet een bepaalde 100 personen maar any honderd personen. Daaronder in het geel schrijft 健康快车, Jiankang Kuaiche, ‘gezondheids expres’, expres als in exprestrein. Daaronder in het geel-oranje schrijft AD钙, AD gai, [vitamine] AD-calcium.

D’achterkant van het flesje met enige instructies en inhoudsgetallen. Weinig interessant, als het lekker is drinkt een mens het wel, als het niet lekker is niet, daar verandert de preciese samenstelling van de inhoud weinig aan. Het spul is gemaakt in de provincie Guangdong.

Het flesje melkdrank ontdaan van zijn dop maar nog niet van zijn dekfolie.

Het melkdrankflesje ontdaan van zijn dop en zijn afdekfolie. Wel, niet helemaal, ik kreeg het niet los, gebruikte uiteindelijk een schaar om het afdekfolie door te prikken. De zwarte karakters schrijven 含乳饮料, han ru yinlao, letterlijk ‘inclusief melk drank’, best te vertalen als ‘drank waar ook melk in zit’, het is namenlijk geen melk maar een drankje met melk, ik heb daar in de titel en de rest van dit verhaal zo ‘melkdrank’ van gemaakt, want dat bekt lekker.

De melkdrank in mijn proefglaasje. Het rook zeer zoet en smaakte ook zeer zoet, van de kalk proefde ik weinig, fabrikant claimt met AD钙 wel wat veel. Substantie was in orde, melk schonk goed.

De puzzel in zijn primaire verpakking.

De puzzel bleek een dubbelaar, eigenlijk kwamen bij de vijf flesjes Lebaishi melkdrank dus twee gratis dingen. Twee is beter dan een. De vijf flesjes deden mij 12 yuan, dat was vroeger 1.2 euro maar nu niet meer. Ik heb een brief gekregen van een lezer die mij schreef dat de euro de laatste maanden flink is weggezakt. Indeed, lezer hartelijk bedankt. 12 yuan is nu 1.41 euro.

De puzzel uit zijn primaire verpakking. Het plaatje rechts toont in totaal tien verschillende Xi Yangyang yu Huitai Lang-puzzels, een mens kan ze verzamelen. Maar Lebaishi boeft hier een beetje want het zijn eigenlijk vijf verschillende puzzels, immers twee op een. Het dier op het plaatje is een geherstijlde panda, het dient als logo van Jiankang Kuaiche. Op het flesje draagt de panda een ruimtepak, hier staat het dier op een surfplank.

De puzzel telt 18 stukjes, (6×3). De puzzel beeldt de vijf schapen in goed gemoed. Links de twee wolven, de manwolf loert vanachter een struik op de schapen, de vrouwwolf loert vanachter een boom op haar man. Het schaapje vooraan is Xi Yangyang.

De puzzel op de achterkant telt tevens 18 stukjes, ook 6×3. De puzzel beeldt een wat moedeloze manwolf die de schaapjes in een reuzenrad aan zijn neus voorbij ziet gaan.

Tijd om te puzzelen. Alleen puzzelen is echter niet leuk. Gelukkig staat ChinaBlog.nl goed bekend in de hoofdstedelijke entertainment-kringen en na paar belletjes wist ik een heel belangrijke gast te strikken…

Ja het is haar. Xi Yangyang in persoon in mijn neerderig stulpje. Zij ging met mij de Xi Yangyang yu Huitai Lang-puzzel oplossen. Hardstikke leuk natuurlijk, zo dacht haar manachement. Puzzeltje, Xi Yangyang, publiciteit in Europa, heelmaal goed. Maar Xi Yangyang bleek niet zo ‘vriendelijk’ als in de serie, ze dronk en rookte als een  dragonder en beschouwde het bezoek duidelijk als een moetje.

Wel, ik bedacht een leuke spelletje met de puzzel: we begonnen met een stukje en wie daar het aanpalende stukje bij vond kreeg een punt. Wie uiteindelijk de meeste punten had won. Ik dacht dat Xi Yangyang makkelijk zou winnen, zij kent immers het verhaal het beste, en dat was ook de bedoeling, leuk voor het verhaal en de publiciteit, een ster immers wint altijd.

