Hoewel de Chinese economie langzaam wat aantrekt zit de huizenmarkt nog steeds in het slop, prijzen in Beijing bijvoorbeeld gingen over de laatste drie maand vijf percent omlaag. Toch bouwen projectontwikkelaars nog steeds veel nieuwe mega-complexen bij en die zijn steeds moeilijker te verkopen. Op een huizenbeurs in het hitsige Shenzhen grepen verkopers daarom naar een paardenmiddel: sex. Op de stand van een ontwikkelaar klommen lieftallige meisjes in een paal om potentiële kopers te bekoren.

De huizenprijzen zijn de afgelopen tien jaar explosief gestegen, in sommige stden met meer dan 100%. Dit leidde tot een enorme constructieboom die eigenlijk pas het laatste jaar heel langzaam tot stilstand komt. De overheid probeert met wetgeving de huizenprijzen omlaag te krijgen, gewoon volk dat zich geen huis meer kon veroorloven gaf de centrale regering daarvan de schuld en die is zeer beducht voor amok onder de normaal zwijgzame gewonen. De maatregelen van de overheid werpen nu hun vruchten af. Kopers echter hopen op nog lagere prijzen en wachten af.

Voor als de vrouw de broek aan heeft; ook een lekkere vent in de paal.

De roodhete Chinese huizenmarkt zit ietwat in het slop de laatste tijd. Veel mogelijke kopers stellen hun koop uit tot zekerder tijden. Projectontwikkelaars halen daarom alles uit de kast om hun versgebouwde huizen toch verkocht te krijgen.

Een hunner uit Fuzhou in de provincie Fujian bestelde een twintig sexy makelaarsvrouwen in bikini die rond een maquette van het appartementencomplex paradeeerden. Aantrekkelijk voor de manlijke koper maar in China is de vrouw meest baas van de beurs en diester denkelijk wat minder blij mee.

De maquette op de platen is van gemiddeld formaat, ik heb nog wel veel grotere gezien. Dergelijke maquettes zijn uitgerust met een dag en een nachtstand, zodat de koper ook kan zien hoe de gebouwen ’s nachts kijken. Hete grote maquettes kennen zelfs rijdens verkeer, piepkleine auto’tjes die rondjes rijden over de wegen.

Een zeer bijzonder huisje op een huis in een verre buitenwijk van Datong in de provincie Shanxi. Het huisje staat bovenop een smalle uitbouw op het huis daar benee. Het huisje is toegankelijk via een ladder langs de muur. Huizenprijzen stijgen de pan uit in China, het volk zo verzint de raarste streken om toch in een ‘eigen’ huis te kunnen wonen.

Shanxi is de belangrijxte kolenwinprovincie van China en daardoor ook een van de zwaarst vervuilde. Een grotendeels desolaat gebied waar de zon door de kolendampen slechts een enkele dag per jaar te zien is.

Het lijkt een buis maar het is een huis. Het thuis van een arme Chinaman in de schone stad Haikou op de subtropische eilandprovincie Hainan. De buis meet twee meter lang, de wc zit aan de rechterkant. De buis ligt onder een viaduct van een drukke doorgangsweg en tegen een muur van een bouwplaats.

De buishuiseigenaar heeft zijn best gedaan er iets eigens van de maken met een olijk houten deurtje. Wel, nu nog een bel.

Een blik op de rug van de bewoner en het interieur van zijn woonstee. Veel stelt het allemaal niet voor. Met houten planken heeft hij zo goed als kwaad een recht vloertje gebouwd, slapen in een bolle buis is niet goed voor de moede rug. In het buishuis verder een dun matras en enige kledij.

Ruzie tussen een bewoner en een projectontwikkelaar in Mianyang in de provincie Sichuan. Alle gebouwen op de plaat moeten teeg de grond om plaats te maken voor nieuwbouw. Alle appartementen zijn door bewoners verlaten behalve eén; het appartement linksboven in het meest linkergebouw op de plaat. Bewoonster, een alleenstaande oudere vrouw, weigert te vertrekken omdat zij de geboden compensatie te laag vindt.

