Een restaurant in Chongqing maakte de grootste hotpot van China met een diameter van 8.88. Rond de pot kunnen 33 hotpotters eten. De pot is gevormd naar het yingyang-teken en duidt op harmonie. Die komt ook tot uiting in de smaak; de witte helft is niet-spicy, de rode helft is zeer spicy.

En als die lui in Chongqing spicy zeggen, zo weedik uit ervaring, boedelen zij ook echt spicy, heel erg spicy. In de hotpot koken de Chinzen allerlei groenten, vlees en vis. De hotpot-smaken en gewoonten verschillen per provincie en zelfs per stad. In Beijing is de hotpot neutraal van smaak en niet spicy at all. Hoe verder zuidelijk hoe feller de smaak. In Shanghai en omgeving, die gekkies daar, houdt het volk weer van een zoetige hotpot.

Een lotuswortel van 2.18 meter lang en 13 kilogrammen zwaar is officieel uitgeroepen tot ‘Koning van de Lotuswortels’. Het gevaarte werd opgegraven in het dorpje Pengdian in de provincie Henan. Bij veiling bracht de reuzenwortel 888 yuannen op. De Chinese keuken bruikt de lotuswortel bij vele vlees en groentegerechten, vooral in het midden van het land.

Chinamensen eten gaarne een gepofte maïskolf. Bij het avondeten, of, gewoon als tusdoortje. Gefofte maïskolfverkopers poffen de maïskolven meest een voor ander in een klein oventje waardoor bij maïskolfverkoperskramen soms lange rijen staan, zeek in de winter als het volk op zoek gaat naar vittamintjes. Een ondernemende maïskolfverkoper in Beijing bedacht iets op de wachttijden met dit geweldig machien dat acht maïskolven tegelijkertijd kan poffen.

Machien bestaat uit een grote metalen doos op een fietskar. De kolven gaan in speciale ronde laden die precies zo lang zijn als een kolf. De wamte komt van smeulende kooltjes in bakken onder en ook boven de acht laden, daardoor is de metalen doos overal even warm en worden de kolven mooi aan alle kanten tegelijk gepoft. Het apparaat trok veel bekijx en daardoor klanten, een gepoft kolfje deed een yuannetjes, vier voor drie.

Het is weer krabbenseizoen in China, oofheerlijke rivierkrabben leien bij alle restaurants en ook in de supermercado’s zijn de diertjes in de aanbieding. Hier in mijn lokale buurtsuup voor 98 yuannen de halve kilo en da’s voor een aanbieding aan de prijs. De vishandelaar had een leuke display gemaakt met een blauwe doos met een dood krabje op iedere hoek.

De beestjes in de doos leven nog, ze gaan levend mee naar huis en levend in het kokend water. Als de krabben in het water donderen gaan ze gillen als gekken, da’s best even wennen de eerste keer, een gillende krab klinkt als een roestig hengelmolentje maar dan veel harder. Wel, binkort ga ik met vrinden ook weer lekker aan de krab, maar wij kopen ze op een grote vismarkt buiten de stad, da’’s veel goedkoper daaroo, rond de 70 yuannen de halfkiel.

Een buitgewoon fraai getekend visrestaurant langs de doorgaande weg van Nandaihe naar Beidaihe. De hele gevel heeft de vorm van een vis, denkelijk een haai, compleet met snuit, vin en staart. Erg origineel bedacht en prima uitgevoerd. De grote rode karakters rechts schrijven 海鲜, haixian, seafood. Onder het bord de trap naar het restaurant. Laas had ik die dag geen tijd om bin te kijken daar wij ras elders moesten wezen.

Bij een grote voedselvergfiftiging in Yichun in de provincie Jiangxi zijn 35 Chinamensen ernstig ziek geworden. Allen bleken te hebben gegeten in hetzelfde hotel. De Chinese autoriteiten hebben het hotel gesloten. De zieken zijn opgenomen in lokale ziekenhuizen (plaat) en zijn buiten leefgevaar.

Een zeer cheil gekleed bbq-vrouwtje uit Jilin in de provincie Jilin. Het vrouwtje draagt een laag uitgesneden jurk en niet veel van een beehaa. Een bijzonderheid, normáliter zijn bbq-vrouwtjes oud en lelijk.

De traditioneel noord-Chinese bbq bestaat uit korte stokjes met daarop kleine stukjes vlees, vis of groente. Schapenvlees is al eeuwen het meest populair en werklijk overal te krijgen. Een stokje kost tussen de halve en twee yuannen. De bbq’s staan op iedere straathoek soms met een paar stoeltjes bij voor de eters. Hier in Beijing staan alleen al in mijn straat niet ver van het centrum drie kraampjes, maar nooit met zo’n lekker vrouwtje bij.

Chinamensen en hun honden, nog immer niet de beste combo. In de grote steden is het teeg wel beter, daar krijgen de viervoeters alle liefde. In de plattelandsgebieden, vooral noord en noordoost, staan de zaakjes er minder best voor de hond. Op de platen twee vrouwen die een puppie levend roosteren boven een traditioneel Chinees houtskoolkacheltje.

In de noordelijke gebieden, wij schrijven de provincies Lioning, Jilin, Heilongjiang en Inner Mongolia, zijn dergelijke tafreeltjes heel gewoon. Niet meer in de drukke winkelstraten maar wel in de ‘wijken’ waar de gewone mensen wonen. Een hondje is een delicatesse, duurder de kilo dan kip, vakensvlees en rundvlees. Op de achtergrond een klein winkeltje.

Zie rechts, zelfs de kinderen vinden het heel gewoon.

Een kok rust even uit in een shi tang, een cantine. De kok had het warm in de keuken en knipte twee halve ovalen uit zijn uniform. Cantines zijn immer goed voor een flink bord eten met een kommetje rijst voor een paar yuannen de maaltijd. Eter is dan zeek voor een paar uur vol. De beste cantines bieden verschillend voer uit verschillende provincies zodat geen dag dezelfde hoeft te zijn.

Douane in Shenzhen in de provincie Guangdong onderschepte een lading van meer dan 30 zakken vol zeldzame reuzenkreeften. De dieren kwamen in drie bestelbussen de grens met Hongkong over en waren vermoedelijk op weg naar dure restaurants in Guangzhou, hoofdstad van Guangdong. De invoer van de kreeften is verboden. De herkomst van de lading is nog niet duidelijk. Douane en politie hebben een onderzoek ingesteld, de chauffeurs van de bestelbusjes zijn aangehouden.