De Qiantang rivier bij Wenyang in de provincie Zhejiang is ernstig vervuild door de aanwezigheid, of afwezigheid eigenlijk, van honderden dode varkens. De vele vrij achterlijke dorpen langs de rivier zijn voor hun dorst en wassen (eens per maan) aangewezen op het water.

Door zware regenval de afgelopen weken waren autoriteiten gedwongen de sluizen van een stuwmeer verder stroomopwaarts verder open te zetten. Met meer water kwam ook de rommel waaronder vele vele dode varkens.

Rond het stuwmeer wonen honderden keuterboertjes die het water uit het meer gebruiken om hun varkens te dorsten. Raakt een beestje ziek of anderszins niet goed dan smijten de boertjes het dier dus gewoon in het meer.

Wat een boeven toch, die boeren, het is ook overal ter wereld hetzelfde liedje met dat soort.

…krijgt ‘ie dit voor z’n platneus:

Een groep sportieve Chinamannen, vrinden van mekaar, sportfietste over lange lege wegen in de buurt van Shenyang in de provincie Liaoning toen plots een colonne pantserwagens overstak. Liaoning ligt in de Dongbei, het zwaarst vervuilde gebied van China waar niet veel meer is dan tranen en wanhoopskreten in het eeuwig duister.

De pantserwagens waren op oefening. De eenheden in het gebied zijn bestemd voor verdediging tegen een Russische aanval. Men hoeft zich echter niet ongerust te maken, Rusland wil die rommel daar helemaal niet meer hebben. De pantserwagens kunnen zo naar Tibet om de Indianen uit de bergen de knallen.

Toch houdt de regering de troepen in het barre gewest paraat, maar waarom? Ook om de plaatslijke bevolking hoeft het niet, dat volk is na duizend jaar ellendigheid zo afgestompt dat het voor geen goud uit z’n grot zal komen voor een opstand.

Liaoning grenst aan Noord Korea, daar is het trouwens niet veel beter, maar landen zijn goede vrienden. De Chinese pers noemt dat ‘vrienden in ieder weer’. Daar duidt men op de regen of de vorst die de hechte banden niet verstoren dorst.

De pantserwagens rijden hier naar de poort van een groot winkelcentrum in aanbouw. Die projectontwikkelaar komt nog van een koude kermis thuis, Dongbeiren kopen louter drank en af en toe een heel klein zakje rijst dat men met bier tot een papje mengt, da’s het eten daar.

De pantserwagens kunnen met hun kanonnen het centrum net zo goed vast met de grond gelijk maken, het gebied staat reeds vol met millioenen verlaten karkassen en zo eindigt dit project hoe dan ook ook.

De verkeerspolitie is ook in Beijing een plaag. Wel lang niet zo streng als in Neerland, in China kan verassend veel, toch kunnen de dienders de automobilist het leven hoorlijk zuur maken. De maximale boete voor fout parkeren is hier bijvoorbeeld 200 yuan, 20 euro.

Om die onnozele bonnenschrijvers te slim af te wezen leeft er een nieuw idee in Beijing: een politiepet op de hoedenplank, zo krijgt dat ouderwetsche begrip een nieuw leven en doel! Ik had het al een pare kere gezien maar eindelijk goed op de plaat onderweg op Chang’an Avenue midden door Beijing in deze Dongfeng-Peugeot 307.

Idee is dat oom agent bij het zien van de verkeerd geparkeerde auto denkt “Hee!, da’s er een van ons!”, en dan geen bon uitschrijft. Een politiepet is hier overal te koop tussen de 20 en 200 yuan, hangt af van kwaliteit, dus dat kan een beste investering zijn. Of het werkt weet ik niet zeker. Heeft U, Beste Lezer, toevallig in Nederland wel eens iets dergerlijx geprobeerd? Laat het me weten in de commentaren als.

Tijdens mijn bezoek aan de pinguins in het Yuyuantan Park in Beijing vnd ik nog de hele oorlogsvloot voor anker. In de koude winter met het ijs op de sloten rust de vloot, in de hete zomer vaart zij uit in het eeuwige gevecht tegen de vrolijke toerist. Op de achtergrond de Beijing Television Tower die al mijn vorige meisjes van binnen en van buiten kennen. Zo romantisch.

De vloot bestaat uit snelle aanvalssloepen op de voorgrond, op de achtergrond landingsschepen en heelmaal achteraan de gevechtskruisers. Het is geen geringe macht die hier ligt, een vlugge tel leerde meer dan honderd schepen.

De schepen zijn elektriek en vallen de vijand zonder dat hij maar een ronkje hoort, trapmotoren zijn uit de tijd, ze maken te veel lawaai. Beijing is een stad zonder lente of herfst, de winter duurt vijf maanden en zo de zomer. Die laatste twee zijn voor die hele korte tussentijd. De vloot dus vaart maar vijf maanden in het jaar, maar dan ook iedere dag van acht in de morgen tot tien de avond.