Maar het liep anders. Drie minuten in het spel. Tycho: 3, Xi Yangyang: 0. Ze speelde belabberd en dronk veel te veel. Puzzelen en drank gaan niet samen, het is een precies spel dat grote concentratie vereist. Ik denk trouwens dat Xi Yangyang al gedronken had voor ze bij mij kwam, al op een partij of wat geweest met haar sterrenvriendjes.

Het ging van kwaad tot erger. Tycho: 14, Xi Yangyang: 0. Ze deed vreeslijk arrogant en blaatte op hoge toon om Tequilla, mijn eerlijk bier was haar te min. Ik had gelukkig een flesje staan, gekregen van mijn ex-vriendin en al drie jaren bewaard, emotie ja, Xi Yangyang dronk in tien minuten de halve fles leeg.

Haar spel deed het geen goed, eigenlijk was het toen uitzichtloos, ik moest 14 fouten maken met de laatste drie stukjes voor een gelijkspel, 15 voor haar winst. Dat ging me niet gebeuren hoor, promotie en zo gelaten, ik heb mijn trots, sterretje of niet. En wat een sterretje ook, in een neukende tekenfilm.

Toen trok Xi Yangyang plots een pistool onder haar vachtje vandaag en plaatste het dreigend met de kolf op de speeltafel. Ze wilde mij intimideren, dwingen te verliezen zodat zij met de eer kon strijken en stoer kon praten op haar volgende partijen! Moest ze net mij hebben, dat schaapshoer, ik heb een huis vol guns en laat mij niet krijgen door een ster met een proppenschieter!

Ik tok mijn eigen pistool! Dat had ze niet verwacht, ze schrok en deinsde terug, mijn hand was vast en zeker, Xi Yangyang had geen kans, ze probeerde naar haar pistool te grijpen, paniek in haar ogen, ha!, die had ik mooi te pakken!

Pats!, recht op d’r arrogante harses, direct dood, kwam geen blaat uit, ze viel achterover tegen de muur en dat was het dan weer voor dat leventje.

Puzzel afgemaakt. Eindstand: Tycho: 17. Xi Yangyang: 0.

Het pistool dat Xi Yanyang naar d’andere wereld stuurde. Het is een ‘Tiger Gun’, ontworpen voor de tijgerjacht. Ik belde Xi Yangyang’s manachement en lei de situatie uit, ze konden er wel om lachen, ze gaan op zoek naar een nieuw schaap. Xi Yangyang speelt nog twee maanden, hadden ze al opgenomen. En een geheimpje: het manachement vertelde me dat deze ‘Xi Yangyang’ eigenlijk al de vijfde was, niemand had het ooit door. Schapen ook, wie houdt hen uit mekaar?

Deze lepel kreeg ik gratis bij een pak Haoshi Curry Mix. Volgens een text achter op de lepel was zij gemaakt van ’stainless steel’. Daar geloofde ik toen nix van want het hele pak curry mix met lepel koste maar 12 yuan (1.2 euro). Om mijn gelijk te bewijzen zette ik de lepel in een glas water en wachtte tot de roest zou komen.

Het was die dag 13 november 2009. Op 26 november bleek de lepel nog niet geroest. Op 19 december ook niet. Op 15 februari, toen 2010, nog steeds niet. Ik leek ongelijk te krijgen en zette chagerijnig de lepel in haar glas in een kast. Vandaag, 3 juni, is zij voor het eerst weer buiten.

Het glas vat 0.5 liter, ik goot het drie kwart vol. In vier maand is al het water verdwenen, was het niet al eerder want eerlijk was ik de hele lepel glad vergeten. Druk druk druk…

De lepel is zwaar aangetast door de kalk maar, grmbl!, geen spoortje roest te zien.

Ook de achterkant is schoon.

Een kijkje, in het diepe van het glas. Kalk.

Toch niet verloren. Een wedstrijd is pas afgelopen bij het laatste fluitsigaal. En op die fluit, blaas ik alleen. De lepel dus is terug in het glas met een verse drie kwart 0.5 liter. Roesten zal zij…