Ha de hotpot in mijn straat. Daar kom ik tot keren per week, in mijn zeven jaren denktochal zo’n kleine duizend keer vette noord-Chinese hotpot naarbin geslobberd. Goed voer. Dit jaar had het restaurant extra zijn best gedaan voor de kerstdahagen. In de enorme hal stond een kleine kerstboom met pakjes en een wit hekje rond. Leuk hekje, niet?

Tadaaa!!! Links en rechts van de plastieken kerstboom echte vetplanten. Maar het stuk van het verzet is natuur-element de enorme muureclame op de muur recht boven de kersboom, het kreng meet meer dan 20 meters hoog en wel zeven breed. Kijken wij even wat beter naar de tekst:

In het Chinees staat het wel goed.

Dichtbij-opje van de boom. Nou moe, kerstgedachte m’n kont.

De meisjes maken in traditionele Koreaanse jurken reclaam voor een Koreaans restaurant in een winkelcentrum in een winkelstraat in Tianjin waar ik pas heel even voor werk moest wezen. De meisjes moeten aandacht trekken en wie geeft krijgt ras een menu in zijn handen gedrukt.

De meisjes gingen ongaarne op de plaat. Het linkermeisje is ‘m naar verder links gesmeerd, het middenmeisje houdt een stapel menu’s voor haar hoofdje en het rechtermeisje kijkt boos naar ik de plaatgraaf. Alleen de man kan het allemaal geen reet schelen.

Paswasik met mijn fiets onderweg van hier naar daar. Het was rond het uur 1700 en langs de straat stond het voltallig personeel van een restaurant touwtje te springen. Het plaatje is niet heel ongewoon, heel veel restaurants en ook winkels laten hun werknemers voor de drukke uren even buiten. De baas houdt een peppraatje en de werknemers doen oefeningen. Meest strek en rek-werk, een touw zag ik niet eerder. Personeel nam de zaak serieus, er werd flink gesprongen en hard gelachen als de springer door het touw werd geraakt.

Twee koks roken een cigaretje.

Niet iedereen deed mee. Deze bedienmeisjes sloten zich af van het touwtjespringen en zaten een beetje koel te doen in een hoekje.

Het touw. De in het zwart geklede wezentjes zijn bedien-opzichters, verantwoordelijk voor een x-aantal tafels. Het laagste soort zijn de bedienmeisjes in de witte overhemdjes op de plaat hierboven, die mogen alleen schalen van de keuken naar een tafel brengen, de zwarten zetten het voer vervolgens op de tafel neer.

De manager is een keurige rode jurk. De kok lijkt een oogje op haar te hebben, dien oude snoeppert…

Meisje geraakt door het touw, gaf jiemand anders de schuld, slechte verliezer.

Hilariteit.

Wel, toen was het tijd de plaat te poetsen. Het restarant overigens is een uitstekende Sichuanees met geweldige keihete vis in rode pepers.

Een buitgewoon fraai getekend visrestaurant langs de doorgaande weg van Nandaihe naar Beidaihe. De hele gevel heeft de vorm van een vis, denkelijk een haai, compleet met snuit, vin en staart. Erg origineel bedacht en prima uitgevoerd. De grote rode karakters rechts schrijven 海鲜, haixian, seafood. Onder het bord de trap naar het restaurant. Laas had ik die dag geen tijd om bin te kijken daar wij ras elders moesten wezen.

Een reusachtige zeebaars in een restaurant in Shaoxing in de provincie Zhejiang. De vis meet 2.2 meters, weegt 265 kilo en heeft ogen zo groot als pingpongballen. De vis werd gevangen voor de kust van de buurprovincie Fujian. De zeebaars werd na een dag in de etalge in stukken gesneden voor op tafel, een gerecht zeebaars kost hangende gewicht minimaal 100 yuannen.

