Door het instorten van een viaduct in de stad Zhuzhou in de provincie Hunan zijn zeker negen doden gevallen. Een sectie van 200 meter viel maandagmorgen als een blok op de onderliggende weg en verpletterde daar minstens 20 voertuigen.

Meer dan 500 reddingswerkers en brandweerlieden zijn bezig het puin te ruimen en overlevenden op te sporen. In eerste instantie ging men uit van zes doden maar in de loop van maandag en dinsdag liep het dodental snel op.

Men heeft slechts 17 gewonden uit de ravage weten te redden, de kracht van de impact was zo groot dat bijna geen mens het er levend van af gebracht kan hebben.

De oorzaak van het instorten is bekend: het viaduct werd namenlijk afgebroken. Sinds vijf mei was het afgesloten voor de sloopwerkzaamheden. Een ander deel van het viaduct was reeds opgeblazen, het deel dat nu is ingestort stond voor woensdag op het programma.

“Kijk uit wat je wenst, je zou het kunnen krijgen”, zegt men wel eens in China en deze wijsheid is haast niet beter op z’n plaats dan in dit geval. Geluk bij een ongeluk: door de toedracht kan ik dit verhaal in twee van mijn categoriën plaatsen.

Dit is nieuw landelijk beleid sinds de aardbeving in Sichuan. Daar braken namenlijk ziektes uit door verrotting van geplette lichaamsdelen van nog levende zielen en verrotting van lijken onder het puin. Ontsmetten werd het toverwoord en vanuit heel China werden eenheden ingevlogen met dit soort spuiten.

Ik kan me een plaatje herinneren van een meisje half onder een betonbalk dat een flinke scheut ontsmettingsmiddel in haar bekje kreeg, ze keek even heel vies door haar traantjes heen en toen klikte de fotograaf. Wie weet zit er nog zo’n meisje in deze auto.

Enige reddingswerkers zijn bang voor een nat pak, het leven immers gaat door. In Zhuzhou verwacht men dat het dodental nog verder zal oplopen en de lokale overheid heeft een onderzoek ingesteld naar de gang van zaken rond de sloop van het viaduct.