Boertjes in China gebruiken de fraaiste vehikels voor hun werk. De wagentjes komen uit piepkleine fabriekjes die meest maar zo’n honderd stux per jaar in mekaar schroeven, een kar als deze kost een  honderdvijftig euro, af te halen bij de fabriekant.

De laatste jaren ziet wel een consolidatieslag, grotere fabrikanten opereren nu op provinciaal en een enkele op landelijk niveau. Die wagentjes zijn veel beter maar missen het karakter van knutselwerk uit de schuur.

De motor zit voor het stuur, de wagen is voorwiel aangedreven. De motor is dwarsgeplaatst om de neus zo kort mogelijk te houden voor makkelijk manouvreren door kleine dorpjes met zeer slechte wegen, te veel gewicht vóór de vooras zou de aangedreven wielen te makkelijk doen vastlopen.

De dwarsplaatsing heeft echter ook een nadeel; de aandrijving moet via een omvormer. De kracht van de motor gaat via de aandrijfband rechts naast het stuur horizontaal naar beneden en wordt onder de carosserie omgezet in een verticale kracht die vervolgens via een omvormer beide voorwielen aandrijft.

Dit complexe systeem zorgt dat dergelijke boerenvoertuigen nogal eens met pech naast de kant staan. Wel, een boertje kan niet alles hebben, men loopt tenminste niet vast.

Kloeke achterwielen, dit wagentje ziet vermoedelijk ook gebruik op het land zelf en niet alleen op het erf en in het dorp. Weer een fraai stukje Chinese techniek.

Boeren uit Qinghuandao in de provincie Hubei hebben pompoenen van 200 kilo weten te kweken. Pompoenen van groot gewicht zijn op zichzelf geen zeldzaamheid maar het zijn immer eenlingen. De kwekers uit Qinghuandao echter hebben een hele kas vol met veel meer op de weg. De pompoen heeft daarom een nieuwe sub-soortnaam gekregen: Koningspompoen.

De diameter van een Koningspompoen ligt tussen de 45 en 55 centimeter, hoogte tussen de 20 en de 25. Dit is het eerste jaar van de Koningspompoen, de pompoen zit nog vast aan zijn moederplant. Volgens het kweekplan laat de navelstreng binnen een week los, en dan kan het monster naar de markt.

Over de prijs nog veel onzekerheid, gezien de kilowaarde zou die rond de 150 yuan (15 euro) per pompoen moeten liggen. De vraag is echter wie een dergelijk grote pompoen wil kopen. Het modale gezin Wang niet, zij krijgen met z’n drie zo’n pompoen nooit achter de kiezen voor de rot komt, het ding pas immers in geen enkele ijskast of vrieskist. Restaurants lijken de enige klantenkring maar zelfs die kunnen de Koningspompoen alleen aan grotere groepen klanten verkopen, geen klant wil een halve. Groot indeed, is niet altijd goed.

Bijzondere platen van een authentieke verkensslachterij in China, zo zijn er nog millioenen door het hele land. Klein, lokaal en gerend door een opgerekte familie. Op de bovenste plaat een varkensslachter met een vers geslacht varken.

Na de slacht gaan de varkens in bad. Het water kookt, zo weken de varkensslechters het vlees van de botten.

Trekken en duwen met het beest.

Wachten op hun beurt.

Voedselveiligheid is sinds een paar jaar een heet onderwerp in China, her interesseerde het niemand. Veel jonge Chinezen maken zich tegenwoordig druk om hun eigen gezondheid, zeker na wat akkefietjes met besmet varkensvlees en hormonen in de kip. De centrale overheid probeert regels te stellen voor de kweek en slacht van dieren maar in de provincies gaat men zo zijn eigen gang.

Ook de dierenbeschermerij is in opkomst in China, dat soort dingen komen immer met de groei van de welvaart in een land. Dierenbeschermen indeed, is een luxe. Het is nog niet zo van de zotte als in Neerland waar een strontvlieg een snelweg kan tegenhouden maar de dierenvrienden roeren zich steeds vaker, zo ijveren zij bijvoorbeeld voor een betere behandeling van dieren in dierentuinen.

