Ha de hotpot in mijn straat. Daar kom ik tot keren per week, in mijn zeven jaren denktochal zo’n kleine duizend keer vette noord-Chinese hotpot naarbin geslobberd. Goed voer. Dit jaar had het restaurant extra zijn best gedaan voor de kerstdahagen. In de enorme hal stond een kleine kerstboom met pakjes en een wit hekje rond. Leuk hekje, niet?

Tadaaa!!! Links en rechts van de plastieken kerstboom echte vetplanten. Maar het stuk van het verzet is natuur-element de enorme muureclame op de muur recht boven de kersboom, het kreng meet meer dan 20 meters hoog en wel zeven breed. Kijken wij even wat beter naar de tekst:

In het Chinees staat het wel goed.

Dichtbij-opje van de boom. Nou moe, kerstgedachte m’n kont.

Nu komt dat kijken. Vandaag aan de wandel in mijn buurt. Daar kwam ik plots een set van vijf nieuwe geel-rode plaatjes tegen. Ze staan in een doorgaand steegje en dienen geen enkel zichtbaar doel. Ik vroeg het aan een paar langslopende lokalen maar zij wisten het ook niet.

Nog het wit van het straatboren. De plaatjes leken overnacht zijn neergepaald. Ik rij iedee avond door de steeg op weg naar huis van dagbaan. De plaatjes staan keurig recht op een rijtje langs de stoep. Links en rechts geen andere stegen, alleen achterdeuren van wat restaurants.

De plaatjes dienen denkelijk ook niet om parkeren te voorkomen want ze beslaan maar een paar meters weg, zie ook eerste plaat, even verderop staat gewoon een kar. Ongeveer boof de paaltjes hangt weer wel een niet-parkeren bord. Maar waarom dan zou men juist daar niet mogen parkeren en verder oofral wel? Toch kwam ik door deze plaat, geplaat van de zuidkant, dichtbij de oplossing want daar ontdekte ik pas de geel-zwarte plakkaten rond de betonpalen. De plakkaten, waarschuwen de burger voor iets…

En indeed, de blik naar boven naar boven! Daar hing lekker ouderwetsch-Pekinees een enorme stroomverdeler open ende bloot tussen twee der betonpalen. De verdeler hangt daar al jaren op zijn plek. Mogelijk is er recentelijk een oen met bijvoorbeeld een heel hooggestapeld vrachtwagentje tegenaan geknald. Zal een beste knal hebben gegeven! Hoe precies dus weet ik niet, maar denkelijk daarom de nieuwe geel-rode paaltjes in Mijn Straat.

Beste Lezers ni hao. Vast een vrolijk kerstfeest van ChinaBlog.nl. Vele jaren vrede en geluk, val niet in de WC en eet af en toe een appel. Daarmee kom ik naadloos op de eerste plaat waar een groenteboer appels en peren in feestelijke kerstmanverpakkingen verkoopt. Het is koud in Beijing dies dees, de groenteman draagt dus een lekkere ware muts.

Ook vrolijke kerstmannen in mijn gebouw, hier op de deur naar de fietsparkeerplaats.

Plastieken kerstboom in de voorhal van mijn gebouw, rechts de postvakjes. Leuk wit hekje, niet?

Vrolijke kerstmannen op de buitendeur. Nu!, fijn een stukje wandelen.

Vrolijke kesrtmannen op de deur van een speelgoedwinkel.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een restaurant.

Nog een groenteboer die appels en peren in feestelijke kerstmanverpakkingen verkocht. Dingetje uit de handel zeker.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een winkel, men verkoopt daar siervissen en zo.

Vrolijke kerstman op de ruit van een kapperszaakje.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een restaurant. Plaat staat een beet scheef want ik moest wegspringen voor een automobiel.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een kapperszaakje en daar was juist een kapper bezig een klant te knippen. Wat een toeval.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een makelaarskantoortje. Twee aanbiedingen voor huur, beide in mijn buurt: 7000 yuannen de maand voor 62 emtwee en 8500 yuannen de maand voor 8o emtwee. Aan de prijs, maar da’s natuurlijk nog voor onderhandelen.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een winkel-van-sinkel. Men verkoopt daar cigaretten, frisdranken, bier en kleine versnaperingen.