Geplaat in een opschaal restaurant in Beijing. Lekkere eendenkopjes op smaak gebracht met soja-saus voor een zeer schappelijke twee yuannen het stuk. Eter eet eerst alle ingewanden op inclusief de hersentjes, de echt stoere eter vermaalt daarna het hele schedeltje met snavel tussen zijn tanden. De eendenhersentjes heten goed voor de denkkracht te wezen. Denk dat toch eens; eendenhersens goed voor de hersens van een mens. Ja, die Chinezen, snugger volkje hoor.

Haaievin op het menu in een restaurant in de wijk Fangzhuang in Beijing. De vin is gestoofd en komt in een stenen pot met soep, abelone en zeekomkommer. Aldrie deze zeeproducten hebben naam de manlijke potentie te verhogen. Een soepje haaievin kost een stijle 168 yuannen maar wie daarna drie keer kan klaagt natuurlijk niet over die paar centen.

Ik wilde de soep graag proberen maar mijn vriending was keihard teeg, die arme haaien en och och. Boofdien weet zij natuurlijk wel dat ik het goedje medisch gezien nergens voor nodig heb. Wel, ik ga nog eens alleen terug om toch te proeven.

Een mooie Jaar van het Konijn-overdeur van een restaurant niet ver van mijn thuis. Dergelijke overdeuren worden gebruikt als extra laag tegen de winterkou. De overdeur bestaat uit een tweedelige dikke deken en hangt aan de straatkant voor de eigenlijke deur.

Het ontwerp uit vrolijke kleine witte konijntjes, het is eindelijk hun jaar dus natuurlijk lachen zij.

Rabby’s Bakery, schrijft in de linkebovenhoek van plaat. De konijntjes, ze hebben wel iets weg van Neerlands Nijntje, zijn ieder bezig met bakkerijhandelingen, het konijn rechtsonder bijvoorbeeld rolt het deeg met een deegroller.

Een mooi geel bord boven een restaurant bij mij in buurt. Het Anglais schrijft fraai: Men dingli meat patty explode the stomach. Geen restaurantje voor de zwakbemaagden. Het Chinees schrijft: 门钉李肉饼 爆肚, Mending Li Roubing Baodu.

Een Mending roubing is een kleine halfronde vleespannenkoek. Li is een naam, vermoedelijk van de eigenaar of chefkok, samen best vertaald als Li’s vleespannenkoek, zoals in Piet’s patat.

Baodu; bao is een manier van bereiden met veel vuur en vlam. Du betekent ‘maag’, meest gebruikt voor ‘maag van de koe’. Het geinige Anglais ‘explode the stomach’ komt hier vandaan. Het karakter ‘bao’ betekent in andere combinaties namenlijk ook ‘explosief’ of ‘opblazen’.

Restaurant prijst op zijn gevel dus uiteindelijk zijn twee specialiteiten aan: vleespannenkoeken en speciaal bereidde koeienmaag. Men eet trouwens niet de maag in zijn geheel maar de maagwand, taai spul, hard kauwen, wel lekker.

Rechts op de voorgrond een goede oude Tianjin Xiali, vroeger een van de weinige automobielen verkrijgbaar en teeg welhaast vergeten.

Een hotpot restaurant in Jinan in de provincie Shandong heeft geen menslijke obers meer, robots hebben de bediening overgenomen. De robots rijden over een railsysteem langs de tafels met hotpotgerechten, bier en andere dranken. Gasten kunnen zichzelf bedienen, maar echte mensen houden in de smiezen welke tafel wat pakt, de rekening kan nog niet door robots geschreven. In de fietsmand flessen Tsingtao-bier, uit Qingdao in Shandong.

Zoetigheden meest gegeten na de hotpot. De poppen op de achtergrond zijn ook robots en maken muziek.

Bovenste tree bakjes majiang saus, daaronder kruiden en kleingesneden groente voor in de majiang, de twee onderste treden allerlei groenten voor in de pot.

Een robotzangeres.