Een vers stukje vlees.

Rijstboertjes in het dorp Baihe in de provincie Sichuan kampen met een slakkenplaag. De behuisde diertjes vreten alle nieuwe aanplant op en zijn moeilijk te bestrijden. Enige manier om van de slakken af te komen is hen een voor een op te pakken, in een bak gooien en daarna het vuur in. Dorpsbewoners vangen duizenden slakken per dag maar steeds weer komen nieuwe bij.

Volgens het dorpsbestuur begon de plaag nadat een aantal slakken ontsnapte uit een vijver van een viskwekerij, sindsdien hebben de beesten zich razensnel voortgeplant. Op de plaat slakken-eieren op een paal, in kek roze. De boertjes kunnen niet met chemische middelen werken, die zouden de rijst beschadigen.

Slakkeneieren op een rijstplanstronk. Het lokale bestuur heeft de overheid in de provinciale hoofdstad Chengdu gevraagd eens naar het slakkenprobleem te kijken. De overheid beloofde twee maanden geleden een team biologen te sturen, die zijn echter tot vandaag nog niet aangekomen.

De Chinese premier Wen Jiabao bezocht de boeren in het dorpje Poliwang, nabij de stad Changge in de provincie Henan. Wen inspecteerde de graanoogst. Wen vroeg boeren en lokale autoriteiten haast te maken met het oogsten. Wen zei dat een goede zomeroogst en stabiele landbouw-produktie kruciaal zijn voor het controleren van verwachtingen over inflatie en het realiseren van China’s macro-economische doelstellingen. De boeren begrepen. Op de eerste plaat de premier op een Dongfanghong-LX950 trekker.

Noot Wen’s sportschoenen. Die draagt hij immer bij bezoeken. Hij wil daarmee tonen dynamisch en beneden op aarde te wezen, van ’schouders er onder’ en ’samen lossen wij dat wel even op’.

Wen vroeg boeren en lokale autoriteiten het manachement van de de velden te verbeteren, inspanningen tegen plantziekten te verhogen, en te zorgen voor adekwaate bevoorrading van kunstmest, pestisieden en zaden.

Over dat laatste zullen de boertjes hun bolletjes wel hebben gekrapt, dat spul hebben zij immers nodig, zij produceren het niet. Denkelijk was Wen even in de war, normáliter weet hij precies wat er speelt onder het gewone volk.

Tijdens zijn inspecties bezoekt Wen ook immer een gewoon gezin en dan is de premier op zijn best, vooral met kleine kinderen in de buurt. Wen is leuk met kinderen. Zie sportschoenen.

Wen in hemdsmouwen, ook dit hoort bij zijn imago van een man die zelf ook wel zo zou gaan boeren als hij toevallig och toch geen premier was geworden. Wen inspecteert organisch geteelde groenten, een soort koolraap zo te zien. Organisch dit en dat is nu ook heet in China, in Beijing komen steeds meer speciale winkels voor dat spul en supermercado’s hebben sinds kort organische eilanden.

Wen ging ook naar Zhengzhou, kapitaal van de provincie. Daar bezocht hij onder andere het ‘Zhengzhou Agricultural Products Logistics and Distribution Center’, een markt.

De Qiantang rivier bij Wenyang in de provincie Zhejiang is ernstig vervuild door de aanwezigheid, of afwezigheid eigenlijk, van honderden dode varkens. De vele vrij achterlijke dorpen langs de rivier zijn voor hun dorst en wassen (eens per maan) aangewezen op het water.

Door zware regenval de afgelopen weken waren autoriteiten gedwongen de sluizen van een stuwmeer verder stroomopwaarts verder open te zetten. Met meer water kwam ook de rommel waaronder vele vele dode varkens.

Rond het stuwmeer wonen honderden keuterboertjes die het water uit het meer gebruiken om hun varkens te dorsten. Raakt een beestje ziek of anderszins niet goed dan smijten de boertjes het dier dus gewoon in het meer.