Vrolijke kerstmannen op de deur van een kantoor, vrouw is kerstman. Beste Lezer, ik hoor net van mijn vriending dat ik vlees moet komen snijden, in de keuken ook nog eens. Het is alweer 1810 hieroo, tijd om te frete! Later meer kerstgekheid.

Dat nu was nog eens boffen. Had ik net een dagje vrij, ging ik een wandelingetje maken, stond er een reusachtige brandweerwagen in mijn straat! Maar wat deed hij daar?, geen vuur te zien, en ook geen spuitgasten voor dat metter.

Vlakbij stond een groepje Chinamannen, arbeiders, bewakers en een agent der politie. Ze keken almaal naar boof.

Daar, daar keken zij naar. Een keurige wolkenkrabber onder een helblauwe hemel, geen rook te zien hoor idioten!, nu een betere blik:

De mannen met helmen zijn de arbeiders. Ze werken in de wolkenkrabber aan een verbouwing. Zou daar soms iets mis zijn gegane? De arbeiders komen meest uit barre provincies zoals Anhui en Hunan en hebben minder harses dan een mier. Toch zijn het wel aardige lui, ze kijken met stomme verbazing naar alles in de grote stad wijl zij hun rare strocigaretjes roken en spugen en stinken en oofral maar zo’n beetje op schijten. Ze praten oek heel raar, geen Beijingnees kan hun koeterwaals begrijpen.

Links een arbeider met zijn helm op zijn pet want dat is extra veilig. Rechts met de muts een bewaakChinees. BewaakChinezen bewaken banken, kantoren, wooncomplexen, wel, eigenlijk bewaken zij alles. BewaakChinezen komen ook uit de buitengebieden maar meest van wat dichterbij, voorbeeld uit Hebei of Shaanxi. Ze zijn iets minder achterlijk dan de arbeiders hoewel het niet veel scheelt.

Een vrouwlijke arbeider. Ja, nu moe’k toch eerlijk zijn. Ik schrijf het maar snel op!: de vrouwlijke arbeiders zijn nog honderd keer achterlijker dan de manlijke, dat soort is de hele dag op zoek naar hun voeten, of hun oren, en ontus schijten waar ze kunnen. En wartaal uitslaan!, zelfs de manlijke arbeiders snappen d’r geen kont van, zelfs niet als ze uit dezelfde provincie komen, of uit hetzelfde chotvercheten dorp op een berg of onderaan een berg of op een lege vlakte of middenin een meer of op een klif waar het steeds dreigt af te donderen.

Hoe ook dat!, er gebeurde nix daar bij die brandweerwagen dus ik ging m’n wandelingetje doen. Goed voor m’n reuma!

Een uur later kwam ik terug, had ook wasmiddel gekocht, en toen bleker meer actie in de tent. Daar stonden me twee brandweermannen, een tweede brandweerwagen en teeg het gebouw lag een kek-geel springkussen. Nu, was ik net op tijd voor de lol?

Actie actie, brandweerman spring actief over hekwerk. Hekje is neergezet om de plantjes in het plantsoen te beschermen teeg Chinezen die over plantsoenen lopen. Daar hoeft de brandweer zich natuurlijk nix van aan te trekken, nood breekt wet. Kijken wij even wat beter naar dat springkussen:

Yeah!, val je net op die boom. Op het dak stonden een aantal mannen te draaien en te doen, maar erg urgent leekt allemaal niet.

Politie stond ook wat te lummelen, cigaretjes te roken, beetje te zwaaien naar het verkeer. Aardige lui hoor, die agenten, altijd goed voor een lolletje. Ken ze wel, hun kantoor zit een straat verder, buurtagenten van het Goede Soort.

Brandweerman met zijn pak alweer uit. Ik wist hem te vangen en vroeg om opheldering, daar haddik als burger recht op! Brandweerman zei dat de arbeiders in het gebouw bezig waren met het vervangen van gasbuizen, da’s een risico, dan komt de brandweer altijd staan, voor de zeekheid. Ik was behoorlijk teleurgesteld, nix geen brand verdrie, stond me daar al vijf minuten te kleumen in de kouw, te wachten op de ellende van anderen.