Na twee maanden ruzie, onderhandelen en zachte aandrang nam de projectontwikkelaar een harde maatregel, slopers sloopten het trappenhuis uit het gebouw. De vrouw kan er niet meer uit en niemand kan er meer in. Gas, water en elektra waren al afgesloten. Familie en vrienden brachten de vrouw voedsel en kolen voor haar kachel. Dat kan niet meer.

De projectontwikkelaar hoopt dat de vrouw de strijd nu snel opgeeft en heeft een ladderwagen klaar staan voor evacuatie. Eigenwijze oudjes blijven echter eigenwijze oudjes, de vrouw heeft laten weten nu al helemaal niet meer te vertrekken. De strijd zet zich voort…

De gebouwen moeten plat omdat zij tijdens de aardbeving in 2008 in Sichuan te zwaar beschadigd zouden zijn. Volgens de projectontwikkelaar zijn de gebouwen aangemerkt als ‘gevaarlijk’. Mij dunkt dit zaakje stinkt, het is 2011, alle gevaarlijke gebouwen zijn al lang gesloopt. Denkelijk een onder-een-hoedje-met-een-zakje-geld-onder-tafel van de ontwikkelaar en een stel ambtenaren.

Paswasikweereens de bergen in, naar Huairou, ha die schone lucht! Onderweg terug reden wij langs een woonwijk in aanbouw, een heel fraaie met Europees gestijlde huizenenarij. De wijk heet Spring Legend en beeldt een Alpendorp. De hoofdstraat was al klaar, de beneeverdiepingen zijn voor winkeliers, de panden boven voor elkerlijk te koop.

De prijs was te doen met een 16.000 yuan per emtwee, in Beijing centraal is 30.000 normaal. Buiten de hoofdstraat komen grote villa’s maar daar werd nog aan gewerkt, de opzet van de wijk was vergelijkbaar met een eerder bezocht Amsterdam, daar waren de villa’s al af. Tijd voor een verkenning van Spring Legend, op de eerste plaat de kerketoren met een terrasje voor.

Vlakbij de kerketoren een mooie rode brievenbus, Neerland staat wel vaker model bij nieuwbouwprojecten te stede.

De straat was vol groen, met bomen en bakken, precies lijk dat bijvoorbeeld in Zwitseland zou wezen. Als Chinezen over Europa dromen beginnen zij immer over het groen, de natuur, de bossen en de blommen. Wel, teek’m to de roergebied.

De teelfooncellen naar Brits model, The Empire, met echte teelfoons binnen, te gebruiken met een IC-card (ic-卡) die teeg bijna nergens meer te krijgen zijn omdat al die Chinezen mobiel zijn gegaan met hun poenerigheid. De huizen hadden Europese balkonnetjes met plantenbakjes, alle planten waren plastieken, echte planten is nog een brug te ver, komt wel.

Bij de groene luifels en kek terrasje, was niemand, niet open, neergezet voor de sier, de hele straat nog zonder winkeliers, sommige huizen waren al wel bewoond. Rechts een driewielbrommer van de waterman, hij brengt flessen water rond, hoe heerlijk dorps, zoals vroeger de melk op de mat.

De straat was ruim opgezet met brede voetpaden, de huizen waren elk net weer iets anders met nisjes hier en balkonnetjes daar, een heerlijk Europees rommeltje indeed.

Het dorpsplein.

Aan d’andere kant van het plein dit mooie beeld uitgevoerd in smaakvol bladgoud, bankjes staan vast klaar voor d’ouden vandagen die daar fijn een potje schaak kunnen spelen en hun wandelstokken zo tegen d’achterkant van de bank kunnen zetten en hun leipe petjes kunnen ophouden en dunne cigaartjes kunnen roken; lekker met mekaar kunnen wezen.

Een straatbeeld met ook kleine Europese dakkapellen voor wat licht in de zolderkamer.

Een typisch Europese aanplakpaal mer reclame’s voor bier, ha bier!, en broodjes gezond.

Zelfs de klinkers deden Europees, op d’achtergrond de bergen, die eindeloze bergen, recht noord van Beijing, daar ook de Grote Muur.