Wel laat de vloot zo nog maar even rusten, het is al weer 18 maart, de arme schepen hebben nog anderhalve maand.

Kort her was ik met wat vrinden in een urban hip restaurant in Beijing waar men schildpad op het menu had staan. In China niet alledaags en het aardige was dat klant een padje uit het aquarium kon kiezen. Men verkocht twee soorten, eerst deze Ecosystem-friendly Turtle Soup. Men gooit de levende, kwak kwak!, schildpad in kruidig water en laat het dier daar een uurtje liggen. Dan is er soep die klant krijgt opgedient met de schildpad bij. De schildpad eet men via de buik. Kost 298 yuan, onchfeer 30 euro.

Het aquarium, keurig blauw verlicht, de dieren voelen zich net in zee.

Een Ecosystem-friendly Turtle

Nog een Ecosystem-friendly Turtle met iets meer lef in zijn leden.

Naast had men nog Crocodile Turtle Soup. De korkodil-schildpad is een veel zeldzamer dier maar kost toch ook maar 298 yuan, als de Ecosystem-friendly Turtle. Toch vertrouwde ik dat zaakje niet heelmaal want klant kreeg alleen de soep met wat stukken vlees en niet de hele schildpad opgediend. Ik rook kans op bedriegerij! Als ik potjandokie schildpad bestel wil ik dat beest op mijn bord.

Restaurant had er ook maar ene in het aquarium, dat doet toch denken niet? Ik wilde het dier dolgraag opeten maar mijn vrinden, dat stel homo’s, hielden het bij de normale hapjes. Ik ga nog wel eens op mijn eentje terug.

Dit zondag bezocht ik een goede vriendin in het schone district Tongzhou. In vroeger was dat een aparte stad, nu is het een verre verre buitenwijk waar de dingentjes net een biet anders gaan. Zo hangen daar in de wooncomplexen hypermoderne condoom automaten. In het Anglais staat: ’self-help providing machine of free contraceptives’.

Solly voor de belabbelde plaatkwaliteit, een een of ander meisje had de plaatschiet op 0.3 gezet waar ik immer met 1.0 schiet. Terzijde! In centrale gedeelten van de stad hangen geen condoon automaten want die kan een ziel overal 24/7 gewoon bij de kruidenier halen. In de buitengebieden genne de winkels wel dicht om 11 uur en benne dus geen condooms meer te krijgen.

Deze automaat heeft echter een vangst: hij werkt niet op contant maar alleen op een pasje. Buurtbewoners kunnen zo’n pasje halen bij de wijkcommissie voor een bepaald bedrag per maand, zeg 100 yuan. Da’s een boel condooms indeed maar gerust nu, de pas is bijvoorbeeld ook voor waterflesmachines waar buurtburger zijn waterfles kan vullen. Met de pas, mits opgeladen, kan hij verder de lokale parken in.

“Nu al op?” “Maar wijf, je drinkt zovele water in het park de laatste tijd!” Het systeem is niet perfect maar welk is wel?

De Chinese premier Wen Jiabao, zo’n aardige vent het had mijn buurman kunnen zijn, blijkt een hele schone assistente te hebben die mee gaat op al zijn kleine reisjes naar de buitenlanden. Ze heet Zhang Lu, 29, en is deputy director van het vertaalburo van het ministerie van buitenlandse zaken. Op de bovenste plaat samen met Wenbeng in London.

Zhang Lu vertaalt tijdens persconferenties en houdt belangrijke papieren vast. Daarnaast zorgt ze dat het favoriete merk water van de premier altijd klaar staat en controleert ze de microfoons. Belangrijke mensen praten door meerdere microfoons.

Zhang Lu tijdens een vergadering, Wen knijpt zich in de kleine gele handjes met zo’n meisje, hij denkt vast aan de nabespreking strax saam op zijn hotelkamer. Heelmaal rechts minister van buitenlandse zaken Yang Jiechi. Hij knijpt zich ook in zijn kleine gele handjes maar uit nijd, als Wen er is mag hij niet met met Zhang spelen.

Maar als de minister alleen op pad gaat en Wen haar niet nodig heeft… zie hem eens grijnzen, die oude boef!

Zhang Lu achter president Hu Jintao tijdens diens gesprek met de echtgenote van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Bill Clinton. Hu gaat voor Wen in de pikorde maar Zhang kan het voor de premier bewaren want Hu moet er niet zo aan.

Wen tijdens Davos, in opperbeste moed, Zhang is ook.

Wen met Gordon. Zhang lijkt te dromen in het winterlicht van buiten.