Wat een boeven toch, die boeren, het is ook overal ter wereld hetzelfde liedje met dat soort.

In het Fangshang District in Beijing vonden betrokken burgers een kind aan een ketting aan een paal en schoten een paar platen voor het internet. Het kind bleek een kleine van een illegaal immigrantarbeiderspaar dat flessen en andere bruikbaarheden uit vuilnis verzamelde. Kinderen van illegalen hebben geen recht op onderwijs, de ouders hadden geen huis en dus moest de kleine mee naar het werk.

Druk druk druk, dan liever geen kind voor de voeten. Wie denkt het wel niet, die dit allemaal betaald? De ouders wilden hun baby ook weer niet kwijt, een jongetje, ketenden het aan de paal en gingen op pad om hun ding te doen. Nu kunnen dat soort grappen misschien in boerenlandse provincies zoals Anhui en Jilin maar niet in het superbeschaafde Beijing. De betrokken burgers riepen een politieagant, die nog niets gezien had, en saam wachtte men op de wederkeer van paps en mams.

Daar mams, zo moeder zo zoon, paps rook onraad en bleef weg. De politie nam het stel mee naar het bureau voor enige vragen. Als er niets heel erg illegaals blijkt staan ze vermoedelijk nu al weer buiten. Het is de politie wel gelegen niets illegaals te vinden want gedonder met illegalen geeft bergen papierwerk met de thuisprovincie en bovendien een bijna onuitwasbare stank in het kantoor.

De praktijk is dat wijkagenten de illegalen met een geblindeerd busje naar een andere wijk brengen en daar weer op straat schoppen. Ik heb dat wel eens zien gebeuren, busje, deurtje open, paar boertjes naar buiten die in het zonnetje kijken en denken: “waar benne we nou weer?”

Een 64-jarige vrouw uit het boerendorp Enshi in de provincie Hubei bleek na zestien uur in een doodskist nog springlevend. Familieleden hadden de vrouw, van wie alleen de achternaam ‘Hou’ bekend is gemaakt, dood aangetroffen in haar hutje. Een dorpsdokter verklaarde mevrouw Hou overleden en de familie kistte haar. Tijdens de traditionele dodewake in de woning kregen de rouwenden de schrik van hun leven toen er plots gebonk klonk uit de kist.

Het was Hou die verward maar zeer in leven was. De familie bestelde een echte dokter uit een buurtig stadje die de vrouw gezond verklaarde. Volgens de geneesheer had de zwaar demente vrouw Hou vermoedelijk een toeval gehad. Op de plaat, met haar beste broek nog aan, doet Hou zich goed aan een welverdiende maaltijd in het land der levenden.

De familie van vrouw Hou, natuurlijk heel erg opgelucht, heeft laten weten de dorpsdokter aan te zullen klagen.

Boer Li Qingli (links) uit het dorpje Ruanxiang in de provincie Anhui heeft een paddestoel van 20 kilo gekweekt. Boer Li heeft een nieuwe paddestoel-kweekmethode ontwikkeld, de kleine kneepjes verklapte hij niet, wel dat de paddestoelen tijdens hun groei veel verder dan normáliter van mekaar staan.

Gemiddeld wegen de paddestoelen van Boer Li (rechts, links zijn vrouw) zo’n 10 kilo. De paddestoel van 20 is voor Boer Li een nieuw record, de vorige houder woog 14.8. Het innovatieve boertje hoopt met zijn geheime techniek ooit een paddestoel van 50 kilo te kweken.

Op een landbouwtentoonstelling in Linyi in de provincie Shandong liet een boer een watermeloen van 118.5 jin, 斤, zien. Een jin is als een pond een halve kilo. Het is de grootste watermeloen van het jaar en de boer won daarmee een prijs van 1000 yuan, ongeveer 100 euro.

Tot de volgende watermeloenoogst volgend jaar mag de watermeloen de titel “koning watermeloen” dragen. 118.5 is trouwens niet het absulote record, dat staat met 211.8 jin nog altijd op een watermeloen uit het jaar 1998.