Twee vette Mercedes Benzen bij de outdoorshop die nog dicht was. De Benzen bleken bij navraag van het maak’laarskantoor om ptotiëntele bewoners rond te rijden door de wijk, de wagens zijn elektriek en hebben een top speed van 30 kilometers per uur.

Het was toen weer tijd om te gaan, hekje, we hadden nog meer te doen! Bij de oprit naar de hoogweg nog deze windmolen, een personeel veegde juist de boel aan kant, heel goed, Europese straten zijn proper.

Goedkope huizen, huur en koop, zijn zeer schaars in China. In de grote steden is de nood het hoogst, millioenen mens wonen op vaak een kluitje in smerige en onveilige dormitories. In Chengdu in de provincie Sichuan kunnen armelui nu een containerhuis huren voor slechts 6 yuan per dag.

De container meet 16 vierkante meter, groot genoeg voor een bed en een tafel. WC en douche zijn gemeenschappelijk maar bewoners mogen wel een elektriek kooktoestel aansluiten. De containers zijn een succes, honderden zijn al verhuurd en duizenden woningzoekenden hebben zich ingeschreven op de wachtlijst.

Bewoners kunnen ook kopen, een enkel containerhuis kost 10.000 yuan. Het concept is door heel China populair, Shanghai, Shenzhen, Zhengzhou en Changsha gingen Chengdu al voor.

Bewoners van een nieuwbouwwijk in het Fengtai District in Beijing kampeerden een koude nacht voor het kantoor van de projectontwikkelaar. De wijk heeft slechts 700 parkeerplaatsen voor 2000 huishoudens. De projectontwikkelaar besloot de schaarse parkeerplaatsen te verdelen volgens het principe ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’. Honderden bewoners weerstonden de barre temperaturen, afgelopen nacht daalde het kwik tot minus zeven.

De morgenstond bracht weinig beterschap. Zodra de projectontwikkelaar de deuren open deed onstonden vechtpartijen en opstootjes tussen de wachtenden. De politie moest er aan te pas komen om de gemoederen tot bedaren te brengen. Uiteindelijk werden alle 700 parkeerplaatsen verdeeld, wie geen geluk had moet zijn auto op straat parkeren en de boetes voor lief nemen.

De huizenprijzen blijven stijgen in China. Creatieve residenten uit Xiangtan in de provincie Hunan bouwden een huis onder een brug en spaarden zich zo het dak vast uit. De woning is toegankelijk via de rivieroever aan de rechts op de plaat. De woning staat op palen en is illegaal, bij hoogwater blijft boofdien niet veel van het woongenot over. De politie echter lijkt een oogje dicht te knijpen, de woning staat reeds anderhalve maan.

Een gebouw in aanbouw in Huizhou in de provincie Guangdong viel bijna om, het bleef na veel gekraak staan in een hoek van 70 graden. Volgens buurtbewoners begon de ellende toen tijdens bouwwerkzaamheden een waterleiding knapte.

De eigenaar van het gebouw, en tevens bouwmeester, stuurde zijn arbeiders de kelder in om de leiding uit te graven en om te leggen. De fundamenten van het gebouw waren echter nog niet volledig gestort terwijl de rest was afgebouwd. Arbeiders op zoek naar de waterleiding raakten de fundamenten die er wel al waren en de boel verzakte.

Het gebeurde op de Tongfu Beilu. Alle arbeiders konden zich op tijd uit de voeten maken. Het gebouw lijkt echter verloren, door de scheve hoek zijn bovendien in vele betonplaten grote scheuren ontstaan. Omwonenden hebben de politie gevraagd zo snel mogelijk order tot afbraak te geven maar de dienst woningbouwtoezicht van de gemeente Huizhou wil eerst een onderzoek instellen naar de oorzaak van het verzakken, en dat kan volgens deze dienst alleen als het gebouw nog staat.

De politie heeft wel wat linten gespannen om het volk buiten gevaar te houden, maar kinderen zijn kinderen en niemand kan meer door de straat. De bouwmeester-eigenaar is aangehouden en zit voorlopig vast.