Ik was niet de enige kijker, zo’n tien anderen keken ook. De mannen in hun lange groene legerjassen zijn riesaikelaars. Zij hangen de hele dag op straat met hun driewielfietsen en wachten op mensen die hen riesaikelbare zaken komen verkopen, bijvoorbeeld lege flessen, blikjes, oud papier, hout, of complete computers. Ze kopen alles op en verkopen het elders voor iets meer weer door, zo maken zij een leven. In de winter hebben ze het een bietje koud maar in de lange lange zomer liggen ze altijd heerlijk in het zonnetje achterop hun fietskar te slapen. Moe’je ze wakker maken, met je tree’tje lege blikjes Yanjing-bier!

Beste Lezers,

door mijn overloos ijlen staat de server van Chinablog.nl heelmaal vol, zelfs zo vol dat ik voorzichtig moet zijn met bijschrijven, een woordje teveel en het ding loopt over. Werk saam met hostingcompagnij aan overgang naar een nieuwe server waar de site weer jaren verder gek moet kunnen. Gaat bij mekaar een kleine week duren. Tot die tijd niet veel nieuws hieroo.

Kwisje: wie weet wat het machien op de plaat is krijgt deze plaat in suupgrootformaat thuisgemeelt!

U heeft tot volgende week vlijdag, verder geen legels.

Groeten,

Tycho

Een nieuwe winkel in mijn straat. De winkel heet Lara, naar Zara, in hetzelfde lettertype. De winkel verkoopt vrij tuttige vrouwenkledij vanaf 100 yuannen. Ook op de kledij staat het Lara-merk. Binkort eens met mijn vriending naartoe, kijken of we tjiep wat leuke schoenen kunnen scoren. Echte Lara’s, man, fashion!

Chaos voor de supermarkt bij mij om hoek. Een lokale China Unicom telefoonwinkel deed straatmarketing en gaf gratis mobiele telefoons weg. Residenten moesten allerlei dingen raden over een Chinese iPhone-kloon. Hoe duur de telefoon was, hoeveel geheugen, hoeveel gratis apps, enzovoort. Wie alle juiste antwoorden wist kreeg een telefoon.

De marketing werd gedaan door een hyperactive jongeman die het publiek goed mee kreeg. Het volk juichte, schreeuwde en stampte met de voeten. Naast de jongeman een weinig vrolijk meisje dat de dozen met gratis telefoons vast hield en verder nix deed.

Even later stond daar plots een ander meisje dat iets vrolijker keek. De jongeman praatte aan een stuk door, hij vertelde over de telefoon en abbonementen van China Unicom. Tegelijk stelde hij de vragen aan het volk en luisterde naar de antwoorden. Een knap staaltje concentratie.

Zij die een antwoord dachten te weten staken hun handen op en schreeuwden. Zie de haast gemene grijns op het gezicht van de jongeman.

Vrouw met baby.

Man met baby.

Drie schone deernen.

Toen werd het echt een bende want een etenskar moest dwars door het publiek.

Het pleintje voor de supermarkt staat ’s avonds vol met etenskarren. Ze komen rond 1800 en zijn rond 2400 weer vertrokken. Residenten kunnen voor een paar yuannen een maaltijd kopen. De kar op de plaat verkoopt een soort pannenkoeken met ei gevuld met groenten. Een koek kost 3 yuannen. Op de achtergrond de McDonalds, 24 uur open en 24 uur bezorging aan huis.

IK stond daar toen een half uur en nog steeds han niemand een telefoon gewonnen. De jongeman ging maar door met praten en vragen stellen. Het was laas tijd om te vertrekken.

Twee lekkere meisjes gesnapt om de hoek van mijn straat. Kleine ondernemers hebben daar een minimarkt gebouwd waar zij allerlei waar uit kofferbakken van automobielen en van fietskarren verkopen. De sexy wezentjes keken een jurk maar kochten nix. Toch even gevraagd aan de kleine ondernemer; een jurk deed een tjiepietjiepie 45 yuannen, een trui slechts 25.

De man die al weken lang mijn straat terroriseert. Elkennacht haalt hij de prullenbakken leeg en leit de rommel open en bloot op de stoep. De veegmeneer en veegmevrouw zijn elkenmorgen 20 minutos bezig alles op te ruimen. Wel!, ik heb nu een begin gemaakt met de opsporing, ik kreeg de onverlaat gisterenavond om 23:46 lokale Beijing-tijd eindelijk op de plaat.