Een ontspannen momentje, Zhang in een traditioneel Chinees gewaadje dat in sommige kringen nog steeds voor sexy gaat. Lekker huidkleurig.

De nabespreking liep iets uit. Mannen hebben daar geen moeite mee.

Nog eens London, wat een vrouw.

Door het in mekaar storten van een loopbrug in Guiyang in de provincie Guizhou zijn zeven zielen dood gegaan en 19 gewond geraakt. De loopbrug verbond twee torens in aanbouw van het nieuwe Guiyang International Exhibition Center. Alle doden waren arbeiders aan het werk.

Links een reddingsweker, midden een speurhondje, rechts een politiemeneer die wat platen plaat. Bouwplekken in China zijn buitengewoon onveilig, beter mijden als de pest, door de enorme tijdsdruk is voor veiligheid geen plaats.

Van de 19 gewonden keren nog zeven in levensgevaar. Een 20-tal arbeiders mist, men vreest voor hun welzijn. Autoriteiten proberen met man en macht, en dus die hond, teken van de vermisten te ontdekken. Bijkomende complicatie is dat niemand, zelfs niet de bouwbaas, wist hoeveel arbeiders er op welk moment waar aan het werk waren.

In Enshi in de provincie Hubei geboorde een vreemde. De Chinese pers noemt het meisje ‘de zakbaby’ omdat zij zo klein is, 35 centimeter van teen tot kruin en een gewicht van 670 gram.

De zakbaby kwam op 24 januari ter wereld uit een 24-jarige vrouw. De Chinese pers schrijft dat het koppie kleiner is dan een ganzen ei. De vitale functies van het wezentje werken, het ligt nu in het Hubei Institute for Nationalities Hospital. ‘Nationalities’ duidt op het leefgebied van een minderheid en indeed is dit kindje geen Han-Chineesje, ook geen marsmannetje hoor, maar een afstammelinge van de Miao-minderheid. Dat soort woont in dorpjes, nederzettingen eigenlijk, hoog in de bergen en danst nog rond het vuur.

Deze minderheid, en hun minderheidsvriendjes van zo’n 50 andere stammen, sterft langzaam uit door de oprukkende beschaving en vervuiling. Dit kind, hoe weinig het daar ook aan kan doen, is daar een teken van. Artsen verwachten dat ze het wel haalt maar vermoedelijk met enige kwaaltjes voor het leven.

Het Chinese Jaar van de Tijger is morgen precies een maand oud maar ik heb bog een hele kraal vol met de beestjes. Vandaag een gele grote electrieke plastieken tijger, het kreng meet 20 centimeter lang, 7 breed en 18 hoog van grond tot het linkeroortje. De tijger staat op wielen, daar over later meer.

Rechts boven de achterwielen een ontworpen samenvoeg van vier karakters, het zijn: 招财进宝, zhao cai jin bao, ‘welkom rijkdom’. Chinezen kopen dit soort beelden omdat zij daar geluk bij denken. Eerlijk; dit is natuurlijk een stuk speelgoed voor de kleinen. Deed me 35 yuan, 3.5 euro, in een supermarkt in mijn buurt.

De goudkleurige tijger staat op een soort golf van munten. Voor aan de golf een doorzichtige bol met daar in een ronde wit-rode schijf met opnieuw de vier karakters.Het zilverkleurig uitstulpsel op de zijkant van de golf is een beeldje van een heel klein bijtijgertje.

De doorzichtige bol stelt de wereld voor waar de tijger over heerst. Dat is niets overdreven, dit jaar is tenslotte van hem. Volgend jaar is hij het echter weer kwijt aan het konijn, dat moet voor een tijger toch geen fijn voorweten wezen.

De tijger beschikt over een stop-’n-go systeem, rechts. De aandrijving zit op de twee wielen links en rechts aan de circel. Normáliter rijdt de tijger rechtuit. Botst de tijger ergens tegenaan dan draait de ronde schijf automatisch een andere richting uit waardoor de wieltjes grip houden en de tijger zijn weg kan vervolgen. De wieltjes achter zijn niet aangedreven. Bovenaan de rode knop voor het inschakelen van het systeem.

Voor de plaat plaatste ik de tijger op mijn Budweiser-asbak, anders ging hij er vandoor en was het niet te doen. Naast aandrijving veroorzaakt inschakelen nog veel meer. De doorzichtige bol gaat draaien, de wit-rode schijf daar binnen draait zelf ook, binnen de bol branden blauw-groen-gele lampen. De kleine zilveren bij-tijger op de zijkant van de tijger gaat draaien en onder de tijger knippert een lamp rood en groen. Tijgergromgeluiden, luid, maken het feest compleet.

Binnenkort weer een Tijgerjaar-Tijger uit China.