De Onafgebouwde Weg en de Pretparken in Chongqing, China, Deel 6

Gepubliceerd op dinsdag 24 augustus 2010 door Tycho

chongqing-de-weg-6-1

Ze zaten er nog steeds hoor, met z’n twee, romantisch hoei, in hun railwagen onder de onafgebouwde weg en ik was tegen die tijd toch al een half uur in die speeltuin. Welkom Beste Lezer bij het zesde en Allerlaatste Deel van dit verhaal, d’eerdere delen hier.

chongqing-de-weg-6-2

Ik kon hun gelief niet meer zien en richtte mijn camera d’andere kant op, daar deze twee kopieën van oude Chinese tempelpotten.

chongqing-de-weg-6-3

De piraat uit een andere hoek bekeken, zie, het liep nu geen storm.

chongqing-de-weg-6-3a

Motorpiloot, valt.

chongqing-de-weg-6-4

Ding draait rondjes rap door de lucht, geile gillende meisjes, die dag nou net niet, opppasser hield het voor gezien, maar zijn stoel staat nog.

chongqing-de-weg-6-5

Het bedieningshuisje voor het apparaat op de plaat boven, geen mens, nix te bedienen. Mijn handen jeukten maar schoonheid gestorven laat men beter dood.

chongqing-de-weg-6-6

Altijd leuk, de botautobaan. Vroeger reed ik graag de botsauto, botste best.

chongqing-de-weg-6-7

Triest langs de kant, de wagens verdienden beter, ik wilde best in een hunner een rondje rijden, maar er was niemand, behalve ik natuurlijk, met mijn camera.

chongqing-de-weg-6-8

Twee rode, het logo beeldt een mannetje met een grote roeptoeter. Blijf schreeuwen indeed, niemand echter, hoort.

chongqing-de-weg-6-9

Verlaten kraam, gezien de spykers vermoedelijk iets met schieten en ballonnen, dat soort zagen wij saam al eerder in Deel 1 en Deel 2.

chongqing-de-weg-6-91

Nummer 10 en nummer 9, een unieke kans, zij gaven mij d’eerste aanwijzing voor het merk. Dat wil ik altijd weten, een obsessie het is, het geeft mij rust, zo’n merknaam, dan weet ik hoe zij heten, ik vertel hen ook  altijd mijn naam, niet echt hardop natuurlijk, maar door het blik kort aan te raken.

chongqing-de-weg-6-92

Een gouden paard…

chongqing-de-weg-6-93

… heb je baas; Golden Horse Brand.

chongqing-de-weg-6-94

Nummer 7 reed in geen eeuwen, toch een machtige wagen, juist omdat het vroeger veel gebruik zo duidelijk te zien is, Nummer 7 is in rust, rust rustig, rust daar rustig weg.

chongqing-de-weg-6-95

De piraat, U zag hem eerder in Deel 5, van achteren bekeken.

chongqing-de-weg-6-96

Ik ging toen op zoek naar een wc, hik, en vond deze overtocht. Van hier werd het gelukkige koppeltje van d’eerste plaat gelanceerd. Ik rook hun goedkope parfum, snoof hun goedkope liefde, voelde hun spoedig voorbij. Een man neemt een meisje, zelfs een toevallig neukertje, toch niet mee naar deze speeltuin? Wel eerlijk, eigenlijk zou ik ook. Het beste maar!, jullie twee.

chongqing-de-weg-6-97

Op d’achtergrond de onafgebouwde weg.

chongqing-de-weg-6-98

Tijd toen, om op te rotten. Mijn vader zei altijd: “het afscheid van een goed boek is als het afscheid van een goede vriend.” Indeed, wijsman. Het afscheid van een verhaal echter is nog erger, als een afscheid van een vriend, zijn ouders en de kinderen tegelijk. Nu, dag allemaal, dag alle delen, ik schrijf binkort wel weer iets nieuws.

chongqing-de-weg-6-99

Richting taxi kwam ik nog deze mooie bus tegen.

Reageer op dit bericht