De man kwam aanwankelen al ware hij dronken met twee plastiek zakken in zijn handen. Hij bukte bij de prullenbakken, zette zijn tassen neer en groef met zijn handen in het binnenste van de bakken. Hij haalde alles uit de bak, lei het op straat maar nam helemaal nix mee!

Na zijn ding gedaan pakte hij zijn tassen weer op en ging heen. Duidelijk een ernstig gestoorde persoonlijkheid die beter snel zijn nieuwe thuis vindt in een politiecel. Dit soort schorem zorgt voor een onfijne sfeer in de neeborhoed.

Bij weglopen wankelde hij weer, zijn onvaste tred is zelfs op deze bar slechte plaat te zien, zie hoe dicht zijn benen bij mekaar bewegen. Het is denkelijk geen bedelaar, die lopen ’s nachts ook wel eens de bakken af op zoek naar flesjes die zij kunnen verkopen maar laten de rotzooi meest verder in de bak.

De man nam zoals getiept nix mee en was boofdien keurig gekleed en droeg een bril. Het waarom blijft voorloop een raadsel. Hopenlijk krijg ik hem binkort nog eens scherper op plaat zodat ik met zijn sigalement naar het bureau van politie kan gaan, het bureau zit precies een blok van hier vandaan.

In mijn straat in Beijing halen onverlaten elkenacht de prullenbakken leeg en smijten alle rotzooi op de verder schone straat. Zie hier voor de eerste observatie, vandaag een grondiger. De platen zijn geplaat uit mijn raam tus 07:15 en 07:35 op de vroege morgen. Op de eerste plaat de ondertus bekende situatie, wat een smerigheid!

Uitzommen voor een overzicht. De prullenbak staat aan de rand van de stoep. Het zijn feitelijk twee bakken, een voor recyclebaar en een voor niet. Geen Chinees let daar echter op en vuilnisophalers keilen alles in een kar. Zie links de top van een glazen kubus, een zijstap.

De kubus staat op de kop van de parkeerplaats voor mijn supersonisch luxe appartementengebouw. De kubus is gemaakt van dik doorzichtige plastieken delen. Een waar kunstwerk. Binnen de kubus een lichtinstallatie die in de jaren her van ’s avonds zes tot elf aanstond, teeg echter niet meer. Rechts van de kubus een fontein gemaakt van simpel steen. De fontijn heeft een diameter van twee en vier spuitkoppen in het water, er zit geen spuitknop op de top van de fontein. De fontein gaat maar heel soms eventjes aan, op feestdagen is’t meestal raak.

Terug naar de prullenbakken. Een vuilnisophaler komt aan op zijn driewielfiets met bak achterop en bekijkt de situatie. Normáliter haalt een vrouwlijke vuilnisophaler met een petje rond deze tijd het vuil, deze meneer zag ik nog niet eerder.

De vuilnisophaler veegt met zijn ouderwetsche maar oh zo degelijke takkenbezem het vuilnis bij mekaar.

De vuinisophaler laat het vuilnis vervolgens liggen en gaat klein vuilnis jagen met zijn grijper.

Versterking. De vaste vuilnisvrouw komt aan op haar driewielfiets met bak achterop.

De vuilnisman maakt dat ‘ie terug komt en saam maken zij kort werk met de rotzooi.

De kar van de vuilnisman raakt snel vol. De vuilnisvrouw is er klaar mee en stap weer op haar fiets. De wezentjes met gele petjes die door het beeld lopen zijn lagere scholieren, die dragen een uniformpje met een geel petje.

De vuilnisvrouw op haar fiets in de warme morgenzon.

De vulnisman veegt keurig netjes de laatste vuiltjes op zijn blik, de vuilnisvrouw fietst gevaarlijk om de bus heen teeg de richting van het verkeer.

Jon done, ook de vuilnisman stapt weer op zijn fiets. De hele operatie duurde een kleine twintig minuten.

De prullenbak is klaar voor de dag en vreest de nacht, wanneer zij zeer wel waarschijnlijk weer overhoop wordt gehaald. Beste Lezers, ik hou dit zaakje scherp in de gaten en kom bij U terug bij nieuwe ontwikkelingen!